Το αμέσως επόμενο ερώτημα είναι αν η μαζική σφαγή ΟΛΩΝ των (ασθενών και υγιών) αιγοπροβάτων, που τώρα γίνεται λόγω της ευλογιάς, αποτελεί τον μόνο ενδεδειγμένο τρόπο αντιμετώπισης της επιδημίας. "Το έψαξα", λέει η αρθρογράφος, "και διαπίστωσα ότι, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει συστήσει στην Ελλάδα εμβολιασμούς (στοχευμένους γύρω από τις προσβεβλημένες εκτροφές), με εμβόλια διαθέσιμα* από την Ευρωπαϊκή Ένωση".
Μετά την συνάντηση με τον Επίτροπο Υγείας και Καλής Μεταχείρισης των Ζώων Όλιβερ Βαρχέλι, τον περασμένο Σεπτέμβριο, στις Βρυξέλλες, ο Έλληνας Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Κώστας Τσιάρας, απέρριψε την πρόταση του εμβολιασμού, υποστηρίζοντας ότι, αν δεχόταν, η χώρα θα έμπαινε σε "επιδημικό καθεστώς", και αυτό θα περιόριζε τις εξαγωγές φέτας. Έτσι λοιπόν, ο υπουργός και οι επιστημονικοί του σύμβουλοι προτίμησαν να συνεχίσουν την μαζική θανάτωση των ζώων.
Τα πρώτα κρούσματα ευλογιάς των αιγοπροβάτων εντοπίστηκαν στην Βόρεια Ελλάδα τον Αύγουστο του 2024. Δεκαπέντε μήνες μετά:
- Το "ζωικό κεφάλαιο" της χώρας κοντεύει ήδη να ξεκληριστεί.
- Πολλές χιλιάδες τόνοι φέτας έχουν ήδη χαθεί.
- Ολόκληρος ο κτηνοτροφικός κλάδος κινδυνεύει να καταρρεύσει, με όλες τις συνεπαγόμενες κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις.
- Οι φορολογούμενοι πολίτες κινδυνεύουν να επιβαρυνθούν με τις αποζημιώσεις προς τους αγρότες.
- Ένας μεγάλος αριθμός αυτοχθόνων ζώων αφανίστηκε, ενώ στις δαπάνες αναμένεται να προστεθεί και το κόστος ανασύστασης των κοπαδιών με εισαγόμενα ζώα ξενικών φυλών, εάν βεβαίως απομείνουν κάποιοι άνθρωποι στο επάγγελμα του παραδοσιακού κτηνοτρόφου.
Μόλις οι κτηνοτρόφοι εντοπίσουν το πρώτο κρούσμα, οφείλουν να ενημερώσουν την υπηρεσία αυτοστιγμεί, εκείνη όμως εμφανίζεται μέρες ή ακόμα και εβδομάδες αργότερα, αφήνοντας, εντωμεταξύ, τη μόλυνση να εξαπλωθεί. Τα χιλιάδες σκοτωμένα ζώα δεν αποτεφρώνονται αλλά θάβονται κάτω από ακατάλληλες συνθήκες, μολύνοντας τον υδροφόρο ορίζοντα. Τέλος, μετά τη θανάτωση, κανένας δεν φροντίζει για την ενδεδειγμένη απολύμανση της στάνης, (καθώς το προσωπικό των υποστελεχωμένων Κτηνιατρικών Υπηρεσιών δεν προλαβαίνει, λόγω του φόρτου της μακάβριας εργασίας), και έτσι κρίσιμα υγειονομικά μέτρα αφήνονται στο έλεος της ατομικής ευθύνης.
