Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γατες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γατες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 22 Ιουνίου 2026

Λοιμώδης περιτονίτιδα της γάτας (FIP): τελευταία νέα, για κτηνιάτρους και φροντιστές που θέλουν να ξέρουν

 











FIP (Feline Corona Virus) is caused by a mutation of the feline coronavirus (FCoV). It progresses quickly, and untreated cases are almost always fatal within weeks. Yet many clinics still default to lengthy, stepwise workups, sometimes including referral to a second-opinion internal medicine specialist, before confirming the diagnosis. 

The reasons are understandable. FIP can mimic other diseases (lymphoma, cholangiohepatitis, toxoplasmosis, cardiomyopathy), and no single test gives a 100% definitive answer in every case. But waiting for absolute diagnostic certainty is the most common mistake owners encounter. By the time biopsy results return, the cat may have lost critical ground.

The modern approach, used by FIP-experienced vets, is to combine pattern recognition (signalment, symptoms, bloodwork) with targeted confirmatory tests, and to start the 84-day antiviral protocol as soon as the clinical picture is convincing. 



Before any test, your vet will consider the patient. Classic FIP risk factors include:

1. Age under 2 years (though older cats can develop it).

2. Recent stressor: rehoming, neutering, vaccination, boarding, or new household member.

3. Multi-cat origin: shelters, rescues, breeders, ferals.

4. Pedigree breeds, particularly Birmans, Ragdolls, Bengals, British Shorthairs and Maine Coons.

5. Persistent fever unresponsive to antibiotics. 

6. Failure to thrive in a young cat.

If your cat matches several of these, you should ask your vet directly: "Could this be FIP, and what is the fastest way to find out?" 



FIP does not present the same way in every cat. UK vets typically classify it into four types, and the diagnostic pathway differs slightly for each.

1. Wet (Effusive) FIP: The most recognisable form. Fluid accumulates in the abdomen (most common), chest, or pericardium. Cats often have a distended belly, laboured breathing, lethargy and weight loss despite a swollen appearance. Diagnosis is usually the fastest here, because the effusion itself can be sampled and tested.

2. Dry (Non-Effusive) FIP: No significant fluid. Instead, granulomas form in organs such as the kidneys, liver, intestines or lymph nodes. Symptoms are vaguer: chronic fever, weight loss, jaundice, palpable masses. Diagnosis is harder and relies more on bloodwork, imaging and sometimes fine-needle aspiration of affected tissue.

3. Ocular FIP: The eye is affected, often as the first visible sign. Look for colour change in the iris, cloudiness, uveitis, keratic precipitates (small deposits on the inside of the cornea), or sudden blindness. An ophthalmic exam combined with systemic bloodwork is usually diagnostic.

4. Neurological FIP: The most dangerous form to delay. Signs include wobbliness (ataxia), seizures, head tilt, behavioural change, incontinence, or hind-limb weakness. Diagnosis may involve MRI and cerebrospinal fluid (CSF) analysis if available, but in practice many UK vets diagnose neurological FIP on clinical signs plus supportive bloodwork, because waiting for imaging can be fatal. If you take nothing else from this guide, take this: a standard haematology and biochemistry panel, run in-house or at a UK reference lab, gives most of what is needed to suspect FIP within 24 hours.



Ask your vet to look specifically at:

1. Globulins and the A/G RatioFIP cats typically have elevated globulins (often above 51 g/L) and low albumin, producing a low albumin-to-globulin ratio. An A/G ratio below 0.6 is highly suggestive of FIP. Above 0.8, FIP becomes less likely (though not impossible).

2. Total ProteinOften elevated due to the globulin spike, despite the cat being clinically wasted.

3. Lymphocytes: Lymphopenia (low lymphocyte count) is very common in FIP.

4. Bilirubin: Elevated bilirubin without obvious haemolysis or biliary obstruction is a red flag, especially in a young cat with fever.

5. ALT and Liver EnzymesMild to moderate elevations are common. ALT is also one of the markers tracked week by week during the 84-day antiviral protocol.

6. SDMA and Kidney MarkersSDMA, creatinine and urea help establish renal baseline before treatment, which matters because dosing and monitoring depend on kidney function.

7. Haematocrit: Mild non-regenerative anaemia is typical.

A young cat with fever, weight loss, low A/G ratio, elevated bilirubin and lymphopenia is, until proven otherwise, an FIP suspect. That single pattern can justify starting treatment in many clinics that are experienced with FIP. 



For suspected wet or dry FIP, abdominal ultrasound is the most useful single imaging test. It detects:

1. Free abdominal fluid (even small volumes invisible on X-ray).

2. Enlarged mesenteric lymph nodes.

3. Kidney capsule changes ("granulomatous nephritis").

4. Intestinal wall thickening.

5. Liver or splenic nodules.


Thoracic X-ray or Ultrasound: If breathing is laboured, this rules in or out pleural effusion or pericardial fluid.


MRIReserved for neurological cases at referral centres. Useful but rarely essential. Most UK owners cannot wait the days or weeks for a referral slot, and most FIP-experienced vets will start treatment based on bloodwork plus neurological exam. 



If there is any abdominal or chest fluid, sampling it is the single most powerful diagnostic step. A small needle tap (often done conscious or with light sedation) gives fluid that can be tested immediately.

