Χρήσιμο εγχειρίδιο οδηγιών για φροντιστές και κτηνιάτρους (περίληψη και παρουσίαση)
Οι περισσότεροι κτηνίατροι ζώων συντροφιάς, ακόμα κι' αν δεν έχουν διαβάσει τα παλιά βιβλία του ακαδημαϊκού κτηνιάτρου Nicholas Dodman για "τον σκύλο που αγαπούσε πολύ" (The Dog Who Loved Too Much) και "την γάτα που έκλαιγε για βοήθεια" (The Cat who Cried for Help) [1997], καλούνται συχνά να επιλύσουν προβλήματα συμβίωσης ανάμεσα σε οικόσιτες γάτες, ενώ όλοι γνωρίζουν ότι ένας από τους συχνότερους λόγους εγκατάλειψης ή/και ευθανασίας πολλών εκατομμυρίων γατιών και σκυλιών σε όλον τον κόσμο, κάθε χρόνο, είναι τα προβλήματα συμπεριφοράς (behavioral issues).
Τα πιο συχνά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι που διατηρούν γάτες περιορισμένες σε εσωτερικούς χώρους, είναι η καταστροφική δραστηριότητα (destructive scratching), η ούρηση και αφόδευση έξω από την αμμολεκάνη (inappropriate elimination)* , το επίμονο νιαούρισμα και η επιθετικότητα (aggression). Το δε παράδοξο σε όλη αυτήν την ιστορία είναι ότι, τα τελευταία χρόνια, παρά την αύξηση της φιλοζωίας διεθνώς, τα προβλήματα συμπεριφοράς των ζώων συντροφιάς, αντί να μειωθούν, αυξάνονται.
Πρόσφατα, (τον Ιούλιο του 2024), η Αμερικανική Ένωση Κτηνιάτρων Αιλουροειδών (τέωςAAFP***και νυν FelineVMA**) έδωσε στην δημοσιότητα ένα αναθεωρημένο εγχειρίδιο οδηγιών, που έχει τίτλο "AAFP intercat tension preventlines: recognition, prevention and management" και αφορά στην αναγνώριση, την κατανόηση, την πρόληψη και την αντιμετώπιση της συμπεριφοράς που εκδηλώνουν οι γάτες όταν συμβιώνουν σε σπίτια με άλλα άτομα του είδους τους, καθώς και στα ανθρώπινα σφάλματα που υποβαθμίζουν την ευζωία τους.
Η κοινωνική ένταση, ως δυσφορία συνύπαρξης και δυσανεξία ανάμεσα στα ζώα, είναι ένα φαινόμενο που παρατηρείται συχνά σε νοικοκυριά με πολλές γάτες. Η δυσανεξία αυτή, άλλοτε οδηγεί σε εμφανείς συγκρούσεις (καυγάδες), και άλλοτε σε πολύ μικρότερης έντασης αλλαγές συμπεριφοράς, οι οποίες μερικές φορές μπορεί να είναι τόσο ανεπαίσθητες που περνούν απαρατήρητες.
Η αδυναμία κατανόησης των προβλημάτων συμπεριφοράς από ιδιοκτήτες και φροντιστές έχει πάρα πολύ μεγάλο κόστος για τα ζώα. Η δυσφορία συνύπαρξης και ο χρόνιος φόβος που σχετίζεται με επιθέσεις μπορούν να οδηγήσουν όχι μόνο σε λίγο έως πολύ εμφανή θέματα συμπεριφοράς, αλλά και σε ασθένειες και στερεοτυπίες που σχετίζονται με τις στρες, προβλήματα δηλαδή εξ αιτίας των οποίων τα ζώα μπορεί απομονωθούν, να κακοποιηθούν φρικτά (βλ. declawing), να εγκαταλειφθούν, να πεθάνουν, ή ακόμα και να οδηγηθούν στην ευθανασία.
Το εν λόγω εγχειρίδιο αποτελεί συλλογικό έργο μιας ομάδας εργασίας πιστοποιημένων κτηνιάτρων, κλινικών και ειδικών στην Ιατρική και την Συμπεριφορά της γάτας, μελών της Αμερικανικής Ένωσης Κτηνιατρικής Αιλουροειδών. Σκοπός του είναι να βοηθήσει τους επαγγελματίες κτηνιάτρους να κατανοήσουν καλύτερα την κοινωνική συμπεριφορά που εκδηλώνουν τα ζώα αυτά, και ειδικότερα τις μεταξύ τους ασυμβατότητες και συγκρούσεις, προκειμένου να αποτρέψουν ή να ελαχιστοποιήσουν την συχνότητα των περιστατικών, και να διαχειριστούν τους στρεσογόνους παράγοντες που τα συνοδεύουν.
Είναι αλήθεια πως η κοινωνική συμπεριφορά της γάτας συχνά παρερμηνεύεται, όχι μόνο γιατί αυτό το ζώο είναι αρκετά παρεξηγημένο ως είδος, αλλά και λόγω του ανθρωπομορφισμού που κυριαρχεί στις σχέσεις των περισσότερων ανθρώπων με τα ζώα τους, και της έλλειψης υγιούς φιλοζωικής παιδείας γενικότερα. Μεταξύ άλλων, το εγχειρίδιο οδηγιών διαχείρισης επιχειρεί να καταρρίψει δέκα από τους πλέον κοινούς μύθους σχετικά με τις ανάγκες, και την "ιδιόρρυθμη" κοινωνικότητα**** αυτών των μικρών αιλουροειδών, οι οποίοι αποτελούν μια εν δυνάμει απειλή για την ευζωία τους.