"Μέσα σε όλα αυτά τα ζοφερά και παρανοϊκά, αναρωτήθηκα και κάτι ακόμα", λέει η αρθρογράφος: Υποστηρικτές των ζώων που χαλάνε τον κόσμο για την παραμικρή (πραγματική ή υποτιθέμενη) κακοποίηση ενός σκύλου ή μια γάτας, πως γίνεται να μην λένε λέξη για τον τρόπο που οδηγούνται τώρα στον (μάταιο και αχρείαστο) θάνατο εκατοντάδες χιλιάδες αθώες ψυχές; Είδατε εσείς πουθενά την παρέμβαση κάποιας Φιλοζωικής Οργάνωσης για τις μαζικές σφαγές που γίνονται κάτω από φρικτές και αποτρόπαιες συνθήκες; Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό για την Υγεία των Ζώων, η θνητότητα στην ευλογιά των αιγοπροβάτων είναι μεγάλη, κάποια ζώα ΟΜΩΣ που θεραπεύτηκαν, εξασφαλίζοντας ανοσία τόσο για τον εαυτό τους όσο και για τα μωρά που κυοφορούν, χωρίς μάλιστα να διασπείρουν πλέον τον ιό ["chronically infected carriers do not occur"], γιατί να θανατωθούν;
Πολλά από τα κοπάδια που θανατώθηκαν αποτελούσαν την μοναδική πηγή εισοδήματος για τους εκπροσώπους μιας ολόκληρης παραγωγικής τάξης. Το "συναισθηματικό κομμάτι της απώλειας" όμως, δεν περνάει απλώς "απαρατήρητο για τις Φιλοζωικές", όπως σχολιάζει η αρθρογράφος. Φαίνεται ότι αυτό δεν είναι κάτι που απλώς ΔΕΝ αφορά τους "στρατευμένους" φιλόζωους, αλλά μια κατάσταση την οποία χαρακτηρίζουν "υποκρισία", αφού αυτά τα ζώα ήταν "προορισμένα να πεθάνουν έτσι κι' αλλιώς".
Είτε συμφωνεί κανείς είτε όχι, οι φιλόζωοι δεν νιώθουν την ηθική υποχρέωση να συμμεριστούν ούτε την υλική ούτε την συναισθηματική απώλεια των κτηνοτρόφων, γιατί ο ρόλος των φιλοζωικών οργανώσεων είναι να υποστηρίζουν τα ζώα και όχι τους εκμεταλλευτές τους. Για τους πλέον απόλυτους μάλιστα εξ αυτών (που επειδή είδαν το Dominion νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα ...), η κτηνοτροφία, στο σύνολό της, ισοδυναμεί με εγκληματική δραστηριότητα και ζητούν την κατάργησή της.
Σίγουρα, μια κατηγορία ανθρώπων που θεωρούν τον εαυτό τους φιλόζωο, είναι απλώς "σκυλόφιλοι" και "γατοφίλοι". Σε όλες τις περιπτώσεις όμως, η πραγματικότητα δεν αντιστοιχεί σε ένα και μόνο στατικό σημείο, αλλά σε ένα φάσμα, και το χρώμα της εικόνας δεν είναι μόνο άσπρο ή μαύρο. ΟΛΟΙ οι "κυριλέ" φιλόζωοι "που γιορτάζουν με δωράκια και χαρούλες τα γενέθλια του κατοικιδίου τους" ΔΕΝ είναι αυθεντικοί, όπως και οι ΟΛΟΙ κτηνοτρόφοι που αποκαλούν τα "παραγωγικά" ζώα "παιδιά τους" ΔΕΝ είναι fake. Και σίγουρα, ο λόγος ύπαρξης και η ευαισθησία όλων των Φιλοζωικών ΔΕΝ εξαντλείται, ΤΩΡΑ ΠΙΑ, αποκλειστικά και επιλεκτικά σε σκύλους και γάτες, και πολύ καλά κάνει.
Δεν ξέρω αν η αρθρογράφος έχει εμπεδώσει (ή/και βιώσει) πόσο περίπλοκη είναι σήμερα η κατάσταση στον χώρο της φιλοζωίας. Δεν ξέρω επίσης γιατί οι Φιλοζωικές δεν νιώθουν την ανάγκη να ενημερώσουν το κοινό σχετικά με την αποτρόπαια πρακτική θανάτωσης που εφαρμόζεται τώρα σ' αυτά τα πρόβατα, και για τις υπάρχουσες ρεαλιστικές εναλλακτικές λύσεις. Κι' αν ακόμα το έκαναν, δεν είμαι καθόλου σίγουρη ότι θα συμφωνούσαν μεταξύ τους.