Appearance: FIP effusion is classically straw-yellow, viscous, and may froth slightly when shaken (due to high protein content).

Protein Content: FIP effusions are exudates with very high protein (typically above 35 g/L).

Cell Count: Low to moderate, predominantly macrophages and neutrophils. A low cell count with high protein is a hallmark.

The Rivalta TestA simple, low-cost test that many UK clinics can perform in minutes. A drop of effusion is added to a tube of distilled water with one drop of acetic acid. If the drop holds its shape and slowly sinks, the test is positive (suggestive of FIP). If it dissolves, it is negative. A positive Rivalta test in a young cat with classic bloodwork is, for most FIP-experienced clinicians, sufficient to begin treatment. 

PCR on EffusionReverse transcription PCR (RT-PCR) for feline coronavirus on effusion fluid is highly specific. A positive PCR on abdominal or chest fluid is essentially confirmatory in a clinically suspect cat. UK reference labs such as Langford Vets and IDEXX offer this test, with turnaround typically 2 to 5 working days. 



Histopathology with immunohistochemistry on affected tissue remains the gold standard. But here is the honest reality for UK owners: biopsy is invasive, expensive, requires general anaesthesia in a cat already weakened by disease, and the results take a week or more.

In modern FIP practice, biopsy is reserved for:

1. Cats with no effusion and no clear ultrasound abnormality.

2. Cases where bloodwork is genuinely ambiguous (lymphoma is the main differential).

3. Suspected dry FIP where a palpable mass can be safely aspirated.

Fine-needle aspiration of an enlarged lymph node or organ lesion, sent for cytology with PCR, is a much faster and less invasive alternative and is increasingly used in the UK. 



A well-coordinated FIP workup looks like this:

Day 1: Clinical exam, full bloodwork (haematology, biochemistry, A/G ratio, SDMA, bilirubin), urinalysis, abdominal ultrasound. If effusion present, sample it. Run Rivalta in clinic. Send fluid for PCR and protein analysis.

Day 2 to 3: Bloodwork interpretation. If pattern fits FIP, many experienced vets will start the 84-day antiviral protocol immediately rather than wait for PCR.

Day 4 to 7: PCR result returns. Treatment continues or is adjusted based on response.

If your clinic is recommending a longer pathway with multiple referrals before any treatment, and your cat is visibly deteriorating, it is reasonable to seek a second opinion from a vet experienced in FIP management. 

Once FIP is confirmed or strongly suspected, the priority shifts to starting GS-441524, the antiviral that revolutionised FIP outcomes after the work of Dr. Niels Pedersen at UC Davis

The Pedersen 2019 study reported a 92% success rate with GS-441524 injectable monotherapy. 


_______________________________________________________

CureFIP™ offers three injectable strengths so dosing can be matched to your cat's weight and FIP type:

1. CureFIP™ GS-441524 Injectable 20mg/ml at €79.00, available in 8ml and 10ml.

2. CureFIP™ GS-441524 Injectable 30mg/ml at €89.00, available in 8ml and 10ml.

3. Cure FIP Antiviral 40mg/ml at €119.00, available in 8ml and 10ml. 

For owners who prefer an oral route, the CURE FIP™ Dual Antiviral Oral Capsules at €179.00 combine GS-441524 with EIDD-1931. Dosing by weight: under 2.5 kg uses GS-441524 25 mg plus EIDD-1931 5 mg; 2.5 to 5 kg uses GS-441524 35 mg plus EIDD-1931 8 mg; over 5 kg uses GS-441524 50 mg plus EIDD-1931 12 mg. One capsule daily for the recommended 12 weeks. The dual oral protocol has shown a 78.3% remission rate (Li and Cheah 2025). Note: the oral dual route is positioned for wet and dry FIP and is not recommended once ocular or neurological signs are present, or when the cat cannot eat or defecate.

Your vet will help you choose the right product and strength based on weight, FIP type, and clinical condition. 



Diagnosis is only the start. Throughout the 84-day protocol, your vet should repeat bloodwork roughly every 3 to 4 weeks to track:

1. Globulins and A/G ratio (should normalise).

2. ALT and bilirubin (should fall).

3. Haematocrit and lymphocytes (should recover).

4. SDMA and creatinine (should remain stable).

Week by week improvement on these markers is one of the strongest predictors of remission. 



FIP is diagnosed through a combination of clinical signs, bloodwork (low A/G ratio, elevated globulins and bilirubin, lymphopenia), imaging (ultrasound for effusion or organ lesions), effusion analysis (Rivalta test, protein, cytology), and RT-PCR for feline coronavirus on fluid or tissue. No single test is required, and most experienced vets diagnose based on a convincing pattern rather than waiting for biopsy. 

RT-PCR for feline coronavirus on effusion fluid or affected tissue is the most specific test. Combined with classic bloodwork (A/G ratio under 0.6, high globulins, low albumin, hyperbilirubinaemia in a young febrile cat), it provides high diagnostic confidence within days. 

Biopsy is invasive and slow. Bloodwork, ultrasound, effusion analysis with Rivalta, and PCR usually provide enough certainty to begin the 84-day GS-441524 protocol. Biopsy is reserved for genuinely ambiguous cases. 

Treatment should start as early as possible, ideally within the first 1 to 2 weeks of clinical signs. FIP progresses fast, and early treatment with GS-441524 is consistently linked to better survival and recovery. Delaying treatment for diagnostic certainty is the most common cause of poor outcomes. 

