Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Exotic pets. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Exotic pets. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 17 Ιανουαρίου 2024

"Exotic pets": κακοποιημένα, επικίνδυνα, άγρια και εξωτικά



Με αφορμή την προχτεσινή ανάρτηση για την εξημέρωση,  θυμήθηκα μια εξαιρετική παρουσίαση της οργάνωσης Δράση για την Άγρια Ζωή, με τίτλο "Περιβαλλοντικό έγκλημα με φιλοζωικό περιτύλιγμα" που (από το 2013) παραμένει επίκαιρη (δυστυχώς). Την αναζήτησα, την επεξεργάστηκα και την αναδημοσιεύω: 



Ελεφαντόδοντο για κοσμήματα, μέλη από τίγρεις και ρινόκερους για την παραδοσιακή ασιατική ιατρική, πανάκριβες γούνες από λεοπάρδαλη, και σπάνια ερπετά, πτηνά, ψάρια και θηλαστικά που πωλούνται ως "κατοικίδια": Το εμπόριο εξωτικών και άγριων ζώων είναι μια επιχείρηση με μεγάλο πεδίο δράσης. 

Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της Σύμβασης για το Διεθνές Εμπόριο Απειλούμενων Ειδών της Άγριας Πανίδας και Χλωρίδας (CITES), οι πρώτες αναφορές για εμπορία άγριων ζώων ως κατοικίδια, έγιναν στα μέσα του 19ου αιώνα και αφορούσαν τη μεταφορά εξωτικών πουλιών από την Αφρική, την Ασία, την Κεντρική και Νότια Αμερική προς αγορές της Ευρώπης και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. 

Στην αρχή, το εμπόριο αυτό δεν ήταν παράνομο και αυξανόταν συνεχώς. Στην σημερινή εποχή, το εμπόριο άγριων-εξωτικών ειδών, αν και παράνομο, εξακολουθεί να ευδοκιμεί και να τρέφεται από την ματαιοδοξία των ανθρώπων. Σύμφωνα με μελέτες, το εμπόριο άγριας ζωής είναι το τρίτο μεγαλύτερο λαθρεμπόριο παγκοσμίως (μετά τα όπλα και τα ναρκωτικά), με καθαρά κέρδη πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ, και η δεύτερη μεγαλύτερη άμεση απειλή για τα είδη, μετά την καταστροφή του φυσικού τους περιβάλλοντος. Ως αποτέλεσμα του παράνομου εμπορίου, πολλά από τα διακινούμενα είδη απειλούνται με εξαφάνιση. 

Η παράνομη διακίνηση της άγριας πανίδας περιλαμβάνει την σύλληψη των ζώων στο φυσικό τους περιβάλλον και την εμπορία είτε ζωντανών ζώων, είτε μελών που αφαιρούνται από αυτά μετά την θανάτωσή τους. Στην Ελλάδα, τα τελευταία χρόνια, έχουν εισαχθεί εξωτικά είδη, κατά κύριο λόγο ως "κατοικίδια", λόγω μόδας. 


Ως "εξωτικό", θεωρείται ένα άγριο είδος ζώου που δεν είναι ντόπιο και προέρχεται από κάποια άλλη περιοχή της γης, ενώ δεν έχει υπάρξει και δεν υπάρχει στην ευρύτερη περιοχή της Ελλάδας ως μέρος ενός οικοσυστήματός της (όπως, για παράδειγμα, ιγκουάνα, τροπικά φίδια, πίθηκοι, αμερικανικοί σκίουροι, λευκοί σκαντζόχοιροι, παπαγάλοι και άλλα). 

Ως ζώο συντροφιάς, ορίζεται ένα κατοικίδιο ζώο που ζει μαζί με τους ανθρώπους. Επομένως, η ένωση του όρου "εξωτικό" με τον όρο "κατοικίδιο" δεν μπορεί να υφίσταται, και ο όρος  ""εξωτικό κατοικίδιο"" δεν ευσταθεί. 

Άγριο είναι ένα είδος, η εξελικτική πορεία και τα πρότυπα συμπεριφοράς του οποίου δεν έχουν  μεταβληθεί  από τον άνθρωπο. Ένα άγριο ζώο είναι και παραμένει πάντα απρόβλεπτο και επικίνδυνοακόμα και μετά από αναπαραγωγή στην αιχμαλωσία. 

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι χρειάστηκαν τουλάχιστον πέντε χιλιάδες χρόνια, ίσως και περισσότερα, μέχρις ότου οι λύκοι να εξελιχτούν σε σκύλους. Συνεπώς, παρεμβάλλονται πολλές χιλιάδες χρόνια γενετικής επιλογής και εξέλιξης ανάμεσα σε ένα ζώο άγριο και σε ένα κατοικίδιο που, σε αντίθεση με τον άγριο πρόγονο του, δεν μπορεί να ζήσει χωρίς ανθρώπινη φροντίδα. 


Τα εξωτικά είδη που πωλούνται στα pet shops προέρχονται είτε από παράνομη αιχμαλωσία, είτε από νόμιμους εκτροφείς, ενώ όλα τα ενδημικά είναι σίγουρο ότι έχουν συλληφθεί από την φύση, και συνεπώς η πώλησή τους είναι παράνομη. Η εκτροφή εξωτικών ειδών σε αιχμαλωσία είναι αρκετά δύσκολη και απαιτητική διαδικασία, και συνήθως σημειώνει μεγάλη αποτυχία, λόγω της ακαταλληλότητας των συνθηκών. 

Προκειμένου λοιπόν να ικανοποιηθεί η ζήτηση της αγοράς, πολλά άτομα αιχμαλωτίζονται από την φύση, ενώ από παράνομη αιχμαλωσία προέρχονται κατά κανόνα και εκείνα που χρησιμοποιούνται ως γεννήτορες. Συνεπώς, η πιο διαδεδομένη πηγή εύρεσης-σύλληψης-διακίνησης άγριων ζώων είναι το φυσικό περιβάλλον. Τα ζώα αυτά αναγκάζονται να ταξιδέψουν πολλές χιλιάδες χιλιόμετρα για να τοποθετηθούν στην βιτρίνα κάποιου pet shop. Σύμφωνα με επίσημες πηγές, στο χρονικό διάστημα 2000-2006 εισήχθησαν στις Ηνωμένες Πολιτείες 1,5 δισεκατομμύρια ζωντανά ζώα* από 190 χώρες, κυρίως για να πουληθούν ως κατοικίδια. Το 80% των ζώων αυτών προερχόταν από άγριους πληθυσμούς, πάρα τους περί του αντιθέτου ισχυρισμούς των εμπόρων που τα διακίνησαν. 

Σημαντικός αριθμός άγριων ζώων που συλλαμβάνονται από το φυσικό τους περιβάλλον, πεθαίνει κατά την σύλληψή του, εξαιτίας των βάναυσων και ακατάλληλων μεθόδων που χρησιμοποιούνται. Οι παγίδες σύλληψης αποτελούν ουσιαστικά παγίδες θανάτου, καθώς το ζώο συχνά καταλήγει λόγω τραυματισμού, ασιτίας, ή επίθεσης από  κάποιο αρπακτικό. Μεγάλο ποσοστό των εξωτικών ζώων πεθαίνει πριν φτάσει στον τελικό προορισμό του

Η μεταφορά γίνεται σε πολύ μικρά κλουβιά, συνωστισμένα, με κακές συνθήκες υγιεινής, χωρίς έλεγχο θερμοκρασίας, και με κακό αερισμό. Τις περισσότερες φορές, τα ζώα μένουν νηστικά για μεγάλα διαστήματα, είτε γιατί δεν τους παρέχεται τροφή, είτε γιατί δεν μπορούν να τραφούν κάτω από αυτές τις συνθήκες. Σύμφωνα με την οργάνωση Animal Aid, υπολογίζεται ότι έως και το 50% του ζωικού φορτίου πεθαίνει κατά την διάρκεια της μεταφοράς του. 

Όσα ζώα καταφέρνουν να επιβιώσουν και να φτάσουν στους χώρους "έκθεσης", καλούνται να αντιμετωπίζουν παρόμοια κακοποίηση και ταλαιπωρία με ελλιπή διατροφή, τραυματισμούς και συνεχές στρες. 