Κατά την ανάπτυξη των οδηγών διαχείρισης, η ομάδα εργασίας τροποποίησε πέντε βασικούς πυλώνες του κατάλληλου περιβάλλοντος, το οποίο παρέχει στα ζώα ένα υγιές πλαίσιο και υποστηρίζει την πρόληψη και την αντιμετώπιση των στρεσογόνων παραγόντων που ευνοούν τη δυσφορία συνύπαρξης, σε νοικοκυριά με δύο ή και περισσότερες γάτες. Οι πυλώνες αυτοί έχουν σχέση με το αίσθημα ασφάλειας, την επάρκεια πόρων, την δυνατότητα έκφρασης συμπεριφοράς αρπακτικού (υπό μορφή παιχνιδιού), την σταθερότητα, και τον σεβασμό της όσφρησης και των άλλων αισθήσεων.
Στο εκτενώς εικονογραφημένο σύγγραμμα, που είναι εμπλουτισμένο με αληθινά οπτικά παραδείγματα, και συμπληρωμένο με ένα παράρτημα στο οποίο εκτίθεται λεπτομερώς μια σειρά από μελέτες επί μέρους περιπτώσεων, συμπεριλαμβάνεται ένας ολοκληρωμένος πίνακας ψυχοτρόπων φαρμάκων, καθώς επίσης και ένας λεπτομερής αλγόριθμος, ο οποίος σκιαγραφεί μια συστηματική προσέγγιση της επίλυσης των προβλημάτων που αφορούν σε τεταμένες σχέσεις μεταξύ γατιών. Για δε περαιτέρω υποστήριξη των κτηνιάτρων, το πόνημα περιλαμβάνει ακόμα μια βήμα προς βήμα προσέγγιση του τρόπου με τον οποίο θα πρέπει να ενταχθεί ένα νεοφερμένο ζώο σε ένα νοικοκυριό που έχει ήδη μια ή περισσότερες γάτες, καθώς και μια σειρά από διαχειριστικά εργαλεία τα οποία, σε συνδιασμό με τις οδηγίες, θα προάγουν την επιμόρφωση των πελατών τους.
Ολόκληρο το κείμενο οδηγιών μπορείτε να διαβάσετε εδώ:
Image1: screenshot from https://catvets.com/wp-content/uploads/2024/01/FelineBehaviorGLS.pdf (παλαιότερη δημοσίευση το 2004)
Image2: screenshot from PupMed
Παραπομπές:
* Σε πολλά είδη ζώων, και ιδίως τις γάτες, η ούρηση και η αφόδευση δεν συνιστούν απλώς μια φυσιολογική λειτουργία αποβολής απεκκριμάτων, αλλά έναν τρόπο διαμαρτυρίας, επικοινωνίας και ανταλλαγής μηνυμάτων. Τα ζώα μαρκάρουν τον χώρο, προκειμένου να επικοινωνήσουν εκείνο που θέλουν να πουν και, με αυτήν την έννοια, θα μπορούσαμε να πούμε ότι το "μαρκάρισμα" αποτελεί έναν τρόπο ομιλίας. Γάτες που ουρούν και αφοδεύουν έξω από την αμμολεκάνη δεν λερώνουν απλώς τον χώρο, "μιλούν" [βλ. και Jackson Galaxy playlist at Youtube].
**American Association of Feline Practitioners
***Feline Veterinary Medical Accosiation
**** Στις γάτες, η κοινωνικότητα εκδηλώνεται με τρόπο ελεγχόμενο και επιλεκτικό, γι' αυτό και η λεγόμενη " κάθετη ανάπτυξη " (vertical space) είναι ένα από τα εργαλεία διαμόρφωσης του περιβάλλοντος που καλύπτουν αυτήν ακριβώς την ανάγκη: της ασφάλειας, του ελέγχου και της δυνατότητας επιλογής. Οι γάτες μπορούν να συνυπάρξουν, υπό τον όρο ότι η οργάνωση και η λειτουργικότητα του χώρου διαβίωσης παρέχει δυνατότητες επιλογής ως προς την εγγύτητα, τις αποστάσεις και την αποφυγή των συγκρούσεων (fight or flight) ενώ, αντιθέτως, ο εξαναγκασμός προκαλεί τεράστιο και μη διαχειρίσιμο στρες -και δεν υπάρχει χειρότερη τιμωρία για μια γάτα από το να την αναγκάζεις να μένει εκεί που δεν θέλει να είναι. Γάτες στρεσαρισμένες και χωρίς δυνατότητα διαφυγής, πολύ συχνά αρρωσταίνουν, ενώ εκείνες που έχουν πρόσβαση σε εξωτερικό χώρο μπορούν ακόμα και να εγκαταλείψουν το σπίτι.
___________________
Σχετικά δημοσιεύματα :
- "Οι κτηνίατροι συμφωνούν: Οι γάτες υιοθετούν κυρίαρχες συμπεριφορές, όταν οι πόροι στο σπίτι είναι περιορισμένοι" [at iefimerida: αντιγραφή από τα ισπανικά (elespanol) χωρίς αναφορά στην πηγή]
- Το Los veterinarios y etólogos συμπίπτει: «El 'gato dominante' muchas veces no manda, sino que está estresado» [στο expertoanimal.elperiodico]
Multi-cat households [icatcare]
- The social structure of cat life [icatcare]
- Άγχος και στρες στις γάτες – συμβουλές για τη διαχείριση που πρέπει να προσφέρετε στους φροντιστές [vettimes]
- Aggression in cats [aspca]


.png)



.jpg)
.jpg)