Many UK vets now actively support GS-441524 treatment and will monitor bloodwork, hydration and weight gain throughout the 84-day protocol. If your current vet is not experienced with FIP, CureFIP™ can help you connect with clinicians who are, and our team has supported a network of 100,000+ cats treated since 2019.




Πηγή: FIP Diagnosis UK: A Cat Owner's Fast-Track Guide: curefip (11 Ιουνίου 2026) at https://www.curefip.com/post/fip-diagnosis-uk-cat-owners-guide



σσ: Οι παραπάνω πληροφορίες είναι απολύτως σύμφωνες με την εμπειρία μου. Πριν από μερικά χρόνια (2020 και 2022), είχα την οδυνηρή εμπειρία να χάσω τρία πολύ νεαρά δικά μου γατιά (δύο θηλυκά και ένα αρσενικό), η κλινική εικόνα (αρχικά) και η νεκροψία (εκ των υστέρων) συνηγορούσε με υποψία FIP. Λίγο αργότερα, χρησιμοποίησα το GS-441524 σε δύο περιστατικά (ένα με νευρικά, 9 μηνών θηλυκό, και ένα με οφθαλμικά ΣΥΝ νευρικά και γενικά συμπτώματα, 4 μηνών επίσης θηλυκό, που είχαν μείνει για μεγάλο χρονικό διάστημα αδιάγνωστα και είχαν λάβει διάφορα φάρμακα χωρίς αποτέλεσμα), με ΠΟΛΥ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΗ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ (πλήρη ίαση χωρίς υποτροπή). Το πρώτο ήταν ένα πρώην αδέσποτο σε σπίτι με πάρα πολλές γάτες, που άρχισε να παραπατάει και να πέφτει, λίγες μέρες αφότου στειρώθηκε (όχι από μένα). Το δεύτερο ήταν ένα "κουρελάκι" που βρέθηκε παρατημένο σε κάτι χωράφια, και είχε τα χίλια μύρια (ασιτία, επιμονή διάρροια, αναπνευστικά, άφθονα παράσιτα, συν -όπως τελικά αποδείχτηκε- FIP). Έφτασε στο χείλος του θανάτου με βαριά επιληψία και τύφλωση, και επανήλθε (θεαματικότατα) μέσα σε λίγες ημέρες. Αυτά τα δύο τελευταία γατιά ήταν η "Νανού" και το "Λαχανάκι" που μου έδωσαν μεγάλη χαρά και θέλω να θυμάμαι τ' όνομα τους.




Πολύ εμπεριστατωμένη περιγραφή σχετικά με την διάγνωση και θεραπεία της νόσου για φροντιστές, βρήκα επίσης κι' εδώ (Μάιος 2026): https://catfriendly.com/wp-content/uploads/2026/05/FIP_Guide_FINAL.pdf [https://catfriendly.com/feline-diseases/fip/]





Πέμπτη 4 Ιουνίου 2026

Δυσκολίες συνύπαρξης σε νοικοκυριά με πολλές γάτες


 Χρήσιμο εγχειρίδιο οδηγιών για φροντιστές και κτηνιάτρους (περίληψη και παρουσίαση) 


Οι περισσότεροι κτηνίατροι ζώων συντροφιάς, ακόμα κι' αν δεν έχουν διαβάσει τα παλιά βιβλία του ακαδημαϊκού κτηνιάτρου  Nicholas Dodman για "τον σκύλο που αγαπούσε πολύ" (The Dog Who Loved Too Muchκαι "την γάτα που έκλαιγε για βοήθεια" (The Cat who Cried for Help) [1997], καλούνται συχνά να επιλύσουν προβλήματα συμβίωσης ανάμεσα σε οικόσιτες γάτες, ενώ όλοι γνωρίζουν ότι ένας από τους συχνότερους λόγους εγκατάλειψης ή/και ευθανασίας πολλών εκατομμυρίων γατιών και σκυλιών σε όλον τον κόσμο, κάθε χρόνο, είναι τα προβλήματα συμπεριφοράς (behavioral issues). 

Τα πιο συχνά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι που διατηρούν γάτες περιορισμένες σε εσωτερικούς χώρους, είναι η καταστροφική δραστηριότητα (destructive scratching), η ούρηση και αφόδευση έξω από την αμμολεκάνη (inappropriate elimination)* , το επίμονο νιαούρισμα, και η επιθετικότητα (aggression). Το δε παράδοξο σε όλη αυτήν την ιστορία είναι ότι, τα τελευταία χρόνια, παρά την αύξηση της φιλοζωίας διεθνώς, τα προβλήματα συμπεριφοράς των ζώων συντροφιάς, αντί να μειωθούν, αυξάνονται. 