Αυτό που σίγουρα ξέρω είναι πως, στην δύσκολη και περίεργη εποχή που ζούμε, η σχέση μας με τα ζώα είναι γεμάτη παθογένειες, όπως άλλωστε και η σχέση μας με τους ανθρώπους. Για αυτό, ίσως και να φταίει ο τρόπος που βλέπουμε τον εαυτό μας μέσα στον κόσμο. Στις μέρες μας, το "παράθυρο του Όβερτον" μετακινείται συνεχώς. Για όλους τους ανθρώπους, όλα τα πράγματα δεν είναι με τον ίδιο τρόπο αδιανόητα, και όλα τα πρόσωπα δεν είναι με τον ίδιο τρόπο αποδεκτά. Αν, για παράδειγμα, η Jane Goodall κατάφερε να κερδίσει, παγκοσμίως, την κοινή αποδοχή, αυτό δεν ισχύει για όλους και όλα. Έτσι λοιπόν, τώρα βλέπουμε ότι η Brigitte Bardot από κάποιους μνημονεύεται ως η μεγαλύτερη φιλόζωη όλων των εποχών, ενώ για κάποιους άλλους δεν θεωρείται τίποτα περισσότερο από μια εκκεντρική Γαλλίδα με φασιστική ιδεολογία. Και αν, για ορισμένους, η Temple Grandin θεωρείται απαράδεκτη επειδή υποστηρίζει πως δεν είναι ανήθικο να τρώμε κρέας, κάποιοι άλλοι την ευγνωμονούν για την παρηγοριά και ανακούφιση που έχει προσφέρει σε εκατομμύρια "παραγωγικά" ζώα.
Δυό αιώνες πριν, ο Μπέρναρντ Σω έλεγε πως τα ζώα είναι φίλοι και δεν γίνεται να τρώμε τους φίλους μας. Σε αντίθεση δε με όσους ανησυχούν για το ότι τα "παραγωγικά" ζώα θα πάψουν να υπάρχουν αν όλοι οι άνθρωποι γίνουν χορτοφάγοι, οι vegans υποστηρίζουν ότι η κτηνοτροφία πρέπει να καταργηθεί, όπως καταργήθηκε η ανθρώπινη δουλεία. Οι δούλοι όμως μπορούν να ζήσουν ως ελεύθεροι άνθρωποι, ενώ τα ζώα της κτηνοτροφίας δεν μπορούν να επιβιώσουν ούτε ως άγρια (μετά από τόσες χιλιάδες χρόνια από τότε που εξημερώθηκαν), ούτε ως "ζώα συντροφιάς". Είναι πολύ δύσκολο (έως αδύνατο) είναι να έχει κανείς μια κατσίκα ως pet, και δεν συζητάμε βεβαίως για ένα βουβάλι ή μια αγελάδα!
Σε αντίθεση δε με πολλά από τα εντελώς αφύσικα (και φρικτά βασανισμένα) "τέρατα" του "factory farming", οι αυτόχθονες φυλές των αγροτικών ζώων της παραδοσιακής κτηνοτροφίας ΔΕΝ είναι αποτέλεσμα κακοποιητικής ανθρώπινης παρέμβασης. Είναι το θαυμαστό αποτέλεσμα της φυσικής επιλογής (και προσαρμογής) κάποιων οικόσιτων ειδών που έζησαν πολλούς αιώνες στον ίδιο τόπο, και έπαιξαν σημαντικό ρόλο, όχι μόνο στην επιβίωση των ανθρωπίνων κοινωνιών με τις οποίες συμπορεύτηκαν, αλλά και στο χτίσιμο του πολιτισμού τους.