Μετά την αγορά ενός εξωτικού είδους, εκείνο που συχνά παρατηρείται είναι η αδυναμία του ιδιοκτήτη να καλύψει τις ανάγκες του (ζωτικός χώρος, διατροφή, σωστός χειρισμός για την αποφυγή του στρες ή του τραυματισμού του ζώου). Επιπλέον, συχνό φαινόμενο είναι και η αφαίρεση των δοντιών ή/και των νυχιών ώστε να μην μπορεί το ζώο να προκαλέσει βλάβη στον άνθρωπο. Συχνά, και η κτηνιατρική φροντίδα είναι ελλιπής, λόγω της απουσίας των ιδιαίτερων γνώσεων και της εμπειρίας που απαιτείται. Αποτέλεσμα των παραπάνω είναι ότι τα εξωτικά ζώα συχνά καταλήγουν παραμελημένα, κακοποιημένα ή και νεκρά. 

Ορισμένοι ιδιοκτήτες διαπιστώνουν ότι δεν μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες του ζώου που απέκτησαν, και ότι είναι βάναυσο να το κρατάνε σε αιχμαλωσία. Έτσι, όταν δεν μπορούν πλέον να το χειριστούν και προτού αυτό πεθάνει, αποφασίζουν να το "απελευθερώσουν" για να επιβιώσει μόνο του, δηλαδή να το εγκαταλείψουν. Κάτι τέτοιο δεν είναι μόνο παράνομο και επικίνδυνο από πολλές απόψεις, αλλά και απάνθρωπο για το ίδιο το ζώο, καθώς αυτό δεν είναι προσαρμοσμένο στο συγκεκριμένο περιβάλλον. Η πλειοψηφία των ζώων που εγκαταλείπονται σε ακατάλληλο γι’ αυτά περιβάλλον πεθαίνουν. Κάποια πεθαίνουν γρήγορα, είτε λόγω ατυχήματος είτε από επίθεση κάποιου αρπακτικού. Άλλα καταλήγουν με αργό θάνατο λόγω ασιτίας. 


Η κατ’ εξακολούθηση σύλληψη ενός άγριου είδους, λόγω της συνεχούς ζήτησής του προς εμπορία, συνεπάγεται τη μείωση του πληθυσμού του, και κατ’ επέκταση την μεγιστοποίηση του κινδύνου εξαφάνισής του. Η εξαφάνιση ενός είδους μπορεί να επιφέρει στο οικοσύστημα μεγάλες ανισορροπίες και σοβαρές επιπτώσεις. Ένα υποθετικό παράδειγμα θα μπορούσε να είναι η εξαφάνιση του θαλάσσιου ιγκουάνα, η οποία θα προκαλούσε την αύξηση των φυκιών που με τη σειρά της θα οδηγούσε στη μείωση της ιχθυοπανίδας, με τελική συνέπεια τη μείωση των θαλασσοπουλιών αλλά και της αλιείας. 

Η "απελευθέρωση" ενός εξωτικού ζώου σε περιβάλλον διαφορετικό από το φυσικό του, και εφόσον καταφέρει να επιβιώσει, μπορεί να το μετατρέψει σε επεμβατικό είδος. Τα επεμβατικά ή χωροκτητικά είδη μπορει να προκαλέσουν προβλήματα με πολλούς τρόπους: Γίνονται θηρευτές των ενδημικών ειδών, ανταγωνίζονται με τα ενδημικά είδη για τις περιορισμένες πηγές τροφής, και εισάγουν μικροοργανισμούς και ασθένειες που φυσιολογικά δεν υπάρχουν στην περιοχή. 

Δύο παραδείγματα ''επεμβατισμού'' είναι η απελευθέρωση κουνελιών και φρύνων στην Αυστραλία, από όπου εκτόπισαν και εξαφάνισαν αρκετά ενδημικά μαρσιποφόρα, και η απελευθέρωση αμερικανικών νεροχελώνων στην περιοχή της Θέρμης του νόμου Θεσσαλονίκης, οι οποίες ανταγωνίζονται τις ελληνικές νεροχελώνες της περιοχής. 

Επιπλέον, υπάρχουν αρκετοί μικροβιακοί παράγοντες (βακτήρια, παράσιτα και ιοί), με τους οποίους τα εξωτικά άγρια είδη μπορούν να μολύνουν τα ενδημικά της περιοχής στην οποία θα αφεθούν. Αυτό συμβαίνει διότι τα ενδημικά είδη δεν έχουν έρθει σε επαφή με τους αυτούς τους καινούργιους μικροοργανισμούς και δεν έχουν αναπτύξει την αντίστοιχη ανοσίαΣυνεπώς, η εγκατάλειψη ενός εξωτικού είδους σε περιβάλλον διαφορετικό από το φυσικό του είναι πράξη ανεύθυνη και επικίνδυνη, όχι μόνο για το ίδιο αλλά και για τα άλλα είδη του οικοσυστήματος


Τα άγρια-εξωτικά είδη, σε πολλές περιπτώσεις, μπορούν να θεωρηθούν επικίνδυνα και για τον φροντιστή τους, καθώς απαιτούν ειδικές συνθήκες διαβίωσης και χειρισμού. Τα λιοντάρια, οι τίγρεις, ακόμα και τα πρωτεύοντα, μπορεί να γίνουν επιθετικά και απρόβλεπτα, λόγω του συνεχούς στρες το οποίο υφίστανται. Ως αποτέλεσμα, υπάρχουν ήδη χιλιάδες καταγραφές** σχετικά με ανθρώπους (ενηλίκες αλλά και παιδιά) που έχουν τραυματιστεί ή καταλήξει από επίθεση αιχμαλωτισμένου άγριου ζώου. 


Τέλος, τα άγρια - εξωτικά ζώα είναι φορείς διάφορων παθογόνων παραγόντων. Έρευνες έχουν δείξει πως το 77-90% των ερπετών που εισάγονται είναι φορείς σαλμονέλλας και το 90% των πράσινων ιγκουάνα φέρουν κάποιο στέλεχος εντερικών βακτηρίων. Επίσης, οι παπαγάλοι μακάο είναι φορείς του ερπητοϊού τύπου Β, σε ποσοστό 25%. Γενικότερα, τα εισαγόμενα εξωτικά είδη, απ' όπου και αν προέρχονται (φύση ή εκτροφείο), μπορεί να αποτελέσουν δεξαμενές διαφόρων ζωοανθρωπονόσων που μεταδίδονται με το δάγκωμα, το γρατζούνισμα, ή άλλους τρόπους. Μερικές τέτοιες ασθένειες είναι η χλαμυδίωση, η τζιαρντίωση, η ηπατίτιδα Α, η λύσσα, η φυματίωση, η ιλαρά, η ευλογιά των πιθήκων, η δερματοφυτίαση, η καντιντίαση, η μόλυνση από στρεπτόκοκκο, η καμπυλοβακτηριδίαση, η κλεμπσιέλα, και διάφορες (ένδο- και έξω-) παρασιτώσεις από νηματώδη, κεστώδη και αρθρόποδα. 


Στον Δυτικό κόσμο, τα άγρια-εξωτικά είδη αντιμετωπίζονται ως εμπόρευμα, γι' αυτό μόνο αν σταματήσει η ζήτηση θα σταματήσει και η προσφορά

Υπάρχουν πολλοί τρόποι να βοηθήσει κάποιος να σταματήσει το εμπόριο και η εκμετάλλευση των άγριων - εξωτικών ειδών: Δεν φυλακίζουμε/αιχμαλωτίζουμε άγρια είδη της ελληνικής πανίδας, δεν αγοράζουμε άγρια-εξωτικά είδη από pet-shop και εμπόρους, και δεν επισκεπτόμαστε καταστήματα και ιστοτόπους που πωλούν άγρια-εξωτικά είδη. Επίσης, δεν απελευθερώνουμε στην ελληνική φύση άγριο-εξωτικό είδος το οποίο έτυχε να έχουμε, ενημερώνουμε την οικογένεια και τους φίλους μας για το πρόβλημα, και δεν επισκεπτόμαστε ζωολογικούς κήπους και εκθέσεις ζώων που αποσκοπούν στο κέρδος.  