Πρόσφατα, (τον Ιούλιο του 2024), η  Αμερικανική Ένωση Κτηνιάτρων Αιλουροειδών (τέωςAAFP***και νυν FelineVMA**) έδωσε στην δημοσιότητα ένα αναθεωρημένο εγχειρίδιο οδηγιών, που έχει τίτλο "AAFP intercat tension preventlines: recognition, prevention and management" και αφορά στην αναγνώριση, την κατανόηση, την πρόληψη και την αντιμετώπιση των προβλημάτων  συμπεριφοράς που  εκδηλώνονται σε νοικοκυριά με πολλές γάτες, καθώς και στα ανθρώπινα σφάλματα που υποβαθμίζουν την ευζωία των ζώων. Η κοινωνική ένταση, ως δυσφορία συνύπαρξης ανάμεσα στα ζώα, είναι ένα φαινόμενο που παρατηρείται συχνά. Η δυσανεξία αυτή, άλλοτε οδηγεί σε εμφανείς συγκρούσεις (καυγάδες), και άλλοτε σε πολύ μικρότερης έντασης εκδηλώσεις, οι οποίες μερικές φορές μπορεί να είναι τόσο ανεπαίσθητες που περνούν απαρατήρητες. 

Η αδυναμία κατανόησης των προβλημάτων συμπεριφοράς από ιδιοκτήτες και φροντιστές έχει πάρα πολύ μεγάλο κόστος για τα ζώα. Η δυσφορία συνύπαρξης και ο χρόνιος φόβος που σχετίζεται με επιθέσεις μπορούν να οδηγήσουν όχι μόνο σε λίγο έως πολύ εμφανή συμπεριφορικά προβλήματα, αλλά και σε ασθένειες και στερεοτυπίες που σχετίζονται με τις στρες,  δηλαδή καταστάσεις εξ αιτίας των οποίων τα ζώα μπορεί να απομονωθούν, να κακοποιηθούν φρικτά (βλ. declawing), να εγκαταλειφθούν, να πεθάνουν, ή ακόμα και να οδηγηθούν στην ευθανασία.  

Το εν λόγω εγχειρίδιο αποτελεί συλλογικό έργο  μιας ομάδας εργασίας πιστοποιημένων κτηνιάτρων, κλινικών και ειδικών στην Ιατρική και την Συμπεριφορά της γάτας, μελών της Αμερικανικής Ένωσης Κτηνιατρικής Αιλουροειδών. Σκοπός του είναι να βοηθήσει τους επαγγελματίες κτηνιάτρους να κατανοήσουν καλύτερα την κοινωνική συμπεριφορά που εκδηλώνουν τα ζώα αυτά, και ειδικότερα τις μεταξύ τους ασυμβατότητες και συγκρούσεις, προκειμένου να αποτρέψουν ή να ελαχιστοποιήσουν την συχνότητα των περιστατικών, και να διαχειριστούν τους στρεσογόνους παράγοντες που τα συνοδεύουν. 

Είναι αλήθεια πως η κοινωνική ιδιομορφία της γάτας συχνά παρερμηνεύεται, όχι μόνο γιατί αυτό το μικρό αιλουροειδές είναι αρκετά παρεξηγημένο ως είδος, αλλά και λόγω του ανθρωπομορφισμού που κυριαρχεί στις σχέσεις των περισσότερων ανθρώπων με τα ζώα τους, και της έλλειψης υγιούς φιλοζωικής παιδείας γενικότερα. Μεταξύ άλλων, το εγχειρίδιο οδηγιών διαχείρισης επιχειρεί να καταρρίψει μερικούς από τους πλέον κοινούς μύθους σχετικά με την "ιδιόρρυθμη" κοινωνική συμπεριφορά**** της γάτας, οι οποίοι  αποτελούν μια εν δυνάμει απειλή για την ευζωία της.


Κατά την ανάπτυξη των οδηγιών διαχείρισης, η ομάδα εργασίας τροποποίησε πέντε βασικούς πυλώνες του κατάλληλου περιβάλλοντος, το οποίο παρέχει στα ζώα ένα υγιές πλαίσιο και υποστηρίζει την πρόληψη και την αντιμετώπιση των στρεσογόνων παραγόντων που ευνοούν την δυσφορία συνύπαρξης, σε νοικοκυριά με δύο ή και περισσότερες γάτες. Οι πυλώνες αυτοί έχουν σχέση με το αίσθημα ασφάλειας, την επάρκεια πόρων, την δυνατότητα έκφρασης συμπεριφοράς αρπακτικού (υπό μορφή παιχνιδιού), την σταθερότητα, και τον σεβασμό στην όσφρηση και τις άλλες αισθήσεις. 

Στο εκτενώς εικονογραφημένο σύγγραμμα, που είναι εμπλουτισμένο με αληθινά οπτικά παραδείγματα, και συμπληρωμένο με ένα παράρτημα στο οποίο εκτίθεται λεπτομερώς μια σειρά από μελέτες επί μέρους περιπτώσεων, συμπεριλαμβάνεται ένας ολοκληρωμένος πίνακας ψυχοτρόπων φαρμάκων, καθώς επίσης και ένας λεπτομερής αλγόριθμος, ο οποίος σκιαγραφεί μια συστηματική προσέγγιση της επίλυσης των προβλημάτων που αφορούν σε τεταμένες σχέσεις μεταξύ γατιών. Για δε περαιτέρω υποστήριξη των κτηνιάτρων, το πόνημα περιλαμβάνει ακόμα μια βήμα προς βήμα προσέγγιση του τρόπου με τον οποίο θα πρέπει να ενταχθεί ένα νεοφερμένο ζώο σε ένα νοικοκυριό που έχει ήδη μια ή περισσότερες γάτες, καθώς και μια σειρά από διαχειριστικά εργαλεία τα οποία, σε συνδιασμό με τις οδηγίες, θα προάγουν την επιμόρφωση των πελατών τους. Η εξασφάλιση της ευζωίας στις γάτες είναι ένα εγχείρημα πολύ πιο δύσκολο και απαιτητικό από ό,τι οι περισσότεροι (φροντιστές, ιδιοκτήτες ή "διασώστες") νομίζουν.   