Πριν από κάμποσες χιλιάδες χρόνια, οι άνθρωποι ξεκίνησαν έναν πόλεμο με την φύση που δεν έχει τελειωμό, και εύλογα θα μπορούσε να πει κανείς πως διανύουμε περίοδο ιστορικών αλλαγών, και πως θα πρέπει να περάσουν αρκετά χρόνια για να εκτιμηθούν αντικειμενικά αυτά που συμβαίνουν τώρα. Ενώ τα κινήματα για την προστασία της φύσης και των ζώων αυξάνονται και πληθαίνουν, τελικά η φύση συρρικνώνεται, οι άνθρωποι απομακρύνονται από αυτήν, και τα ζώα (συντροφιάς, εργασίας, παραγωγικά, εξημερωμένα και άγρια) μένουν απροστάτευτα, χωρίς την κατανόησή μας για την αληθινή φύση και τις ανάγκες τους.
Μερικές φορές, τα πράγματα είναι πολύ πιο περίπλοκα από όσο φαίνονται, και νομίζω πως, αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, θα πρέπει να δεχθούμε ότι τα ζώα είναι κάτι διαφορετικό (και πολύ περισσότερο) από "μέλη της οικογένειας". Γιατί, αν μη τι άλλο, τα μέλη της οικογένειάς μας ασφαλώς δεν τα τρώμε, ούτε όμως και τα στειρώνουμε! Πιστεύεται πως οι σκύλοι εξημερώθηκαν πριν από 20 χιλιάδες χρόνια, και οι γάτες 10 χιλιάδες χρόνια αργότερα. Από τότε, ο ρόλος αυτών των ειδών, στην σχέση τους με τους ανθρώπους, άλλαξε, και το είδος και της "εργασίας" τους εξελίχθηκε. Από κυνηγοί και φύλακες κλήθηκαν να κάνουν μια άλλη δουλειά: συντροφιά. "Το να είσαι συνεχώς σύντροφος κάποιου, λέει η Pierce στο βιβλίο The Ethics of Keeping Pets, δεν είναι εύκολη δουλειά. Είναι ένα δύσκολο και σκληρό επάγγελμα. Νομίζω πως, στην πραγματικότητα, αυτή είναι η πιο επικίνδυνη και η πιο δύσκολη από κάθε άλλη δουλειά που τους έχουμε ποτέ ζητήσει να κάνουν".
Δεν ξέρω τι θα λέγαμε αν μπορούσαμε να δούμε όλα αυτά που θα συμβούν μετά από εμάς και χωρίς εμάς. Αυτό που ξέρω όμως είναι πως όλες οι θέσεις, οι αξίες και οι επιλογές είναι συνάρτηση της εποχής τους, και πώς, σε όλες τις εποχές, ο κάθε ευσυνείδητος άνθρωπος επιλέγει στρατόπεδο, ανάλογα με την κρίση του. Κάποιοι επιλέγουν να είναι πάντοτε με τους κυνηγημένους και πότε με τους κυνηγούς, πάντοτε με τα "θηράματα" και ποτέ με τους "θύτες". Για κάποιον μυστήριο λόγο όμως, συχνά οι ρόλοι αντιστρέφονται ή μπερδεύονται, και κάποια θύματα, όπως τώρα αυτά τα πρόβατα, μένουν χωρίς υποστήριξη, λες και κάποια "μοίρα" το θέλησε έτσι. Η σημερινή θυσία εκατοντάδων χιλιάδων προβάτων δεν διαδραματίζεται στο πλαίσιο κάποιας εποχικής, γεωγραφικής, πολιτισμικής ή οικολογικής νομοτέλειας, και δεν θυμίζει καμιά από τις πράξεις ανθρώπινης σκληρότητας (με ή χωρίς εισαγωγικά), οι οποίες είθισται να θεωρούνται αναγκαίες και αποδεκτές.
Ούτε άνθρωπος, ούτε βεβαίως και ζώο υπάρχει που δεν θα πεθάνει κάποτε, "έτσι κι' αλλιώς". Εκείνο που μετράει περισσότερο είναι η ποιότητα, τόσο μιας καλής ζωής όσο κι' ενός καλού θανάτου. Και επιτρέψτε μου να νομίζω πως ένα ζώο συντροφιάς που ζει μέσα στην πόλη, ή ένα πρόβατο που μακροημερεύει σε κάποιο "καταφύγιο παραγωγικών ζώων", δεν έχουν απαραιτήτως καλύτερη ποιότητα ζωής από τα πρόβατα της φάρμας Θεοφίλου. Δεν συζητώ βεβαίως για την εντελώς ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ ποιότητα ζωής την οποία θα έχουν τα ζώα της εντατικοποιημένης προβατοτροφίας που καραδοκεί στη γωνία**.