Δευτέρα 15 Ιανουαρίου 2024

Tame vs Domesticated: Why Knowing the Difference Matters


Tame vs Domesticated: Why the Difference Matters: Because it can be a matter of life and death. To read more in Greek go at https://filikaki-blog.blogspot.com/2024/01/blog-post_15.html*


In other languages, the word for taming is the same as the word for domestication. However, in the English language, the two words refer to two partially overlapping but distinct concepts. For example feral animals (are domesticated, but not tamed. Similarly, taming is not the same as animal training, although in some contexts these terms may be used interchangeably. 

There have been innumerable instances where people were unable to distinguish between tame animals and domesticated animals, resulting in many potentially life-threatening incidents where tamed animals (which are still wild animals) attack people. 

Domestication is a multi generational mutualistic relationship between humans and other organisms, in which humans took over control and care to obtain a steady supply of resources including food. There are generally 3 types of domesticated animals: Animals adapted to a human environment e.g. dogs, cats, guinea pigs, animals farmed as food sources e.g. cows, sheep, pigs, goats and animals drafted for work purposes e.g. horses, camels and donkeys.

tame animal is an animal that is relatively tolerant of human presence. Tameness may arise naturally (as in the case, for example, of island tameness) or due to the deliberate, human-directed process of training an animal against its initially wild or natural instincts to avoid or attack humans. The tameability of an animal is the level of ease it takes humans to train the animal, and varies among individual animals, breeds, or species. Taming implies that the animal tolerates not merely human proximity, but at minimum human touching. Yet, more common usage limits the label "tame" to animals which do not threaten or injure humans who do not harm or threaten them. Tameness, in this sense, should be distinguished from "socialization" wherein the animals treat humans much like conspecifics, for instance by trying to dominate humans. 

Domestication and taming are related but distinct concepts. Taming is the conditioned behavioral modification of a wild-born animal when its natural avoidance of humans is reduced and it accepts the presence of humans, but domestication is the permanent genetic modification of a bred lineage that leads to an inherited predisposition toward humans. Human selection included tameness, but domestication is not achieved without a suitable evolutionary response. Domestic animals do not need to be tame in the behavioral sense, such as the Spanish bull. Taming is conditioned behavioral modification of an individual; domestication is permanent genetic modification of a bred lineage that leads to, among other things, a heritable predisposition toward human association

Wild animals can be tame, such as a hand-raised cheetach. A domestic animal's breeding is controlled by humans and its tameness and tolerance of humans is genetically determined. Thus, an animal bred in captivity is not necessarily domesticated; tigers, gorillas and polar bears breed readily in captivity but are not domesticated. Asian elephants are wild animals that with taming manifest outward signs of domestication, yet their breeding is not human controlled and thus they are not true domesticates.


Here’s a simple glossary of these important terms and what they actually mean: Wild refers to naturally occurring animals, for example, a tiger.Tame refers to any animal that is habituated with humans, for example, you can tame a tiger, but it is still a wild animal which simply got used to interacting with humans. This does not mean that they will always behave like regular domesticated cats**Domesticated refers to species of animals that are results of being selected and bred in captivity by humans over multiple generations. Such animals develop physical, behavioural and even reproductive changes when compared to their wild counterparts. Hence, there is no such thing as a “domesticated tiger”. Because even after generations of breeding in a zoo, it is still very much a wild animal. Want to know more?*** 

Before we go, there are two other commonly misused terms and they apply only to domesticated animals. Stray refers to domesticated animals escaped from captivity but still relies on direct or indirect  activities to survive. For byexample, a stray cat is not feral as it relies on humans a.k.a community feeders to survive. Feral refers to domesticated animals escaped from captivity and managed to thrive and reproduce without any direct human interference. For example, feral populations of cats have established themselves in many countries, threatening native wildlife. 


Παραπομπές: 

*Ορισμοί εν συντομία στα ελληνικά, εδώ

**Here’s a real-life incident which happened at the Singapore Night Safari in 2005 - a tame serval cat (yes, still a wild animal) attacked a tourist during the Creatures of the Night show.That is why you should not keep a wild-caught animal as a pet even if it is quite tame. 

***See this video: https://youtu.be/Euo3JaqFoss?si=iq0fYAyaRqMsbiKo (Even in this very interesting video, you’ll find the host using the term ‘domesticated’ wrongly).


Source - Photo at https://gaiavets.com/blog/tame-vs-domesticated 






Παρασκευή 21 Απριλίου 2023

Το τιγρακι που δεν σηκώθηκε ποτέ, η αναπαραγωγή στην αιχμαλωσία και τα μέσα ενημερωσης


"There has been no success from any efforts of rewilding tigers. And that goes for zoos in legitimate breeding programmes too. All captive-bred tigers are still kept in captivity and will remain in captivity for their whole lives". -Tanya Erzinclioglu



Τώρα που τα δάκρυα για την μικρή "Χασιγια", ("το κορίτσι που σηκώθηκε" η αλλιως "το τιγρακι των σκουπιδιων") σιγά σιγά  στεγνώνουν, τώρα που η κάθε είδους επικοινωνιακή εκμετάλλευση τελείωσε, και πριν ξεχαστεί εντελώς, ίσως είναι ευκαιρία δούμε την μεγάλη εικονα. Να αναρωτηθούμε τι ακριβώς συμβαίνει με τις τίγρεις, ένα είδος που στην φυση απειλείται με εξαφάνιση και στην αιχμαλωσία υφίσταται βάρβαρη εκμετάλλευση. Να εμπεδώσουμε ότι δεν υπάρχουν ελεύθερες τίγρεις στην Αφρική αλλά μόνο στην Ασία, όπου έχουν απομείνει λιγότερα από 4000 άτομα, ενώ στην αιχμαλωσία, παγκοσμίως, ο εκτρεφομενος πληθυσμος είναι υπερτριπλασιος. 

Αυτή η πανέμορφη "μεγάλη γάτα" δεν έχει πλέον στον ήλιο μοιρα. Σύμφωνα με το Διεθνές Ταμείο για την Προστασία της Φύσης (World Wide Fund For Nature -  WWF), τον τελευταίο αιώνα έχει χαθεί το 97% των ατόμων από τους ελεύθερους πληθυσμούς της. Οι ανθρώπινες δραστηριότητες (υλοτομία, γεωργία, οικοδομική ανάπτυξη, οδικοί και σιδηροδρομικοί άξονες) αποδομουν συνεχώς τους φυσικούς της βιοτοπους, ενώ παράλληλα απειλείται και από την λαθροθηρία. Μόλις το 5% των βιοτόπων του πλανήτη όπου άλλοτε ζούσαν τιγρεις είναι πλέον διαθέσιμο, ενώ στο παράνομο εμπόριο άγριας ζωής αυτά τα ζώα διακινούνται ζωντανά και νεκρά, για την ομορφιά, το δέρμα τους, και για κομμάτια του σώματος τους που χρησιμοποιούνται στην παραδοσιακή ασιατική ιατρική. Μια νεκρή τίγρις μπορεί να αποφέρει στους διακινητες της μέχρι και 70.000 δολάρια.

Από το 2017, η Διεθνής Ένωση Προστασίας της Φύσης (International Union for Conservation of Nature - IUCN) αναγνωρίζει δύο υποείδη, την Panthera tigris tigrisστην ηπειρωτική Ασία (γνωστή στους περισσότερους ως τίγρις της Βεγγάλης, που απαντάται στην Ινδία και το Μπαγκλαντές) και την Panthera tigris sondaica (γνωστή στους περισσότερους ως τίγρις της Σουμάτρας), που ενδημεί στα νησιά Σούνδες της Ινδονησίας. Η τίγρις της Σιβηρίας ανήκει σ' έναν μικρο πληθυσμό του πρώτου υποείδους (wiki).