Ολόκληρο το κείμενο οδηγιών μπορείτε να διαβάσετε εδώ:  


Image1: screenshot from https://catvets.com/wp-content/uploads/2024/01/FelineBehaviorGLS.pdf (παλαιότερη δημοσίευση το 2004) 

Image2: screenshot from PupMed


Παραπομπές

* Σε πολλά είδη ζώων, και ιδίως τις γάτες, η ούρηση και η αφόδευση δεν συνιστούν απλώς μια φυσιολογική λειτουργία αποβολής απεκκριμάτων, αλλά έναν τρόπο διαμαρτυρίας, επικοινωνίας και ανταλλαγής μηνυμάτων. Τα ζώα μαρκάρουν τον χώρο, προκειμένου να επικοινωνήσουν εκείνο που θέλουν να πουν και, με αυτήν την έννοια, θα μπορούσαμε να πούμε ότι το "μαρκάρισμα" αποτελεί έναν τρόπο ομιλίας. Γάτες που ουρούν και αφοδεύουν έξω από την αμμολεκάνη δεν λερώνουν απλώς τον χώρο, "μιλούν" [βλ. και Jackson Galaxy playlist at Youtube]. 

**American Association of Feline Practitioners 

***Feline Veterinary Medical Accosiation

**** Στις γάτες, η κοινωνικότητα εκδηλώνεται με τρόπο ελεγχόμενο και επιλεκτικό (cats are "facultatively social"), γι' αυτό και η λεγόμενη "κάθετη ανάπτυξη" (vertical space) είναι ένα από τα εργαλεία διαμόρφωσης του περιβάλλοντος που καλύπτουν αυτήν ακριβώς την ανάγκη: της ασφάλειας, του ελέγχου και της δυνατότητας επιλογής. Οι γάτες μπορούν να συνυπάρξουν, υπό τον όρο ότι το περιβάλλον παρέχει επαρκείς πόρους, καθώς και δυνατότητα επιλογής ως προς την εγγύτητα, τις αποστάσεις και την διαχείριση των συγκρούσεων (fight or flight) ενώ, αντιθέτως, ο εξαναγκασμός προκαλεί τεράστιο στρες, και δεν υπάρχει μεγαλύτερη δυστυχία για μια γάτα από το να εξαναγκάζεται να μένει εκεί που δεν θέλει να είναι. Γάτες στρεσαρισμένες και χωρίς δυνατότητα διαφυγής, πολύ συχνά αρρωσταίνουν, ενώ εκείνες που έχουν πρόσβαση σε εξωτερικό χώρο μπορεί ακόμα και να εγκαταλείψουν το σπίτι. 

 





















___________________

Σχετικά δημοσιεύματα

  • "Οι κτηνίατροι συμφωνούν: Οι γάτες υιοθετούν κυρίαρχες συμπεριφορές, όταν οι πόροι στο σπίτι είναι περιορισμένοι" [at iefimerida: αντιγραφή από τα ισπανικά (elespanol) χωρίς αναφορά στην πηγή] 
  •  Los veterinarios y etólogos coinciden: “El 'gato dominante' muchas veces no manda, sino que está estresado” [at expertoanimal.elperiodico]





  • The social structure of cat life [icatcare
  • Cat Anxiety: Symptoms, Causes, and Treatment [petmd]
  • Aggression in cats [aspca]


Αξίζει επίσης να δείτε τις συνθήκες που επικρατούν στο "Cat House on the Kings" (ένα no killing cat rescue center που ξεκίνησε, το 1992, από την Lynea Lattanzio στην Καλιφόρνια), όπου 1000 περίπου αδέσποτες γάτες απολαμβάνουν μια καλής ποιότητας ζωή, ενώ πολλές χιλιάδες ακόμα έχουν υιοθετηθεί [lifotheguardian]








Τετάρτη 21 Ιανουαρίου 2026

Cat disease challenges what scientists thought about coronaviruses











Researchers at the University of California, UC Davis, have uncovered new details about how a once-deadly coronavirus disease in cats spreads through the immune system. The findings may help scientists better understand long COVID and other long-lasting inflammatory illnesses in people. The disease, feline infectious peritonitis or FIP, is caused by a form of feline coronavirus that changes inside some cats. If left untreated, it is almost always fatal. 

While FIP only affects cats, it shares many features with serious coronavirus-related conditions in humans να, including severe inflammation that can damage multiple organs, as well as symptoms that can persist or returnFor years, the prevailing belief was that the virus behind FIP infected just one type of immune cell. “What we found is that it actually infects a much broader range of immune cells, including those that are critical for fighting infection,” said lead author Amir Kol, associate professor with the UC Davis School of Veterinary MedicineThe study was published in the journal Veterinary Microbiology.


The researchers examined lymph node samples from cats with naturally occurring FIP. Lymph nodes are key immune system hubs where white blood cells gather and coordinate responses to disease. The team found viral material inside several types of immune cells - including B lymphocytes, which produce antibodies, and T lymphocytes, which help the immune system recognize and eliminate infected cells. They also found evidence that the virus was actively replicating itself inside these immune cells, rather than simply leaving behind harmless fragments. 