Πάντα μου άρεσαν οι θεωρητικές συζητήσεις, όμως τώρα διαβάζω πως... "οι Ένοπλες Δυνάμεις αποδεικνύουν έμπρακτα για μια ακόμη φορά ότι αποτελούν πυλώνα κοινωνικής προσφοράς και αλληλεγγύης", και πως επιστρατεύονται στρατιωτικοί κτηνίατροι για την αντιμετώπιση της ευλογιάς! Διαβάζω επίσης πως το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων έχει ήδη κινηθεί νομικά εναντίον ορισμένων υποστηρικτών του εμβολίου, για "διασπορά ψευδών ειδήσεων"!
Την πέρα από κάθε φαντασία βαρβαρότητα και προχειρότητα διαχείρισης της σημερινής επιζωοτίας περιγράφει ο Βάκης Τσιομπανίδης στον 98.4 και τον Γιώργο Σαχίνη. "Αν πραγματικά η θανάτωση είναι ιατρική πράξη και θεραπεία για νόσους των ζώων, τότε οι κτηνιατρικές υπηρεσίες δεν θα έπρεπε να στελεχώνονται από κτηνιάτρους αλλά από νεκροθάφτες. Οι κτηνίατροι είναι για να σώζουν τα κοπάδια, οι νεκροθάφτες για να τα θάβουν", λέει.
Και διευκρινίζει: "Με κάλεσε ο εισαγγελέας και κατέθεσα. Ήταν μια μαραθώνια κατάθεση. Κανένα από τα πρωτόκολλα δεν τηρείται. Ο Ευρωπαϊκός Κανονισμός*** ορίζει πως η θανάτωση πρέπει να γίνεται χωρίς προθανάτιο πόνο, φόβο ή αγωνία. Αυτοί πήραν τα καρφωτικά πιστόλια, αυτά που καρφώνουν καρφιά στο τσιμέντο [...] Και βρήκαν οποιονδήποτε άνεργο που δεν έχει καμία σχέση με την κτηνιατρική επιστήμη, και τον έβαλαν να θανατώνει ζώα, με αμοιβή 3 έως 5 ευρώ για το καθένα από αυτά. Έτσι όμως όπως είναι τα ζώα στοιβαγμένα, το πιθανότερο είναι ότι ο εκτελεστής δεν θα στοχεύσει σωστά. Τα ζώα τραυματίζονται και βιώνουν αφόρητο πόνο και τεράστιο στρες. Πολλές φορές μάλιστα, ο θάνατος δεν επέρχεται καν. Στα Τρίκαλα (με την πανώλη), περίπου 300 αιγοπρόβατα θάφτηκαν ζωντανά στην κυριολεξία. Τα χτυπούσαν με την άκρη του σκαπτικού μηχανήματος, γιατί αυτά προσπαθούσαν να σκαρφαλώσουν, και τα πετούσαν πάλι μέσα στον λάκκο, ρίχνοντας χώμα και ασβέστη από πάνω, για να τα παραχώσουν.
Για να μη στραγγίξουν τα υγρά και το αίμα, βάζουν ένα νάυλον από κάτω... Πόσα χρόνια κάνει για να λιώσει αυτό το νάυλον θαμμένο στη γη; Άρα μολύνουμε και το περιβάλλον. Όταν πετάς εκατοντάδες ζώα από τρακτέρ και φορτηγά με ανατροπές, το νάυλον σκίζεται και τρυπάει από τις οπλές και τα κέρατα, και όλα τα σωματικά υγρά καταλήγουν στον υδροφόρο ορίζοντα. Μιλάμε για 500.000 ζώα από την ευλογιά, και άλλες 60 -70 χιλιάδες από την πανώλη. Έχουμε βιντεοληπτικό υλικό, όπου η μεταφορά φαινόταν να γίνεται πάνω σε τρακτέρ και φορτηγά που είναι ξεσκέπαστα, χωρίς καμία προστασία πάνω και κάτω. Έτσι, χύμα, τα φορτώνουν πάνω στην πλατφόρμα του τρακτέρ, και πηγαίνουν και τα πετούν με ανατροπή. Από όπου περνούσαν αυτά τα οχήματα, τα υγρά και τα αίματα που στράγγιζαν στο δρόμο ήταν υγειονομική βόμβα.