Στην αιχμαλωσια, η εξαπλωση είναι παγκόσμια, και μπορούμε να βρούμε εκτρεφομενες τιγρεις στην Ασία, Ευρώπη, Νότια Αφρικη και Αμερική. Η FOUR PAWS εκτιμά ότι στην Ευρώπη* διατηρούνται, κάτω από ακαταλληλες συνθήκες, ανεπαρκή φροντιδα και υποσιτισμο, τουλάχιστον 2000 άτομα που συχνά εκδηλώνουν ασθένειες και στερεοτυπικες συμπεριφορές. Σε ζωολογικους κήπους (βλ. filikaki-blog), τσίρκο και ιδιωτικές συλλογες, τα ζώα αναπαράγονται ανεξέλεγκτα και πολλές φορές τα πλεονασματα (surplus) των απογόνων τους θανατώνονται η καταληγουν σε παράνομη εμπορική διακίνηση.

Στην Νότια Αφρική, σύμφωνα με ερευνα του Υπουργείου Περιβάλλοντος, υπάρχουν περισσότερες από 350 ιδιωτικές ή κρατικές εγκαταστάσεις που εκτρέφουν μεγάλα αιλουροειδη (τίγρεις, λιοντάρια, τσιτάχ, λεοπαρδάλεις, τζάγκουαρ, πούμα, καρακάλ, σερβάλ και υβρίδια). Το ακριβές μεγεθοςτου πληθυσμού  αυτών των ειδών είναι άγνωστο, καθώς η βιομηχανία που τον παράγει δεν έχει ελεγχθεί ποτέ πλήρως. Ωστόσο, σύμφωνα με στοιχεία των αρχών και της καμπάνιας "Blood Lions", το 2022 βρέθηκαν 492 τίγρεις σε ιδιωτικές εγκαταστάσεις. 

Προηγούμενες αναφορες της Υπηρεσίας Περιβαλλοντικής Έρευνας (Environmental Investigation Agency)  και της Four Paws, μεταξύ 2019 και 2021, μιλούν για περίπου 100 τίγρεις που βρέθηκαν σε εγκαταστάσεις επτά επαρχιων της Νότιας Αφρικης. Δεν είναι σαφές πώς ακριβώς καταλήγουν οι τίγρεις σε αυτές τις εμπορικές φάρμες, η βάση δεδομένων εμπορίου CITES όμως δείχνει ότι την τελευταία δεκαετία, εισήχθησαν στην χώρα αυτή 66 ζωντανές τίγρεις (κυρίως από τη Γερμανία, την Μποτσουάνα, τη Ρουμανία και το Λεσότο), ενω 384 εξήχθησαν σε ζωολογικούς κήπους, τσίρκο και εγκαταστάσεις αναπαραγωγής, στο Βιετνάμ, την Κίνα, την Ταϊλάνδη, το Μπαγκλαντές και το Πακιστάν**.

Οι τίγρεις, σε αντίθεση με άλλα είδη, αναπαράγονται πολύ ευκολα ακόμα και κάτω από στρεσσικες συνθήκες, και η αναπαραγωγικη τους δραστηριοτητα δεν συνιστά σε καμία περίπτωση τεκμήριο ευζωιας. Η εγκυμοσύνη διαρκεί περίπου 100 μέρες και καταλήγει στην γέννηση ενός έως πέντε μικρών, τα οποία χρειάζεται να μείνουν κοντά στην μητέρα τους δύο χρόνια. Όλες οι "γάτες" (μικρά και μεγάλα αιλουροειδή) έχουν πολύ έντονο μητρικό ένστικτο, είναι πολύ καλές μανες. Στην φύση, οι τίγρεις γεννούν κάθε 2 η 3 χρόνια. Στην αιχμαλωσία, η πρόωρη απομάκρυνση των μικρών δεν είναι απλώς μια πολύ τραυματική εμπειρια, τόσο για τις μητέρες όσο και για τα μικρά, αλλά έχει ως αποτέλεσμα την επανεμφάνιση του οίστρου, που αναγκάζει τις τίγρεις να γεννούν 2 η και 3 φορές τον χρόνο και τις μετατρέπει σε μηχανές αναπαραγωγής. 

Η Ταϊλάνδη αναπαράγει και εκμεταλλευεται τις τίγρεις ως τουριστικό αξιοθέατο, και η "For Tigers" είναι μια σχετικά νέα οργάνωση η οποία μελετά τις σκληρές συνθήκες αιχμαλωσίας που βιώνουν οι τίγρεις στην χώρα αυτή, με σκοπό να βελτιώσει την ευζωία τους, στο μετρο του εφικτού. Στο site τους, μπορούμε να βρούμε έγκυρες και τεκμηριωμένες πληροφορίες για μύθους και αλήθειες σχετικά με την υποτιθέμενη χρησιμότητα των προγραμμάτων αναπαραγωγής, την αιμομειξια που φέρνει στον κόσμο λευκά και άρρωστα μωρα σαν την Χασιγια, τους τρόπους εκπαίδευσης και αλληλεπίδρασης με τους ανθρώπους, την βάρβαρη πρακτική του ακρωτηριασμού της τρίτης φάλαγγας των δακτύλων τους ("declawing"), τις περιβαλλοντικές και διατροφικές τους ανάγκες και άλλα πολλά και ενδιαφέροντα. 

Κάθε τοσο, ακουμε εκπροσώπους ζωολογικών κήπων και άλλων εγκαταστασεων που διατηρούν άγρια ζώα στην αιχμαλωσία να ανακοινώνουν με καμάρι την γεννηση νέων μωρών, την οποία διαφημίζουν ως επιτυχία τους. Σε πρώτη θεώρηση, αυτό ακούγεται ως θετικό. Οι τίγρεις συμπεριλαμβάνονται στον κατάλογο των απειλούμενων ειδών, και κάθε άφιξη νέων ατόμων στον κόσμο φαίνεται ευχάριστη. Είναι όμως έτσι;  

Όπως όλα τα ζωντανά πλάσματα, το κάθε νεογέννητο τιγρακι έχει μια εγγενή αξια, που  σχετίζεται με την δική του απόλυτη εσωτερική πραγματικότητα. Εκτός από αυτήν την εσωτερικη αξια όμως, υπάρχει και μια άλλη, που σχετίζεται με τον ρόλο τον οποίο καλείται να παίξει στην εξωτερική πραγματικότητα, και το όφελος που θα προσφέρει, αφ' ενός στο φυσικό οικοσύστημα (προστασία και διατήρηση των ειδών) και αφ' ετέρου στους ανθρώπους. 

Το όφελος για τους ανθρώπους είναι κυρίως οικονομικό: Προκειμένου για την ιδιωτική επιχείρηση ενός ζωολογικου κήπου, κάθε νεογέννητο τιγρακι είναι πόλος έλξης επισκεπτων. Προκειμένου για μια χώρα σαν την Ταϊλάνδη, τα νεογέννητα τιγρακια είναι πόλος έλξης τουριστών, γενικότερα. Η παραπάνω θεώρηση μπερδεύει τα πράγματα, και απομυθοποιεί τις υπεραπλουστευσεις οι οποίες προάγονται από τους επιχειρηματίες και προωθούνται από τα μέσα μαζικής ενημερωσης, αποσιωπώντας τα βαθύτερα προβλήματα που κρύβονται πίσω από κάθε ιστορία αναπαραγωγής στην αιχμαλωσία. 