In people with severe or long-lasting coronavirus illnesses, scientists suspect that the virus may persist in the body or continue to disrupt the immune system. Studying this directly in humans is difficult, because doctors rarely have access to immune tissues such as lymph nodes. “This is where cats give us a unique opportunity,” Kol said. “We can directly study infected immune tissues in a naturally occurring coronavirus disease - something that’s very difficult to do in people.” 

The researchers also found that traces of the virus could remain in immune cells even after antiviral treatment ended and cats appeared healthy. Because some immune cells can live for years, this lingering infection could help explain long-term immune problems or disease relapse. The findings suggest that FIP may serve as a valuable real-world model for understanding how coronaviruses interact with the immune system over time. Insights gained from cats could help guide future research into chronic inflammation and post-viral syndromes in humans, including long COVID*By bridging veterinary and human medicine, the study highlights how naturally occurring diseases in animals can help answer critical questions about human health. 

Other authors of the study include Aadhavan Balakumar, Patrawin Wanakumjorn, Kazuto Kimura, Ehren McLarty, Katherine Farrell, Terza Brostoff, Jully Pires, Tamar Cohen-Davidyan, Jennifer M. Cassano, Brian Murphy and Krystle Reagan of UC Davis. Funding for the study was provided by the National Institutes of Health and the Sock-FIP fund at the Center for Companion Animal Health at the UC Davis School of Veterinary Medicine. It was also supported by the Faculty of Veterinary Medicine at Kasetsart University in Thailand.



Source: https://www.eurekalert.org/news-releases/1112335

https://www.ucdavis.edu/health/news/cat-disease-challenges-what-scientists-thought-about-coronaviruses 

Image at https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0378113525005000 

Photo

Relative article in Greek at https://www.diagnovet.gr/anathewrhsh-tou-tropou-drashs-twn-koronoiwn-mesw-ths-loimwdous-peritonitidas-ths-gatas/


*CNN -> sciencealert


 


Πέμπτη 2 Ιανουαρίου 2025

Μια σύντομη ανασκόπηση για τα ζώα συντροφιάς στην αυγή του 2025

 

Άρθρο της Άννας Μπιτσάνη* στο ATHENS VOICE, με τίτλο "Άλλη μια χρονιά τελειώνει. Πού βρισκόμαστε σε σχέση με τα ζώα;"


Το 2021 ψηφίστηκε ο πολυαναμενόμενος νόμος για τα ζώα, ο Νόμος 4830/2021. Η κυβέρνηση της ΝΔ είχε τη στήριξη πολλών εθελοντών και σωματείων, που, ακόμα κι αν δεν προέρχονταν από αυτόν τον πολιτικό χώρο, αναγνώρισαν πως ο νόμος αυτός θα τακτοποιούσε πολλές εκκρεμότητες και θα έθετε σε πιο σαφή πλαίσια έννοιες όπως η ευζωία ή η κακοποίηση των ζώων. Θα διόρθωνε πολλές αδικίες. Για αυτό και τον στήριξαν και τον υποδέχτηκαν με πολλές ελπίδες. Έχουν περάσει τρία χρόνια από τότε. Πού βρισκόμαστε; Αυτό που σχεδόν ομόφωνα δηλώνουν οι εθελοντές από όλες τις περιοχές της Ελλάδας είναι ότι αισθάνονται απογοήτευση και απελπισία. Ο νόμος έχει σοβαρά προβλήματα στην εφαρμογή του και αυτό έχει οδηγήσει σε μια χαοτική κατάσταση, με βασικά θύματα τα ζώα.


Όμως μαζί με τα ζώα υποφέρουν και οι εθελοντές που τα νοιάζονται και όλοι οι ευαισθητοποιημένοι πολίτες, η κοινωνία, η εικόνα της χώρας, αλλά και η ίδια η κυβέρνηση, η οποία εκπέμπει μια εικόνα καθόλου κολακευτική, εικόνα κυβέρνησης που αδυνατεί να εφαρμόσει τους νόμους που η ίδια γράφει και ψηφίζει.

Ο 4830/2021 ενώ τυπικά ισχύει, στην πραγματικότητα είναι ακόμα υπό διαπραγμάτευση. Το Υπουργείο Εσωτερικών κάνει προσπάθειες να ισορροπήσει ανάμεσα σε όσους αφορά άμεσα ο νόμος, όμως έχουν διαφορετικές απόψεις, συμφέροντα, αφετηρία. Π.χ. ανάμεσα στους εθελοντές και τους κυνηγούς, που οι μεν θεωρούν τη στείρωση για τους σκύλους τη μόνη λύση, ενώ οι δε τη βλέπουν ως ζημιά. Το υπουργείο έχει μπει σε μια διαδικασία συνεχών αλλαγών, διατάξεων και κινήσεων που μοιάζουν σπασμωδικές και μόνο χειρότερη κάνουν την ήδη δυσάρεστη κατάσταση.


Εντωμεταξύ, οι ανακοινώσεις για πρωτοφανείς σε αυστηρότητα τιμωρίες, τα δυσανάλογα πρόστιμα, τα παράβολα που θα πρέπει να πληρωθούν, οι νέες υποχρεώσεις όσων έχουν ζώα συντροφιάς ή εργασίας, δεν έφεραν τα αναμενόμενα αποτελέσματα, καθώς οι εθελοντές μιλάνε για μεγάλο κύμα εγκαταλείψεων ζώων από τους ιδιοκτήτες τους που θέλουν να αποφύγουν τις ευθύνες. Και αυτό έγινε πολύ εύκολα, αφού η συντριπτική πλειοψηφία των ζώων δεν φέρει ηλεκτρονική σήμανση, microchip,  oπότε και δεν μπορεί να γίνει συσχέτιση με τον ιδιοκτήτη και να επιβληθεί τιμωρία.

Η τοποθέτηση microchip είναι άλλος ένας νόμος που δεν εφαρμόστηκε, ως έπρεπε, ποτέ. Αν και ισχύει από το 2012, μόνο ένα 30% των ιδιόκτητων ζώων το φέρει. Οι εθελοντές και τα σωματεία επιμένουν ότι ο τρόπος που επιχειρείται να εφαρμοστεί ο νόμος δεν έθεσε σαν απόλυτη προτεραιότητα την ηλεκτρονική σήμανση, όπως και ήταν λογικό να γίνει, με αποτέλεσμα καταστροφικό: γιατί αυτό καθιστά τον νόμο μη εφαρμόσιμο.

Ελάχιστοι είναι οι έλεγχοι που γίνονται, ενώ η εκπαίδευση της Αστυνομίας και των Δήμων είναι τουλάχιστον ανεπαρκείς. Επιπλέον έχει δημιουργηθεί άλλο ένα αδιέξοδο, ανάμεσα σε όσους ανυποχώρητα φαίνεται πως παρουσιάζουν τη λήψη και φύλαξη σε ειδική «τράπεζα», δείγματος DNA όσων ζώων οι ιδιοκτήτες τους αρνούνται να στειρώσουν, με σκοπό να εντοπίζονται οι γεννήτορες των εγκαταλελειμμένων νεογέννητων και να τιμωρούνται οι ιδιοκτήτες τους, και των κτηνιάτρων που απέχουν από τη λήψη των δειγμάτων, δηλώνοντας πως διαφωνούν με αυτή την πρακτική, διότι την θεωρούν ανεφάρμοστη και αντιεπιστημονική.

Οι παράνομες εκτροφές εξακολουθούν να μην εντοπίζονται, τα ζώα που ζουν γύρω από κτηνοτροφικές μονάδες αναπαράγονται ανεξέλεγκτα, αφού θεωρούνται κυριολεκτικά αναλώσιμα και η εφαρμογή του νόμου, ιδίως σε περιοχές της επαρχίας, μοιάζει άπιαστο όνειρο.


Οι κάτοικοι των πόλεων δεν μπορούν να έχουν εικόνα της σκληρής πραγματικότητας, καθώς τα περισσότερα και στη χειρότερη κατάσταση ζώα ζουν σε απομακρυσμένες περιοχές, σε ορεινές και ερημικές τοποθεσίες. Δεν  κυκλοφορούν πολύ την ημέρα, κινούνται σε αγέλες που αποφεύγουν τους ανθρώπους, ενώ πολλά ζώα είναι σε ημιάγρια κατάσταση και αναπαράγονται ανεξέλεγκτα,  φτάνοντας τον πληθυσμό τους σε έναν τρομακτικά μεγάλο και μη διαχειρίσιμο αριθμό. 

Σκάνδαλα που αποκαλύφθηκαν, από εθελοντικές οργανώσεις, όπως το Save A Greek Stray, οι παράνομες θανατώσεις ζώων στο ΔΙΚΕΠΑΖ, το μαρτύριο των σκύλων που ζουν μέσα ή πέριξ του Δημοτικού Κυνοκομείου Τρίπολης, αλλά και το βάσανο των εκατοντάδων ζώων που εγκαταλείπονται στη χωματερή της Ξάνθης και φροντίζονται από το τοπικό σωματείο «Αδεσποτούλια Ξάνθης», φαίνεται πως δεν συγκινούν κανέναν αρκετά ώστε να αποδώσει ευθύνες σε όσους τις έχουν.


Όμως, γεγονός είναι ότι η φιλοζωική συνείδηση του κόσμου, κυρίως της νέας γενιάς, φαίνεται πως έχει αναπτυχθεί πολύ περισσότερο από οποιαδήποτε πρόοδο έχει κάνει το κράτος. Παρόλα αυτά υπάρχει ακόμα μεγάλη διαδρομή να καλυφθεί για να αποκτηθεί συνολικά από την κοινωνία, η δυνατότητα αντίληψης της πραγματικότητας, ώστε να τεθούν οι σωστές βάσεις για ένα πραγματικά καλύτερο μέλλον.


Συνοψίζοντας, θα μπορούσαμε να πούμε πως μέσα στη χρονιά που σύντομα τελειώνει, δεν υπήρξε ουσιαστική πρόοδος. Μια αλλαγή ήταν η αντικατάσταση της Ειδικής Γραμματέως για τα Ζώα Συντροφιάς, της κ. Μ. Δημοπούλου από τον κ. Ν. Χρυσάκη, ο οποίος προέρχεται από την Ελληνική Αστυνομία και είναι συγγραφέας του εγχειριδίου που έχει διανεμηθεί σε όλα τα αστυνομικά τμήματα της χώρας, «Το Νομικό status των ζώων στην Ελληνική Έννομη Τάξη». Ο διορισμός του αρχικά έφερε ενθουσιασμό, την ελπίδα πως θα βελτιώνονταν κάποιες προβληματικές καταστάσεις, όμως γεγονός είναι ότι, τουλάχιστον ακόμα, δεν έχει φανεί σπουδαία διαφορά.