Οι απολυμαντικοί σταθμοί λειτουργούν με ωράριο δημοσίου υπαλλήλου. Στις τρεις η ώρα, ο υπάλληλος του σταθμού τα μαζεύει και φεύγει. Αυτό σημαίνει πως, γι' αυτούς, ο ιός... δεν κυκλοφορεί μετά τις τρεις η ώρα που τελειώνει το ωράριο του δημοσίου υπαλλήλου! Οι κτηνοτρόφοι δεν έχουν κανένα εισόδημα από πουθενά, ούτε όμως και δυνατότητα εργασίας, γιατί, αν εργαστούν, θα χάσουν την βεβαίωση του κατά κύριο επάγγελμα αγρότη. Υπάρχουν πατεράδες που δεν έχουν να δώσουν στα παιδιά τους 1 ευρώ για να πάνε στο σχολείο. Και δεν ενδιαφέρεται κανείς".
ΔΕΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΤΑΙ ΚΑΝΕΙΣ;; Τι έχουν να πουν για όλα αυτά οι ελληνικές φιλοζωικές ομάδες και οργανώσεις, αυτές που ασχολούνται κυρίως με τα ζώα συντροφιάς αλλά και οι άλλες; Που πήγαν όλοι; Κι' εκείνη η "ενημερωτική ιστοσελίδα που υπάρχει για να δείχνει όσα δεν θέλουμε να ξέρουμε γι' αυτά που συμβαίνουν στα ζώα στη χώρα μας" γιατί δεν λέει κάτι για όλα αυτά; Το μισό εκατομμύριο πρόβατα (και συνεχίζουμε) που κακοποιούνται και θανατώνονται ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΘΑΝΑΤΩΝΟΝΤΑΙ, μόνο και μόνο για να νομιμοποιήσουν ευτελείς σκοπιμότητες και να υπερασπιστούν επιστημονικοφανείς ασυναρτησίες, δεν θα έπρεπε να είναι μια ακόμα "ιστορία χωρίς φωνή" ανάμεσα στις τόσες και τόσες άλλες;
Πως αντιμετωπίζουν όλη αυτή την ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ τα κόμματα του λεγόμενου "προοδευτικού χώρου"; Οι "haters" των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, που εκφράζουν την "αγάπη" τους για τα ζώα, προβάλλοντας την ηθική τους "ανωτερότητα" με βρισιές και κατάρες για τους κακοποιητές; Και οι προπαγανδιστές της αυστηρής χορτοφαγίας, που υποτίθεται ότι, αν ανοίξουμε το ψυγείο τους δεν θα βρούμε μέσα ούτε κρέας, ούτε αυγό, ούτε μέλι, ούτε γάλα, ούτε γιαούρτι, ούτε τυρί, και που δεν παραλείπουν να καταγγείλουν πολύ μικρότερης κλίμακας ταλαιπωρίες και θανάτους "παραγωγικών" ζώων (που κι' αυτά ήταν "προορισμένα να πεθάνουν έτσι κι' αλλιώς");
Παραπομπές:
*Όπως αποκάλυψε ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας Δημήτρης Κουρέτας, η τράπεζα εμβολίων για την ευλογιά των αιγοπροβάτων (SGP) της ΕΕ προσφέρθηκε να αποστείλει έως και 500.000 δόσεις εμβολίου δωρεάν, σχετικό αίτημα όμως από την Ελλάδα δεν έχει ληφθεί μέχρι σήμερα [βλ. ΔΤ από ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ στις 20/10/25 -- Αποκάλυψη "βόμβα": Εμβόλια για την ευλογιά υπάρχουν διαθέσιμα στο Βέλγιο -- Δημήτρης Κουρέτας στην εκπομπή Κοινωνία Ώρα Mega στις 24/10/25 -> https://www.facebook.com/reel/847373304614734].