Δείτε, για παράδειγμα, ένα πρόσφατο δημοσίευμα του BBC (Ιούνιος 2022): "Τίγρεις της Σιβηρίας: τέσσερα σπάνια μωρά γεννήθηκαν στην Κίνα", είναι ο τίτλος του. Ο αρθρογράφος δινει έμφαση στην σπανιότητα του είδους, αναδεικνυοντας αυτήν την γέννηση ως ένα ευχάριστο γεγονός. Ενώ όμως επισημαίνει την τοποθεσία στην οποία γεννήθηκαν τα τιγρακια, παραλείπει να αναφέρει τον σκοπο λειτουργίας της συγκεκριμένης επιχειρησης (Siberian Tiger Park - Harbin), που δεν είναι καταφύγιο άγριας ζωής ούτε κέντρο περίθαλψης, αλλά ζωολογικό πάρκο έκθεσης διαφόρων ζώων. Έτσι, διαβάζοντας την είδηση, ο αναγνώστης αγοράζει ένα ευχαριστο παραμύθι που έχει σχέση με την διατήρηση σπάνιων ειδών, ενώ στην πραγματικότητα αυτό που συμβαίνει δεν είναι και τοσο ευοίωνο. [ανάλογη είδηση από UKεδω για τιγρακια της Σουμάτρας, Φεβρ. 2023]

Η συγκεκριμένη εγκατάσταση (Siberian Tiger Park), στην οποία αναφέρεται το δημοσίευμα του BBC, είναι μια επιχείρηση εντατικής αναπαραγωγης που εκτρέφει τίγρεις χωρίς σωστούς κανόνες και πρακτικές, και δεν συμβάλλει σε καμια διατήρηση. Κανένα τιγρακι που γεννήθηκε και μεγάλωσε εδώ δεν εχει επιστρέψει ποτέ στην άγρια ζωή, αν και το συγκεκριμένο πάρκο αυτοδιαφημιζεται ως το μεγαλύτερο κέντρο επανένταξης του κόσμου. Αντ' αυτού, τα μωρά προσφέρονται για φωτογράφιση στο κοινο, ενώ οι μεγάλες τίγρεις παραμένουν στοιβαγμενες σε μικρά τσιμεντένια κλουβιά χωρίς σκιά και χωρίς δυνατότητα να αποφύγουν τον συνωστισμο. Όλα σ' αυτήν την επιχείρηση γίνονται για το κέρδος. Ακόμα χειρότερα, το 2008, στο πάρκο αυτό είχαν βρεθεί 100 πτώματα από τιγρεις, τα οποία σχεδίαζαν να πουλήσουν, προκειμένου να μπορέσουν να συντηρήσουν τις υπόλοιπες. Η έλλειψη πορων δεν είναι εμπόδιο ικανό να σταματησει την μαζική αναπαραγωγή, προκειμένου για τέτοιου είδους επιχειρήσεις, οι οποίες φτάνουν μέχρι το σημείο να εξοικονομήσουν χρήματα ελαττώνοντας την ποσότητα της τροφής. 

Τέτοιες επιχειρήσεις δεν είναι τίποτε περισσότερο από τουριστικές "ατραξιόν", και αυτό ισχύει ακόμα και για πιστοποιημένους ζωολογικούς κηπους, εφόσον καμία τίγρις που γεννιέται στην αιχμαλωσία δεν επιστρέφει ποτέ στο φυσικό της περιβάλλον. Οι τίγρεις έχουν υψηλές απαιτήσεις ως προς την εδαφική κυριαρχία και την πρόσβαση σε πηγές τροφής και νερου, γι αυτό οι άνθρωποι που κατοικούν σε γειτονικές περιοχές τις αντιμετωπίζουν ανταγωνιστικά, και η επανένταξη τους στην φύση προϋποθέτει πολύ μεγάλες προσπάθειες σε παγκόσμια κλίμακα. 

Τα προγράμματα αναπαραγωγής, ακόμη κι' αν θεωρήσουμε ότι εχουν κάποια χρησιμότητα, θα πρέπει να αποκλείουν την ενδογαμία και να βασίζονται σε μια δεξαμενή γονιδίων όσο το δυνατόν μεγαλύτερη, κάτι που μπορεί να επιτευχθεί με την ανταλλαγή γεννητόρων μεταξύ των ζωολογικών κήπων και των επιχειρήσεων που συμμετέχουν σε αυτά. Τότε μπορούμε να κάνουμε λόγο για διατήρηση ενός είδους έξω από τον φυσικό του βιότοπο (ex situ conservation). Εφ όσον η επανένταξη στην φύση δεν είναι εφικτή, αυτά τα προγράμματα μπορούν να εξασφαλίσουν ότι οι τίγρεις θα καταφέρουν απλώς να παραμείνουν στον πλανήτη με ένα κάποιο σχήμα και μορφή, αντί να εξαφανιστούν ολοκληρωτικά. Το αν κάτι τέτοιο αξίζει η όχι, είναι μια άλλη συζήτηση για μια άλλη μέρα. 

Από την άλλη πλευρά, η επί τόπου διατήρηση (in situ conservation) προϋποθέτει σωστή διαχείριση και συντονισμενη εφαρμογή πρωτοκολλων, προκειμένου να προστατευτούν οι τίγρεις που αυτήν την στιγμή ζουν ελευθερες στο φυσικό τους περιβάλλον. Αυτο είναι πολύ πιο δυσκολο, καθώς οι αγριοι πληθυσμοί αντιμετωπίζουν σοβαρές απειλές εξαιτίας μιας σειράς ανθρωπογενών παραγόντων, όπως η λαθροθηρία, η απώλεια των βιοτόπων τους και η ρύπανση του περιβάλλοντος. 

Για να λέμε τα πράγματα με τ' όνομα τους: Τα νέα για κάποιο τιγρακι που γεννήθηκε στην αιχμαλωσία δεν είναι στ' αλήθεια κάτι που θα πρέπει να γιορτάσει κανεις. Μόνο στις ΗΠΑ, υπολογίζεται ότι υπάρχουν γύρω στις 10.000 αιχμάλωτες τιγρεις, και όλο και περισσότερες εξακολουθούν να εκτρέφονται συστηματικά. Σε ολόκληρο τον κόσμο, είναι ζήτημα αν διασώζονται 4000 άτομα σε ελεύθερη κατάσταση. 

Αναδεικνύοντας και γιορτάζοντας αδιακρίτως γεννήσεις στην αιχμαλωσία, η προσοχή του κόσμου εκτρέπεται από το μείζον στο έλασσον. Πρώτον, δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι τα μωρά γεννιούνται σε εγκαταστάσεις που διαθέτουν καλές συνθήκες ευζωιας και δεύτερον, θα έπρεπε να εστιάζουμε τις προσπάθειές μας περισσότερο στην διατήρηση in situ και λιγότερο στην αύξηση των αιχμαλώτων πληθυσμών


Κατόπιν όλων τούτων, μεγαλο βάρος πέφτει στα μέσα ενημέρωσης, που οφείλουν να
βοηθούν το κοινό να αντιληφθεί τα προβλήματα και τις προτεραιοτητες. Αν βεβαίως θέλουμε να μιλάμε για αληθινή δημοσιογραφια, αληθινή φιλοζωία και ειλικρινή συμπόνοια. Όχι, το κάθε τιγρακι που γεννιέται στην αιχμαλωσία δεν είναι λόγος γιορτής. Το κάθε τιγρακι που αποχωρίστηκε την μητέρα του σε ηλικία μερικών ημερών η εβδομάδων, ταξίδεψε, πουλήθηκε και αγοράστηκε, όπως η Χασιγια, ναι, είναι λόγος θλίψης - και όχι μόνο γιατί πετάχτηκε κάτω από έναν κάδο σκουπιδιων, ούτε γιατί ευθανατωθηκε... Γιατί έτσι εστιάζουμε στο δέντρο και χάνουμε το δάσος. 

Κακη Πριμηκυρη


Με πληροφορίες από: 


Photo

Κοινοποιήθηκε στα σχόλια, εδώ: https://bit.ly/41QyKaq και επίσης εδώ: https://m.facebook.com/groups/130238410344277/permalink/6465996150101773/


                             

*Update: Με λιγότερες από 4000 τίγρεις να έχουν απομείνει ελεύθερες στην φύση, το είδος απειλείται με εξαφάνιση. Ενώ όμως υπάρχει νομοθεσία για την προστασία των άγριων πληθυσμών, η εμπορική διακίνηση ζωντανών τιγρεων που έχουν γεννηθεί στην αιχμαλωσία, καθώς επίσης και μερών του σώματος τους, εξακολουθεί να είναι νόμιμη στην Ευρώπη. Οι επιχειρήσεις που αναπαράγουν και εκτρέφουν τίγρεις στην αιχμαλωσία δεν συμβάλλουν κατά κανέναν τρόπο στην προστασία τους. Η εντατική αναπαραγωγή, ο συνωστισμός, οι ακαταλληλες συνθήκες διαβίωσης, ο τρόπος μεταχειρισης των ζώων και οι οι γενετικές ανωμαλίες των απογονων τους, αποτελουν σημαντικό πρόβλημα, τόσο για την διατήρηση όσο και για την ευζωια τους. Το καλό νέο είναι ότι, στις 18 Απριλίου 2023, η Ευρωπαϊκή Ένωση δημοσίευσε μια ενδοκοινοτική οδηγία (GUIDANCE DOCUMENT) προς τα κράτη - μέλη της, σχετικά με την εμπορικη διακίνηση τίγρεων που έχουν γεννηθεί στην αιχμαλωσία, την οποία καλωσορίζουν η FOUR PAWS και το WWF

Η οδηγία στα ελληνικά, εδώ: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EL/TXT/?uri=CELEX%3A52023XC0418%2801%29 (ΕΓΓΡΑΦΟ ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΗΣ  σχετικά με την εξαγωγή, επανεξαγωγή και το ενδοενωσιακό εμπόριο ζωντανών τίγρεων που έχουν γεννηθεί και εκτραφεί σε αιχμαλωσία) και στα αγγλικά, εδώ: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/HTML/?uri=OJ%3AJOC_2023_135_R_0001#ntr1-C_2023135EN.01000101-E0001 (GUIDANCE DOCUMENT on the export, re-export and intra-EU trade of captive-born and bred live tigers and their parts and derivatives [2023/C 135/01])






Δευτέρα 20 Μαρτίου 2023

Λευκες τίγρεις: το παραμύθι, η εκμετάλλευση των ζώων και η ευθύνη του κοινου

 

Tragedy of White Tiger: αρθρο του εκτελεστικού διευθυντή και προεδρου του Διεθνούς Ταμείου για την Ευζωια των Ζώων (International Fund for Animal Welfare / IFAW)*, Azzedine Downers στο SCIENTIFIC AMERICAN, τον Ιούνιο του 2021 



Στην φύση, η λευκή τίγρις είναι το αποτέλεσμα ενός σπανιότατου γενετικού ατυχηματος που στερεί από τον θηρευτή το φυσικό χρωματικό του "καμουφλάζ" και τον κάνει ευαλωττο. Υπάρχει πιθανότητα να προκύψει από την διασταύρωση δύο ατόμων με κανονικό χρώμα (πορτοκαλί), εάν και τα δύο αυτά άτομα είναι φορείς ενός συγκεκριμένου γονιδιου, το οποιο είναι προιον μετάλλαξης, έχει υπολειπόμενη δράση και καθορίζει το λευκό χρώμα.  Ελάχιστες φορές στην ιστορια έχουν επισημανθει λευκές τιγρεις. Η τελευταία ήταν το 1958. 

Στην αιχμαλωσία ομως, οι λευκές τιγρεις είναι πολύ δημοφιλείς, γι αυτό και διάφορες επιχειρήσεις, όπως θηριοτροφεία που υπάρχουν στις άκρες των δρόμων (roadside menagerie operators), εκθετήρια άγριων ζώων και ιδιωτικές συλλογές, επιδιώκουν να αποκτήσουν τέτοιους πληθυσμούς, προκειμένου να αυξήσουν τα κέρδη τους. Ασπρες τίγρεις με το σπάνιο αλληλόμορφο γονίδιο του λευκού χρώματος αναπαράγονται με εντατικούς ρυθμους με συγγενικη αναπαραγωγή και πολλαπλασιάζονται. Άτομα που έχουν στενή συγγένεια, όπως αδέλφια, ζευγαρώνουν μεταξύ τους, και γονείς ζευγαρώνουν με τα παιδιά τους. Τελικά φαίνεται ότι όλες οι λευκές τιγρεις που βρίσκονται σε αιχμαλωσία στις ΗΠΑ, είναι απόγονοι ενός και μόνο αρσενικού τίγρη της Βεγγάλης, ο οποίος ονομαζόταν Moham και ζευγάρωσε με μια τίγρη πορτοκαλί χρώματος και, εν συνεχεία, με την κόρη του. 

Η πρακτική της κατ' εξακολούθηση συγγενικής αναπαραγωγής συνεχίζεται μεχρι σημερα, αν και η Αμερικανική Ένωση Ζωολογικών Κήπων και Ενυδρείων (American Association of Zoos and Aquariums - AZA) την έχει απαγορεύσει στα μέλη του εδώ και μια δεκαετία. Διάφορες εμπορικές επιχειρήσεις ομως, εν πολλοίς ανεξέλεγκτες, συνεχίζουν να χρησιμοποιούν τις λευκές τιγρεις ως πόλο έλξης επισκεπτών. Περισσότερα από 60 χρόνια και σχεδόν 11 γενιές τιγρεων μετά τον Mohan, τα λευκά αυτά ζώα εξακολουθούν να υποφέρουν από τις συνέπειες της εκτεταμένης συγγενικής αναπαραγωγής που έχει οδηγήσει σε τραγικά αποτελέσματα. 

Τα νεογνά των λευκών τίγρεων εκδηλώνουν υψηλή θνησιμότητα που αυξάνεται ανάλογα με τον βαθμό της αιμομειξιας. Σύμφωνα με μια μελέτη, τα τιγρακια που προκύπτουν από εντατικοποιημενη συγγενική αναπαραγωγή πέθαναν λίγο μετά την γέννα σε ποσοστό μεγαλύτερο από 80 τοις εκατό. Η συστηματική ενδογαμία μπορεί να οδηγήσει επίσης σε μικρότερες τοκετοομαδες, βραδύτερο προσδόκιμο μέσο όρο ζωής, καθώς επίσης και σε προβλήματα υγείας όπως εξασθενημένη όραση, καρδιολογικα νοσήματα, σοβαρές παραμορφώσεις της σπονδυλικής στήλης και του προσώπου, και ανεπάρκεια του ανοσοποιητικού συστήματος. Στην λευκή βίβλο του 2011 (AZA White Paper 2011), η Αμερικανική Ένωση Ζωολογικών Κηπων και Ενυδρείων κάνει λόγο για "ανώμαλες, εξουθενωτικές και ενίοτε θανατηφόρες καταστασεις και χαρακτηριστικά" που προκύπτουν από αυτό το είδος αναπαραγωγής, το οποίο και απαγορεύει.  

 Διαφορα εκθετήρια χωρίς καμία πιστοποιηση, και επιχειρήσεις που εκμεταλλεύονται την άγρια ζωή ενώ αυτο-παρουσιάζονται ως καταφύγια και κέντρα διασωσης (pseudosanctuaries), εξακολουθούν να αναπαράγουν και να κακοποιούν λευκές τιγρεις με το πρόσχημα της διατήρησης (conservation). Οι λευκές τιγρεις που αναπαράγονται στην αιχμαλωσια δεν έχουν καμία σχέση με διατήρηση και δεν εξυπηρετούν κανέναν εκπαιδευτικό σκοπό (education). Η έλλειψη γενετικής ποικιλομορφίας, ο υψηλός βαθμός ενδογαμίας και οι συνεπαγόμενες σωματικές διαμαρτιες που προκαλούν πόνο και ταλαιπωρία, αποκλειουν αυτά τα ζώα και τους απογόνους τους από κάθε προοπτική μελλοντικής απελευθέρωσης, έστω και υποθετικής. 

Αυτά τα ζώα δεν μπορεί να έχουν θέση σε κανένα πρόγραμμα διατήρησης η προστασίας, γι' αυτό και κανένας νομιμος οργανισμός δεν εγκρίνει την αναπαραγωγή τους. Ο μόνος λόγος για τον οποίον οι λευκές τιγρεις στην αιχμαλωσία εξακολουθούν σήμερα να αναπαραγονται, είναι η άγνοια του κοινού που αφήνει απίστευτα κέρδη στους εκθέτες και τους εκτροφείς τους. Οι επισκέπτες  πληρώνουν όσο όσο, προκειμένου να αγοράσουν ένα παραμύθι, να παίξουν με τα μωρά, να διασκεδάσουν και να φωτογραφηθούν μαζί τους.  

Όταν τα ζωα μεγαλώσουν πέρα από την ηλικία που ευνοεί αυτόν τον φαύλο κύκλο του παιχνιδιού και της πληρωμής, μπορεί να πουληθούν ως κατοικιδια, να "αποθηκευτούν" στα παρασκήνια, και να αναπαραχθούν για να δημιουργήσουν την επόμενη γενιά κερδοφόρων λευκών μωρών, που θα γίνουν με τη σειρά τους κι αυτά αντικείμενα κακοποίησης. Το ανυποψίαστο κοινό που αγοράζει ψευδείς ισχυρισμούς διατήρησης και προστασίας και πληρώνει για να δει η και να χαϊδεύψει ένα όμορφο λευκό τιγρακι, διαιωνίζει χωρίς την θέληση του όλες εκείνες τις ανεύθυνες πρακτικές που οδηγούν σε συγγενική αναπαραγωγή, κακομεταχειριση και εκμετάλλευση. 

Στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, προτεινόμενη Ομοσπονδιακή Νομοθεσία, συμπεριλαμβανομένου του Νόμου περί Δημόσιας Ασφάλειας για τα Μεγάλα Αιλουροειδη (Big Cat Public Safety Act, H.R. 263/S. 1210), έχει σκοπό να χτυπήσει το βασικό οικονομικό κίνητρο που βρίσκεται πίσω από την αδιάκοπη και άναρχη αναπαραγωγή μεγάλων αιλουροειδών και τον επακόλουθο πολλαπλασιασμό και "εκτροφή μέχρι θανάτου" λευκών τίγρεων. 

Η ποπ κουλτούρα (pop culture) "παραμυθιαζει" τον κόσμο σχετικά με τις τίγρεις και τις υπόλοιπες "μεγάλες γάτες" με τρόπο εξαιρετικά επιβλαβή. Ήρθε καιρός ν' ανοίξουμε τα συλλογικά μας μάτια και να δούμε τι πρέπει να κάνουμε για να προστατέψουμε αυτά τα υπέροχα μεγαλοπρεπή ζώα. Και πρώτα απ' όλα να μετριάσουμε τον σπουδαιότερο παράγοντα που τα απειλεί και δεν είναι άλλος από εμάς τους ίδιους.


*μέλος του Big Cat Sanctuary Alliance (facebook)

Πηγή - image at https://www.scientificamerican.com/article/tragedy-of-the-white-tiger1/

Αποδοση στα ελληνικά, Κακη Πριμηκυρη DVM, με αφορμή το παράλυτο λευκό τιγρακι που βρέθηκε έξω από το ΑΖΠ στις 28/02/22, και τους "φιλοζωους"... (A Promise to Animals)

https://www.reuters.com/world/europe/athens-zoo-fights-save-tiger-cub-found-garbage-2023-03-17/





Κοινοποιήθηκε https://m.facebook.com/groups/130238410344277/permalink/6368770563157666/ -- https://m.facebook.com/story






Σάββατο 11 Μαρτίου 2023

Ο ρόλος της Ευρώπης στην εμπορική διακίνηση μεγάλων αιλουροειδων, μέρος 1ο: η μεγαλη εικονα


Σύμφωνα με τις μεγάλες οργανώσεις που εργάζονται για την προστασία της άγριας ζωης, όπως η Born Free, οι αγριοι πληθυσμοί των τίγρεων βρίσκονται στο χείλος της εξαφανισης εξ αιτιας ανθρωπογενών δραστηριοτητων (εξορύξεις, υλοτομία, γεωργία και κτηνοτροφία, φυτείες φοινικέλαιου, εξάπλωση οικισμών, επέκταση οδικών και σιδηροδρομικών δικτυων). Υπολογίζεται ότι σημερα στην νοτιοανατολική Ασία διασώζονται λιγότερες από 4000 ελεύθερες τίγρεις. Στον αντίποδα, ο αριθμός των ζώων που διατηρούνται στην αιχμαλωσία, σε Ευρώπη, Ασία, Αφρική και Αμερική είναι πολλαπλάσιος και ολοένα αυξάνεται, καθώς υπάρχει μεγάλη ζήτηση για μέρη του σώματος ΝΕΚΡΩΝ ζωων (όπως προβιές και κόκκαλα), που χρησιμεύουν για παρασκευή προιοντων της παραδοσιακής ασιατικής ιατρικης και για διακοσμηση. 

Ως άνθρωποι του λεγόμενου "πολιτισμένου" Δυτικού κόσμου, είθισται να ρίχνουμε το μεγάλο "ανάθεμα" στην Ασια, όπου οι τίγρεις απειλούνται όχι μόνον από την λαθροθηρία αλλά και από την συστηματική και εντατικοποιημενη εκτροφή (TIGER FARMING). Παράνομα και νομότυπα κυκλώματα εκμετάλλευσης μεγάλων αιλουροειδών δραστηριοποιούνται όμως και στην Ευρώπη, ενώ στην Αμερική τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα*

Η κακοποίηση στην αιχμαλωσια επεκτείνεται, καθώς πολλά από τα εκτρεφόμενα ζώα καταλήγουν σε τσίρκο, ζωολογικούς κήπους, και ιδιωτικές συλλογές στις οποίες άγρια ζώα διατηρούνται ως κατοικίδια (pets). 

Στις μέρες μας, η εμπορική διακίνηση μεγάλων αιλουροειδών (big cats) είναι εν πολλοίς ανεξέλεγκτη, παγκοσμιως. Στις χώρες της Ευρωπαϊκης Ένωσης, η συλληψη και εμπορική διακινηση τίγρεων που ζουν ελεύθερες στην φύση είναι παράνομη, όμως η εμπορια ζώων που έχουν γεννηθεί στην αιχμαλωσία ΔΕΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ

Παραλληλα, η Νότια Αφρική, διατηρεί περισσότερες από 200 εγκαταστάσεις εκτροφής (CAPTIVE LION BREEDING & TRADEμε περισσοτερα από  8000 λιοντάρια, τα οποία εκμεταλλεύεται με όλους τους δυνατούς τρόπους - από την παγκόσμια βιομηχανία της διασκέδασης (βλ. tourist attraction of cuddling and walking with a lion cub), μέχρι το πληρωμένο κυνηγι στο οποίο συμμετέχουν πλούσιοι "χομπίστες" του δυτικού κόσμου, και την σφαγή (CANNED HUNTING). 

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το νομιμο και το παράνομο εμποριο είναι πολύ δυσκολο να διαχωριστούν, και η νομιμότητα μπορεί πολύ εύκολα να λειτουργήσει ως μανδύας που καλύπτει την παρανομία.  Η ευρωπαϊκή νομοθεσία είναι ελλειματικη, όπως άλλωστε και η εφαρμογή της, ενώ ο ακριβής αριθμός των ζωων που διατηρούνται στην Ευρώπη και διακινούνται για εμπορικούς σκοπούς είναι άγνωστος.


 Στις μέρες μας, η εμπορική διακίνηση μεγάλων αιλουροειδων είναι εν πολλοις ανεξέλεγκτη. Σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες της οργάνωσης FOUR PAWS International, μια ζωντανή τιγρις μπορεί να πουληθεί από 4 έως 22 χιλιάδες ευρώ, ένα κιλό από τα οστά της κοστίζει περίπου 1700 ευρώ, ενώ 1 λίτρο δήθεν "θεραπευτικου ζωμου" 85 ευρώ. Αυτό το εμπόριο, άλλοτε νομοτυπο και άλλοτε παράνομο, τροφοδοτείται κυρίως από την ζήτηση για προϊόντα της παραδοσιακής ασιατικής ιατρικής. Και ενώ ήταν ήδη γνωστό ότι η Ασία πρωτοστατεί, αργότερα αποκαλύφθηκε ότι, σε αυτό το εμπόριο εμπλέκεται και η Ευρώπη. 

Από το 1999 έως το 2016, η Ευρώπη εξήγαγε 1412 αιχμάλωτες τιγρεις**. Μεταξύ των ετών 2014 και 2018, στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης εισήχθησαν 43 ζωντανές τίγρεις, ενώ 181 εξήχθησαν προς χώρες όπου υπάρχει ζήτηση, όπως η Κίνα και το Βιετνάμ. Η σύλληψη και εμπορία άγριων εκπροσώπων από την φύση απαγορεύεται, δυστυχώς όμως η εμπορική διακίνηση ατόμων που έχουν γεννηθεί στην αιχμαλωσία είναι νόμιμη, έτσι που ο καθένας μπορεί να αγοράζει και να πουλά τίγρεις, αρκεί να εφοδιάζεται με τις κατάλληλες άδειες. 

Στις έρευνες της FOUR PAWS, καταδεικνύεται ότι εγκεκριμένες άδειες εξαγωγής απο την Ολλανδία προς την Κίνα έχουν συμπεριλαβει 15 δέρματα τίγρεων, 10 νεκρά ζώα και 1 τροπαιο. Τα πράγματα φαίνονται ακόμη χειρότερα, δεδομένου ότι πολλές παράνομες δραστηριότητες καλύπτονται με τον μανδύα της νομιμοφανειας. 

Από το 2014 ως το 2018, κατασχέθηκαν 1804 παράνομα προϊόντα από τίγρεις (μεταξύ των οποίων ζωμός σε κύβους, δόντια και νύχια), καθώς και 18 ζώα που, εκτός των άλλων, αποδείχτηκε ότι ζούσαν σε κακές συνθήκες η είχαν πλαστά πιστοποιητικά. Αυτό το φρικτό προσοδοφόρο εμπόριο έχει εξαπλωθεί ευρέως, με παράνομες δραστηριότητες σε διάφορες χώρες όπως η Ολλανδία, το Βέλγιο, η Γερμανία, η Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Τσεχία και η Λιθουανία.

Κατά την διάρκεια αιφνιδιαστικών ελέγχων στην Πράγα, τον Ιούλιο του 2018, οι τσέχικες αρχές ανακάλυψαν μια νεκρή τίγρη, κόκκαλα, ζωμούς και άλλα προϊόντα. Οι διακινητες πυροβολούσαν τα ζώα στα μάτια για να μην καταστρέψουν την γούνα τους, μεταξύ δε των συλληφθέντων συγκαταλέγεται και ένας πολύ γνωστός ιδιοκτήτης ζωολογικού κήπου, ο οποίος δραστηριοποιείται πουλωντας τίγρεις σε ασιατικές χώρες. Κατά την διάρκεια αιφνιδιαστικών ελέγχων, βρεθηκαν επίσης προϊόντα κρέατος από τίγρεις να πωλούνται στην βιετναμέζικη αγορά της Πράγας. 

Τα παραπάνω ευρήματα δεν συνιστούν μεμονωμένες περιπτώσεις μιας μόνον χώρας. Η εν λόγω έρευνα καταδεικνυει ανάλογες εμπορικές δραστηριότητες, κατά τις οποίες ζωέμπορος έχει εξάγει τουλάχιστον πέντε τίγρεις από την Γερμανία προς το Βιετνάμ, την Ταυλανδη και την Νότια Κορέα, μέσω Τσεχίας. Δύο τουλάχιστον από αυτές τις τίγρεις έχουν καταλήξει στα χέρια σεσημασμενου εμπόρου άγριων ζώων στο Βιετνάμ. 

Στα πλαίσια της εκμετάλλευσης σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα μεγάλα αιλουροειδή αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα ευζωιας. Στην Ισπανία, ένας ζωολογικός κήπος με το όνομα  "Zooexoticoskiko" προσφέρει την εμπειρία φωτογράφησης με διάφορα άγρια ζώα, μεταξύ των οποίων και τίγρεις. Στην φωτογράφηση μπορεί να συμπεριλαμβάνονται ακόμα και ερωτικές σκηνές, ενώ σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες όποιος θέλει μπορεί να νοικιάσει τίγρεις για ιδιωτικά πάρτι.  

Η ευρωπαϊκή νομοθεσία είναι ελλειματικη, όπως άλλωστε και η εφαρμογή της. Επιπροσθέτως, ο ακριβής αριθμός των ζωων που διατηρούνται στην Ευρώπη και διακινούνται για εμπορικούς σκοπούς είναι άγνωστος, δεδομένου ότι οι εισαγωγές και εξαγωγες δεν προϋποθέτουν CITES (Convention on International Trade in Endangered Species - Σύμβαση Διεθνούς Εμπορίου Απειλούμενων Ειδων). Ως εκ τούτου, είναι πολύ δύσκολο να αποδειχθεί ποιος πουλάει τίγρεις, ποτε, σε ποιον και για ποιον σκοπό. 

Από την άλλη πλευρα, η Νότια Αφρική διατηρεί μια αμφιλεγόμενη "ποσόστωση" για 800 σκελετούς λιονταριών***. Αυτή η ποσόστωση αυξάνει την πίεση προς τα μεγάλα αιλουροειδή που κινδυνευουν, και ενισχύει την ζήτηση για τα προϊόντα τους. 

Άλλοι είναι οι νόμοι που ισχύουν για τις τίγρεις, άλλοι για τα λιοντάρια, άλλοι για τα ζώα που ζουν ελεύθερα και άλλοι γι' αυτά που γεννήθηκαν στην αιχμαλωσία, την ίδια στιγμή που δεν είναι εύκολο να ξεχωρίσει ο καθενας τα οστά μιας τίγρης από εκείνα ενός λιονταριού, η να διαπιστώσει ποια ζώα γεννήθηκαν στην αιχμαλωσία και ποια ζούσαν ελεύθερα, πριν γίνουν αντικείμενο εκμετάλλευσης. 

Έτσι, μέσα σ' αυτό το πλαίσιο, το νομιμο και το παράνομο εμποριο είναι πολύ δυσκολο να διαχωριστούν, και η νομιμότητα μπορεί πολύ εύκολα να λειτουργήσει ως μανδύας που καλύπτει την παρανομία

Η FOUR PAWS συνεχίζει την εκστρατεία για τις τιγρεις, συγκεντρώνει μάλιστα υπογραφές με αποδέκτη την Ευρωπαϊκή Ένωση και αίτημα την απαγόρευση την εμπορίας ζώων που έχουν γεννηθεί στην αιχμαλωσία και την προστασια τους από την βάρβαρη εκμετάλλευση (video). Αν συμφωνείτε, ανοίξτε τον σύνδεσμο και υπογράψτε εδώ: https://help.four-paws.org/en/ban-eu-tiger-trade 





Με πληροφορίες απο:






Παραπομπες

Συμφωνα με το Animal Legal Defence Fund, στις ΗΠΑ, οι τίγρεις που ζουν στην αιχμαλωσία είναι πολύ περισσότερες από αυτές που ζουν ελεύθερες σε όλη την γη. Διατηρούνται σε θεματικά πάρκα, ζωολογικούς κήπους και ενυδρεία, τσίρκο και ιδιωτικές συλλογές. ενώ η ομοσπονδιακή νομοθεσία για την προστασία τους είναι ελλειματικη η εντελώς ανύπαρκτη. Σε ορισμένες πολιτείες, ένας ιδιώτης μπορεί να αποκτήσει μια τίγρη αν εφοδιαστεί με την κατάλληλη άδεια, ενώ σε άλλες δεν απαιτείται ούτε καν αυτό. https://aldf.org/focus_area/captive-animals/  -- https://www.traffic.org/publications/reports/paper-tigers-the-role-of-the-u.s-captive-tiger-population-in-the-trade-in-tiger-parts/# -- The trouble with tigers in America -- How did America end up with the world’s largest tiger population? -- Captive tigers in US outnumber those in the wild --  Μια τιγρις στο σαλόνι σας



Δείτε το 2ο μέρος εδώ: http://filikaki-blog.blogspot.com/2023/03/2.html και εδώ: https://gatouiti-blog.blogspot.com/2023/03/2.html





Λοιμώδης περιτονίτιδα της γάτας (FIP): τελευταία νέα, για κτηνιάτρους και φροντιστές που θέλουν να ξέρουν

  FIP ( Feline Corona Virus)  is caused by a mutation of the feline coronavirus (FCoV). It progresses quickly, and untreated cases are almo...