Τον Σεπτέμβρη, το Υπουργείο Εσωτερικών έθεσε σε Δημόσια Διαβούλευση διατάξεις που αφορούσαν τη λήψη DNA. Η διαβούλευση είχε εκατοντάδες σχόλια από εθελοντές και κυνηγούς, με απόψεις εκ διαμέτρου αντίθετες. Τελικά αποφασίστηκε η μείωση του παράβολου λήψης γενετικού υλικού των ζώων συντροφιάς, από τα 135 ευρώ στα 70 ευρώ και, ιδίως για τους κυνηγετικούς σκύλους, στα 40 ευρώ, κάτι που θεωρήθηκε άδικο και έφερε πολύ μεγάλη απογοήτευση στον φιλοζωικό κόσμο, αφού οι εθελοντές τονίζουν πως τα πιο πολλά ζώα που χρήζουν σωτηρίας είναι τα κυνηγετικά. Επιπλέον, η έναρξη επιβολής των προστίμων πήρε παράταση ως την 1.7.2025.

Κάτι άλλο που απασχόλησε πολύ, ήταν η άρνηση των περισσότερων δήμων της χώρας να συμμορφωθούν στα νέα δεδομένα. Έχει γίνει ξεκάθαρο πως οι δήμοι δεν έχουν ούτε τις γνώσεις ούτε τις ικανότητες και σε πολλές περιπτώσεις ούτε τη θέληση να διαχειριστούν το ομολογουμένως δυσεπίλυτο ζήτημα των αδέσποτων. Και παρόλο που δεν τηρούνται οι υποχρεώσεις τους και πολλά δημοτικά κυνοκομεία, νόμιμα ή μη, φιλοξενούν τα ζώα σε απαράδεκτες συνθήκες διαβίωσης, φαίνεται πως οι δημοτικές αρχές εξακολουθούν να είναι στο απυρόβλητο και να μην έχουν συνέπειες για τη μη συμμόρφωσή τους. Ξεχασμένες και εκτός κάθε σχεδιασμού, δυστυχώς, συνεχίζουν να είναι οι αδέσποτες γάτες, οι οποίες ζουν και μέσα στις πόλεις, ακόμα και στην πρωτεύουσα, σε δυσθεώρητους αριθμούς.


Λίγες μέρες πριν τελειώσει άλλη μια χρονιά που δεν εφαρμόστηκε ο νόμος, διατυπώνονται επίμονα πολλές απορίες:

  • Έχουν ακριβή εικόνα της πραγματικής κατάστασης ο πρωθυπουργός, οι υπουργοί, οι αρχές; Γνωρίζουν; Εάν ναι, γιατί δεν αντιδρούν;
  • Στο άρθρο 42 του 4830/2024 αναφέρεται πως πέντε χρόνια μετά την ψήφιση του, θα γίνει αξιολόγηση της εφαρμογής του. Είναι ορατός ο κίνδυνος ένας εξαιρετικός νόμος να ακυρωθεί λόγω αδυναμίας όσων κλήθηκαν να τον κάνουν πράξη.

Τι μας μένει να κάνουμε ως πολίτες

  • Να υιοθετήσουμε μια στάση ζωής που δεν θα διογκώνει το ήδη τρομακτικό πρόβλημα των εκατομμυρίων αδέσποτων και κακοποιημένων ζώων.
  • Να μιλάμε, να απαιτούμε από το κράτος μας να σέβεται και να προστατεύει κάθε ζωή.
  • Να μη συνηθίσουμε το άρρωστο, το πεινασμένο ή το νεκρό σκυλί στην άκρη του δρόμου.
  • Να μη συνηθίσουμε τις γάτες που ζουν στους κάδους κι όχι σε ένα ζεστό σπίτι.
  • Να μη συνηθίσουμε, γιατί η συνήθεια μειώνει τις αντιδράσειςΚαι να ελπίζουμε. Είναι υποχρέωση μας προς όλα αυτά τα ζώα, τις πιο όμορφες ψυχές.


Πηγήhttps://www.athensvoice.gr/epikairotita/ellada/883590/alli-mia-hronia-teleionei-pou-vriskomaste-se-shesi-me-ta-zoa/

Photo1 at https://www.facebook.com/adespotouliaxanthis

Photo2



*Παραπομπή: Η Άννα Μπιτσάνη είναι εθελόντρια για τα ζώα. Συμμετείχε σε συζήτησηστα πλαίσια του 1ο forum της ATHENS VOICE, που έλαβε χώρα στις 4 Δεκεμβρίου 2024, στο Μέγαρο Μουσικής, με θέμα την Ενσυναίσθηση (video)










   


 



 

  

 


Λοιμώδης περιτονίτιδα της γάτας (FIP): τελευταία νέα, για κτηνιάτρους και φροντιστές που θέλουν να ξέρουν

  FIP ( Feline Corona Virus)  is caused by a mutation of the feline coronavirus (FCoV). It progresses quickly, and untreated cases are almo...