Όπως επισήμανε στην εκπομπή Κοινωνία Ώρα Mega, στις 27/10/25, και ο καθηγητής Υγιεινής Αγροτικών Ζώων στο τμήμα Επιστήμης Ζωικής Παραγωγής Αγροτικών Ζώων του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Γιώργος Χριστοδουλόπουλος, "εγκεκριμένο" και "μη εγκεκριμένο" εμβόλιο δεν υπάρχει. Εκείνο που υπάρχει είναι η εγκεκριμένη διαδικασία, μέσω της οποίας δίνεται η άδεια κυκλοφορίας ενός εμβολίου το οποίο όμως η Ελλάδα ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΖΗΤΗΣΕ. Ο Κανονισμός 2016/429 ρυθμίζει αυτές τις περιπτώσεις, και η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει δώσει πλήρη ελευθερία στα κράτη μέλη της να προχωρούν άμεσα σε εμβολιασμούς, από το 2004. Ο ιός ΔΕΝ απεκκρίνεται από τα ζώα που εμβολιάσθηκαν, και τα υπάρχοντα εμπορικά σκευάσματα εμβολίων ΔΕΝ μεταδίδουν την ασθένεια.
Επιπροσθέτως, σε απάντηση γραπτής ερώτησης στο Ευρωκοινοβούλιο, ο αρμόδιος επίτροπος απάντησε ότι, μετά την υποβολή των σχετικών πληροφοριών από τις αρμόδιες ελληνικές αρχές, η τεχνική υποστήριξη της ΕΕ έχει παρασχεθεί σταθερά στην Ελλάδα μέσω διαφόρων μέσων, συμπεριλαμβανομένης της επίσκεψης της ομάδας εμπειρογνωμόνων κτηνιάτρων εκτάκτου ανάγκης (EUVET), από τις 13 έως τις 16 Μαΐου 2025. Επιπλέον, έχουν πραγματοποιηθεί πολυάριθμες διμερείς επαφές και ανταλλαγές επιστολών με τις ελληνικές αρχές. Μεταξύ άλλων, έχει δοθεί ένθερμη σύσταση στην Ελλάδα για τον εμβολιασμό, με την υποστήριξη της τράπεζας εμβολίων της ΕΕ, για τον μετριασμό των επιπτώσεων της νόσου.
** Σύμφωνα με την Compassion in World Farming, το 99% των προβάτων διατηρούνται ακόμα και σήμερα σε παλαιού τύπου ΜΗ εντατικοποιημένες εκτροφές. Αν αυτό το κακό που συμβαίνει σήμερα συνεχιστεί, σε λίγο τέτοιες εκτροφές στη χώρα μας δεν θα υπάρχουν, και τα αιγοπρόβατα θα ενταχθούν κι' αυτά σε εντατικοποιημένες μονάδες.
*** EUROGROUP FOR ANIMALS -> EU regulation 1999/2009
**** Βλ. SOLOMON -> ΤΑ ΚΕΝΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ (με κεφαλαία, στην στήλη δεξιά)
σσ: Η πρώτη φωτογραφία (εξωπραγματική και πραγματική συγχρόνως) μου θυμίζει ένα πολύ τρυφερό και παλιό (παιδικό;) ποιηματάκι, αντίδοτο στην πίκρα των καιρών, και παρηγοριά στο τραύμα που χάσκει ανάμεσα σ' αυτό που "θα έπρεπε", αυτό που θα άξιζε, αυτό που "θα θέλαμε" και αυτό που συμβαίνει. Το screen shot είναι από εδώ.
Περισσότερα για την διαχείριση της ευλογιάς των προβάτων (SGP virus), εδώ και εδώ
Κοινοποιήθηκε, ως σχόλιο, εδώ.
´
´
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου