Από τα Σπάτα στην Φλόριντα: Το παρασκήνιο της μεταφοράς και η μοίρα των αιχμάλωτων δελφινιών (μέρος 1ο)

 

[Update: το 2ο μέρος εδώ: https://gatouiti-blog.blogspot.com/2025/02/2.html]

Δείτε επίσης: Από τα Σπάτα στην Φλόριντα: Γιατί αντιδρούν οι φιλοζωικές οργανώσεις στην μεταφορά των δελφινιών 

Σύμφωνα με δημοσιεύματα του Αμερικανικού Τύπου, όπως αυτά συνοψίζονται στο Animal 24-7 στις 26/01/25, το Clearwater Marine Aquarium ("γνωστό για την προοδευτική προσέγγιση του στην ευημερία των ζώων", όπως αναφέρει, σε σχετική ανακοίνωσή του, το Αττικό Πάρκο), που παρουσιάζεται ως Μη Κυβερνητική Οργάνωση με επιστημονικές και περιβαλλοντικές δραστηριότητες, πιστοποιημένη από την "Alliance of Marine Mammal Parks and Aquariums" και είναι μέλος της Ένωσης Τουριστικών "Ατραξιόν" της Φλόριντα, πρόκειται να ζητήσει από τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Donald Trump και τον κυβερνήτη της Φλόριντα, Ron DeSantis, να υποστηρίξουν την έγκριση την εισαγωγής πέντε δελφινιών από την Ελλάδα, προσπαθώντας να επιβιώσει οικονομικά. Αυτά τα δελφίνια θα αναπληρώσουν την μείωση του πληθυσμού του Ενυδρείου, από εννέα που ήταν το 2021, σε μόλις πέντε που είναι (μετά από 4 θανάτους) τα τελευταία τρία χρόνια, με την ελπίδα ότι παράλληλα θα αυξήσουν την επισκεψιμότητα και τα έσοδα της επιχείρησης. 

Αν και μια επένδυση 80 εκατομμυρίων δολαρίων, που έκανε το  Clearwater Marine Aquarium, το 2021, τριπλασίασε τον χώρο διαβίωσης των δελφινιών, οι νέες εγκαταστάσεις δεν κατάφεραν να αυξήσουν την προσέλευση επισκεπτών. Η ταινία Dolphin Tale, που γυρίστηκε εκεί το 2011, ήταν μια παγκόσμια επιτυχία. Στο αποκορύφωμα της "Wintermania", το ενυδρείο είχε περισσότερους από 800.000 επισκέπτες ετησίως. Ένα σίκουελ του 2014, το Dolphin Tale 2, αν και λιγότερο δημοφιλές, συνέχισε για λίγο αυτήν την δυναμική, όμως η επέκταση των εγκαταστάσεων, το πιο εμφανές μέρος της οποίας ήταν ένα διευρυμένο εστιατόριο και ένα κατάστημα δώρων, άφησε σημαντικό χρέος. Έτσι, μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 2023, το Clearwater Marine Aquarium ανέφερε έσοδα 21.322.978 $, έναντι εσόδων 26.306.149 $, δηλαδή καθαρή απώλεια σχεδόν 5 εκατομμυρίων. 

Αναζητώντας και πάλι χρήματα, τον Σεπτέμβριο του 2024, το Clearwater Marine Aquarium υπέβαλε στο Συμβούλιο Τουριστικής Ανάπτυξης αίτηση επιχορήγησης 9,8 εκατομμυρίων δολαρίων, προκειμένου να χρηματοδοτήσει εν μέρει ένα περαιτέρω σχέδιο επέκτασης 32 εκατομμυρίων, που θα περιλαμβάνει χώρους παραμονής για θαλάσσια λιοντάρια, καρχαρίες, αλιγάτορες αλμπίνο και πιγκουίνους. 

"Για να πληροί τις προϋποθέσεις επιχορήγησης κεφαλαίου, το ενυδρείο πρέπει να αποδείξει ότι οι νέες ανακαινίσεις θα προσελκύσουν περισσότερους επισκέπτες", λέει ο επικεφαλής επιχειρησιακός διευθυντής του Clearwater Marine Aquarium, Joe Handy... "Αυτήν την στιγμή, η προσέλευση μας κυμαίνεται σε περίπου 400.000 επισκέπτες ετησίως, περίπου το ήμισυ της προσέλευσης που είχαμε όταν ζούσε ακόμα η Winter. Τον Σεπτέμβριο του 2024, ο τυφώνας Helene προκάλεσε μεγάλη ζημιά στις εγκαταστάσεις μας". Έτσι, από τις 20 Ιανουαρίου 2025, οι διαχειριστές στο Clearwater Marine Aquarium (CMA) έχουν ξεκινήσει δραστικά μέτρα εξοικονόμησης κόστους, με απολύσεις προσωπικού και μειώσεις μισθών. 

Με αυτή την οικονομική δυσπραγία στο παρασκήνιο, και με το προηγούμενο φορτίο χρέους, το Clearwater Marine Aquarium υπέβαλε αίτηση για την εισαγωγή των πέντε δελφινιών από την Ελλάδα [ΑΖΠ]... Ο αιτούντες έχουν αναγνωρίσει τρία από τα ζώα ως κοινά ρινοδέλφινα (Tursiops truncatus) και δύο ως ρινοδέλφινα της Μαύρης Θάλασσας (Tursiops truncatus ponticus). "Δύο από αυτά [ο Leevi και ο Eevertti] είναι απόγονοι δελφινιών που αιχμαλώτισαν οι Jay Sweeney και Gene Hamilton, στην Φλόριντα, πριν από μερικά χρόνια. Αιχμαλώτισαν έξι και το ένα πέθανε. Αυτά που επέζησαν στάλθηκαν στη Φινλανδία, αφού πρώτα εκπαιδεύτηκαν στο "Κέντρο Έρευνας Δελφινιών" (Dolphin Research Center) της Φλόριντα", θυμάται η Helen O'Barry...

"Το Clearwater Marine Aquarium μόνο κατ' όνομα είναι καταφύγιο δελφινιών", επισημαίνει ο Ric O'Barry. "Είναι ένα τεράστιο τσιμεντένιο κτίριο με δεξαμενές από μπετόν και γυαλί, όπου κυριαρχεί ένα κατάστημα με σουβενίρ και ένα εστιατόριο". Εντωμεταξύ, ο NOAA παρέτεινε την περίοδο δημόσιου σχολιασμού έως τις 20 Μαρτίου 2025*, καθώς οι κρατικές υπηρεσίες των ΗΠΑ συχνά παρατείνουν τις προθεσμίες όταν λαμβάνουν μεγάλο όγκο σχολίων ως απάντηση σε μια κανονιστική πρόταση.

*https://www.fisheries.noaa.gov/action/permit-application-import-5-bottlenose-dolphins-file-no-28233-clearwater-marine-aquarium [Μπορείτε να σχολιάσετε εδώ]

[Με πληροφορίες από Animals24-7,  BN9 και wfla] 

Photo2: Η Veera το δελφίνι, σε απομόνωση στο Αττικό Ζωολογικό Πάρκο, όπως την φωτογράφισε η Hellen O'Barry, το καλοκαίρι του 2018, πριν την στείλουν (παρ' όλες τις ενστάσεις και διαμαρτυρίες) στο δελφινάριο Oltremare της Ιταλίας, όπου και πέθανε τον Ιούνιο του 2021. Ο γιος της Eevertti γεννήθηκε στην Φινλανδία το 1996, ήρθε στην Ελλάδα το 2016, αποχωρίστηκε την μητέρα του το 2020 και η τύχη του τώρα είναι αβέβαιη. [βλ. One Dolphins Story και "Ποιος θυμάται την Veera το δελφίνι"...]

              

Καταχωρήθηκε

https://x.com/KPrimikiri/status/1886986646320472325

Από τα Σπάτα στην Φλόριντα: σκέψεις για την μεταφορά πέντε δελφινιών

Από τα Σπάτα στην Φλόριντα: Δείτε γιατί αντιδρούν οι φιλοζωικές οργανώσεις στην μεταφορά των δελφινιών: https://filikaki-blog.blogspot.com/2025/01/from-tank-to-tank.html

Αντιδράσεις σε Ελλάδα και Αμερική έχει προκαλέσει η ανακοίνωση της οργάνωσης Dolphin Project (9/01/25), σύμφωνα με την οποία, τον περασμένο Δεκέμβριο, το ενυδρείο Clearwater Marine Aquarium υπέβαλε στις αρμόδιες αμερικανικές αρχές (Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας - NOAA) αίτηση για την άδεια εισαγωγής πέντε δελφινιών από το Αττικό Ζωολογικό Πάρκο. Το συγκεκριμένο ενυδρείο βρίσκεται στην Φλόριντα και αυτοπαρουσιάζεται ως καταφύγιο αφιερωμένο στην διάσωση και περίθαλψη των ζώων της θάλασσας, που παράλληλα προάγει την επιστημονική έρευνα και την επιμόρφωση του κοινού. 

"Με τις οδηγίες του επιτελείου επιστημονικών και ιατρικών εμπειρογνωμόνων μας, το Clearwater Marine Aquarium δεσμεύτηκε να εμπλουτίσει τον  κοινωνικό ιστό των δελφινιών, για το καλό των διασωθέντων τροφίμων του... Αυτά τα δελφίνια χρειάζονται ένα παντοτινό σπίτι, καθώς δεν μπορούν να επιβιώσουν χωρίς ανθρώπινη φροντίδα, για το υπόλοιπο της ζωής τους... Η πρωτοβουλία επιδιώκει να οδηγήσει στην δημιουργία μιας σωστής κοινωνικής ομάδας δελφινιών, προς όφελος της υγείας και της ευζωίας τους... Η προσήλωση του Clearwater Marine Aquarium στην διάσωση, αποκατάσταση, απελευθέρωση και επιστημονική έρευνα παραμένει σταθερή", έγραψαν οι εκπρόσωποι του ενυδρείου, στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης. "

"Το Clearwater Marine Aquarium είναι και ένα από τα 30 πιστοποιημένα από την Α.Μ.Μ.P.A (Alliance of Marine Mammal Parks and Aquariums) θαλάσσια πάρκα και ενυδρεία των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, γνωστό για την προοδευτική προσέγγιση του στην ευημερία των ζώων, την αφοσίωση στην έρευνα και τη διατήρηση των ειδών", δηλώνει  σε σχετική ανακοίνωση του (22/01/25) το Αττικό Ζωολογικό  Πάρκο, και επισημαίνει ότι "δεν υπάρχει κανένα απολύτως θέμα ΠΩΛΗΣΗΣ των δελφινιών", εξηγώντας ότι ανάμεσα στα νόμιμα αδειοδοτημένα πάρκα, μέλη της ΕΑΖΑ  (Ευρωπαϊκή Ένωση Ζωολογικών Πάρκων και Ενυδρείων), δεν γίνονται αγοραπωλησίες... "Συμμετέχουμε ενεργά στα προγράμματα αναπαραγωγής απειλουμένων ειδών της ΕΑΖΑ (EEPs και ESBs)", διευκρινίζει. "Επειδή, σε διάφορα δημοσιεύματα έγινε ονομαστική αναφορά στους Λειψούς, κρίνεται σκόπιμο να αναφερθεί, ότι αυτή την στιγμή δεν υπάρχει κάποιο αδειοδοτημένο καταφύγιο θαλάσσιων θηλαστικών στην περιοχή, ούτε σχετικές εγκαταστάσεις και εξειδικευμένο προσωπικό, αλλά μόνο διακηρυγμένη πρόθεση, να δημιουργηθεί ένα", προσθέτει [Βλ. megatv και ACTION 24].

Στην βάση καταγραφής κητωδών "Ceta base", στο Αττικό Ζωολογικό Πάρκο (μετά και από την απομάκρυνση της Veera) φαίνονται σήμερα καταγεγραμμένα εννέα (9) ρινοδέλφινα (bottlenose dolphins), όλα αρσενικά, και στο Clearwater Marine Aquarium πέντε (5), δύο αρσενικά και τρία θηλυκά. Όλα τα δελφίνια που βρίσκονται σήμερα στο Αττικό Πάρκο έχουν γεννηθεί στην αιχμαλωσία. Δύο από αυτά (τα πρώτα που ήρθαν στην Ελλάδα, το 2010) είναι ρινοδέλφινα της Μαύρης Θάλασσας που γεννήθηκαν στο λεγόμενο "Εθνικό Μουσείο της Λιθουανίας", και οι άγριοι γονείς τους ζουν ακόμη (αιχμαλωτισμένοι) εκεί. Τρία εισήχθησαν (το 2020) από το δελφινάριο της Βαρκελώνης που έκλεισε. Το 2016 είχε προηγηθεί η εισαγωγή άλλων τεσσάρων δελφινιών, δύο που ταξίδεψαν στην Ελλάδα από την Γαλλία, και άλλα δύο από την Φινλανδία (από τα δελφινάρια "Park Astérix" και "Särkänniemi" αντιστοίχως, που επίσης έκλεισαν). Όλες οι "εισαγωγές - εξαγωγές" πραγματοποιήθηκαν πάρα τις αντιδράσεις και διαμαρτυρίες από την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Τα δελφίνια του Clearwater Marine Aquarium έχουν γεννηθεί ελεύθερα και προέρχονται από διάσωση, αλλά το ενυδρείο υποστηρίζει πως δεν είναι απελευθερώσιμα γιατί φέρουν αναπηρίες. Είναι η πρώτη φορά στα χρονικά της λειτουργίας του που το Clearwater Marine Aquarium προτίθεται να φιλοξενήσει δελφίνια προερχόμενα από άλλο δελφινάριο.

Από όλα τα παραπάνω, προκύπτουν κάποια ερωτήματα: 1) θα μπορέσει το ενυδρείο στην Φλόριντα (που τώρα φαίνεται ότι αναγκάζεται να κάνει και απολύσεις προσωπικού) να αναλάβει νέες διασώσεις, καλύπτοντας παράλληλα και τα έξοδα πέντε επιπλέον δελφινιών; 2) Αν και ένα κέντρο διάσωσης δεν αναπαράγει ζώα σε αιχμαλωσία, μήπως σκοπεύει τώρα το Clearwater Marine Aquarium να εντάξει τα δελφίνια του Αττικού Πάρκου σε κάποιο πρόγραμμα αναπαραγωγής, γι' αυτό και τα θέλει τόσο πολύ; 3) Πόσα δελφίνια έχει αυτή τη στιγμή το Αττικό Πάρκο στην δεξαμενή του; Αν η καταγραφή της ceta base ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, που θα πάνε τα υπόλοιπα τέσσερα δελφίνια;

Σε δημοσίευμα της Animals 24-7 (από τις 12 Ιανουαρίου 2025) με τίτλο "Fly five dolphins from tanks in Greece to tanks in Florida? O’Barry says no", εκτίθεται η αντίθετη άποψη για την ταυτότητα του Clearwater Marine Aquarium, το οποίο παρουσιάζεται περισσότερο ως κερδοφόρος τουριστική ατραξιόν και λιγότερο ως καταφύγιο. Το δημοσίευμα εμπεριέχει μια σύντομη αναδρομή στην ιστορία του ενυδρείου, και στην ιστορία των δελφινιών που πέρασαν την ζωή τους εκεί, μεταξύ των οποίων η Winter, το διάσημο δελφίνι με την ακρωτηριασμένη ουρά που εμφανίστηκε σε δύο ταινίες του Hollywood, πριν πεθάνει από συστροφή εντέρου σε ηλικία 16 ετών. Το αντιγράφω από την ιστοσελίδα τους (προσθέτοντας  hyperlinks και φωτογραφίες): 

Clearwater Marine Aquarium seeks dolphins to rebuild population after five deaths. Two years after four of nine resident bottlenose dolphins died at the Clearwater Marine Aquarium within 16 months, the aquarium has applied for a federal permit to import up to five adult bottlenose dolphins from the Attica Zoological Park in Athens, Greece. The four dolphin deaths at the Clearwater Marine Aquarium followed the 2021 completion of the $80 million Ruth & J.O. Stone Dolphin Complex, tripling the aquarium dolphin habitat. Five dolphins inhabit the facility now. 

"The application, submitted last month to National Oceanic & Atmospheric Administration Fisheries, is open to public comments up until February 3, 2025", Dolphin Project founder Ric O’Barry emailed to ANIMALS 24-7. "We urge everyone to immediately voice opposition to this transfer. Clearwater Marine Aquarium is not a dolphin sanctuary, other than in name. It’s a huge concrete building with concrete and glass holding tanks inside the belly of the facility, dominated by a souvenir store and restaurant. Flying the dolphins across the ocean is potentially dangerous for the dolphins, and upon their arrival in Clearwater,  they will be placed in yet another concrete tank — a life sentence inside of a building", he said. 

“A much more humane alternative,” O’Barry suggested, “would be to take the dolphins directly to the Greek islands of Lipsi or Crete, a maximum distance of under 200 miles, where they can live out the rest of their lives in peace and dignity. Plans are already underway to build two dolphin retirement facilities there, one in Lipsi, and the other in Crete. Lipsi is farther along and could accommodate the Attica Zoo five dolphins on short notice, if the Greek government would cooperate". 

Ric O’Barry mentioned having already rehabilitated and released formerly captive dolphins successfully in Guatemala, Nicaragua, Colombia, Brazil, Haiti and Indonesia. “Dolphin Project, for several years, has campaigned and protested at the gates of the Attica Zoo against their use of captive dolphins,” O’Barry said. “In 2018 our team visited the facility to evaluate the dolphins’ living conditions. We found several dolphins confined in small tanks with no access to shade. Athens is scorching hot in the summertime. Even though Greece in 2012 implemented legislation that bans the use of animals in shows, the dolphins continued to perform several times a day. Later that year, the Greek Ministry of Environment and Energy imposed a fine of 44.360 euros on the Attica Zoo, for not adhering to the law that bans the use of animals in shows, and on March 13, 2020,  the government revoked the dolphinarium’s license to operate". 

"Litigation continued", reported Skye Wardle on the Animal Action Greece website, "until in October 2023 the owners of the Attica Zoological Park, based in the suburb of Spata outside Athens, were found guilty of conducting illegal shows involving dolphins, and were sentenced to eight months [in prison] with a three-year suspension for the illegal use of animals". A year and a half after that, appears to be offering the Attica Zoo––but not the dolphins––a way out. 

“All the dolphins were born in captivity and range in age from 11 to 24,” reported Josh Rojas on January 7, 2025 for Bay News 9, the ABC affiliate serving Pinellas County, Florida. “The dolphins in Greece are from the United States, Cuba, Russia, and the Black Sea, according to the NOAA application. The tanks at the Clearwater Marine Aquarium can house up to 20 dolphins". 

ANIMALS 24-7, having recently viewed the Ruth & J.O. Stone Dolphin Complex in person, views that as being somewhat like saying 20 sardines can be packed into a can that normally holds a dozen. Clearwater Marine Aquarium chief zoological officer James “Buddy” Powell told Rojas that “We need additional animals there with our current animals to provide the social makeup that you would typically see in a wild population. So that’s kind of driving this". Powell explained that the Clearwater Marine Aquarium would not be “buying” the Attica Zoo dolphins, but would be paying their relocation expenses. “We’re trying to do the right thing here in terms of providing these animals a forever home”, he insisted. "This potentially is a very positive situation. We want to provide the best care that we can. We’re a science-based research conservation base". 

Well, once the Clearwater Marine Aquarium was that. Originally it was the water treatment plant for the city of Clearwater. Deemed obsolete, in 1978 it was donated to the Clearwater Marine Science Center for conversion into an aquarium. Exhibits including manatees, harbor seals, and loggerhead sea turtles in rehabilitation from injuries by boat propellers did not particularly excite the public. The Clearwater Marine Science Center, as such, financially struggled. 

In September 1985, however, a four-year-old Atlantic bottlenose dolphin later named Sunset Sam was found beached in Old Tampa Bay. The dolphin was rescued by a team including then-Clearwater Marine Aquarium executive director Dennis Kellenberger. Sunset Sam spent the remaining 17 years of his life at the eventually renamed Clearwater Marine Aquarium, painting with acrylics and provided therapy to disabled children. Florida dolphin freedom advocate Mary Mosely, assisted by O’Barry, waged a long but ultimately unsuccessful campaign to return the Sunset Sam to the wild. The campaign did persuade the Clearwater Marine Aquarium to double the size of Sunset Sam’s tank. 

Over the next 20 years the Clearwater Marine Aquarium became by far the biggest tourism draw in Clearwater, and one of the biggest in the entire Tampa-St. Petersburg metropolitan area. The Clearwater Marine Aquarium attendance now averages about 750.000 people per year––half again more than the Tampa Bay Buccaneers of the National Football League. The resident dolphin population fluctuated from three to six, with only two more deaths: Panama, 40, who arrived shortly after the death of Sunset Sam and died in 2013, and Indy, 9, who arrived in 2005 and died in 2011. 

The recent string of dolphin deaths at Clearwater Marine Aquarium began in November 2021 with Winter, a bottlenose found as a baby in 2005 near Cape Canaveral in a crab trap. Her injuries forced amputation of her tail. 

Fitted with a prosthetic tail, Winter survived 16 years at the aquarium, and was featured in two Hollywood films [βλ. Dolphin Tale και Dolphin Tale2], before her death from intestinal torsion, or twisted intestines. As common condition in captive dolphins, intestinal torsion is often attributed to stress [βλ.A Dolphin Truth]. 

The bottlenose dolphin PJ, 51, rescued from shallow water in Old Tampa Bay in 2018, was deemed non-releasable by the National Marine Fisheries Service due to hearing and vision loss, worn teeth, and arthritis. PJ died in October 2022 from “seizure-like behavior” and “a self-induced skull fracture,” Clearwater Marine Aquarium spokesperson Andrea Alava told media. A 37-year-old bottlenose dolphin named Hemingway, found in shallow waters off Fiesta Key in August 2020, deemed non releasable due to hearing loss, died from intestinal torsion in January 2023. Rex, a rough-toothed dolphin found stranded off of St. George Island in August 2020, was deemed non-releasable due to significant hearing loss. He died at age 8 in March 2023. 

O’Barry reminded Rojas that while he has been working to free dolphins from captivity and to keep wild dolphins out of captivity since Earth Day 1970, for 10 years before that he was a diver and dolphin trainer at the Miami Seaquarium, including training the dolphins used in the Flipper television show, 1964-1967. “So I’ve seen both sides of it,” he said. O’Barry later starred in the 2009 Academy Award-winning film The Cove, an exposé of the dolphin slaughters at Taiji, Japan, conducted chiefly in connection with capturing dolphins for sale to aquariums.

Ο ιδρυτής της οργάνωσης Dolpin Project, Ric O'Barry, προσπαθεί να εμποδίσει το υπερατλαντικό ταξίδι των δελφινιών, και καλεί τους πολίτες να εκφράσουν την γνώμη τους* στην ιστοσελίδα της Αμερικανικής Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOOA). 

Την αντίθεση τους στην μεταφορά των δελφινιών εκφράζουν επίσης και στην Ελλάδα** ορισμένα ΜΜΕ, πολλές ελληνικές περιβαλλοντικές και φιλοζωικές ομάδες και οργανώσεις, πρώτον γιατί δεν θεωρούν το συγκεκριμένο ενυδρείο αληθινό καταφύγιο, και δεύτερον γιατί μια τόσο μακρινή μεταφορά κρίνεται επικίνδυνη για τα δελφίνια. 

"Εάν η μεταφορά υλοποιηθεί, τα 5 δελφίνια θα υποβληθούν σε μία δύσκολη και επώδυνη μεταφορά 10.000 χιλιομέτρων, για να εγκλωβιστούν ξανά για το υπόλοιπο της ζωής τους σε τσιμεντένιες δεξαμενές σε μία αστική περιοχή", επισημαίνει μεταξύ άλλων, σε ανακοίνωση του το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας "Αρχιπέλαγος"... "Tα συγκεκριμένα 5 δελφίνια σχεδιάζουν να τα μεταφέρουν σε ένα από τα πλέον εμπορικά δελφινάρια των ΗΠΑ, στην Φλόριντα, και από θέαμα με φθηνό εισιτήριο θα 'αναβαθμιστούν' σε αντικείμενο ακριβών παραστάσεων, όπου προσφέρονται και άλλες δραστηριότητες για 'VIP', με το ανάλογο αντίτιμο, όπως κολύμβηση με τα δελφίνια και φωτογραφήσεις των επισκεπτών που ποζάρουν με αυτά. Μάλιστα υπάρχει πρόσφατη δήλωση από το εν λόγω δελφινάριο ότι έχουν άμεση ανάγκη για δελφίνια (μεταξύ άλλων ειδών) για τις νέες εγκαταστάσεις τους, τις οποίες έχουν κατασκευάσει από τσιμέντο και γυαλί, και τις επισκέπτονται σχεδόν 1 εκατομμύριο άνθρωποι κάθε χρόνο. Άξιο αναφοράς είναι επίσης ότι, σύμφωνα με δημοσιεύματα του αμερικανικού τύπου, πριν λίγα χρόνια 5 θάνατοι δελφινιών καταγράφηκαν σε αυτό το δελφινάριο, σε διάστημα 19 μηνών"...

"Η μεταφορά των δελφινιών στην άλλη άκρη του πλανήτη θα ήταν περιττή εάν οι ελληνικές αρχές και μία συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων δεν είχαν επιδοθεί σε 6,5 χρόνια στοχευμένης γραφειοκρατικής παρεμπόδισης και κωλυσιεργίας του υπό-δημιουργία Κέντρου Περίθαλψης Θαλάσσιων Ειδών...", καταγγέλει στην ανακοίνωση του το "Αρχιπέλαγος".

Πράγματι, η μεταφορά είναι μια διαδικασία πολύ επώδυνη για τα κητώδη, καθώς η ανατομία και η φυσιολογία τους έχουν προσαρμοστεί για ζωή και κίνηση μέσα στο νερό, και ο οργανισμός τους δεν μπορεί να λειτουργήσει υποστηρίζοντας το σωματικό τους βάρος. Όταν ένα δελφίνι αναγκάζεται να προσαράξει στη στεριά, η πίεση που ασκείται στα εσωτερικά του όργανα από το ίδιο του το σώμα προκαλεί καταπόνηση και δυσφορία, κάτι που συμβαίνει και κατά τη διάρκεια της μεταφοράς του. Ανάμεσα στις φυσιολογικές λειτουργίες που διαταράσσονται έξω από το νερό είναι και η θερμορύθμιση, γι' αυτό και πολλά δελφίνια πεθαίνουν κατά τη διάρκεια της μεταφοράς, εξ αιτίας της μη ισοσταθμιζόμενης υπερθέρμανσης του σώματός τους. Όταν τα ζώα φτάσουν στο τελικό τους προορισμό, όλο τους το σώμα υποφέρει από επίμονες και επώδυνες μυικές συσπάσεις (κράμπες). Ανίκανα να κινηθούν, πρέπει να κρατηθούν από ανθρώπινα χέρια στην επιφάνεια του νερού για να αποφύγουν τον πνιγμό, ενώ παράλληλα θα πρέπει να τονωθεί και η μυϊκή τους λειτουργία με κατάλληλο μασάζ. 

Για τον ίδιο λόγο, η προσάραξη των αιχμαλώτων δελφινιών στις όχθες της δεξαμενής, προκειμένου να δώσουν στους επισκέπτες την ευκαιρία για ένα χάδι ή ένα φιλί, είναι μια εντελώς αφύσικη συμπεριφορά που εκδηλώνεται μόνο κατόπιν εντολής. Αν μείνουν σε μια τέτοια θέση για μεγαλύτερο από το προβλεπόμενο διάστημα, τα ζωτικά τους όργανα κινδυνεύουν να "σπάσουν". Τα αιχμάλωτα δελφίνια έχουν εκπαιδευτεί να αγνοούν τα φυσικά της ένστικτα. Στην φύση, τα κητώδη δεν εκβραζονται παρά μόνο όταν είναι τραυματισμένα, άρρωστα, αποπροσανατολισμένα, ή έτοιμα να πεθάνουν. 

"Ανάμεσα στα μέλη της ΕΑΖΑ δεν γίνονται αγοραπωλησίες", δηλώνει στην ανακοίνωση του το Αττικό Πάρκο... "Πιστεύουμε ακράδαντα ότι, παρά τις αντιδράσεις μερίδας ακτιβιστικών οργανώσεων, τα δελφίνια μας αποτέλεσαν για περισσότερο από μια δεκαετία άξιους πρεσβευτές της ανάγκης προστασίας του είδους, για πάνω από 4 εκατομμύρια μικρούς και μεγάλους επισκέπτες που είχαν την ευκαιρία να τα θαυμάσουν από κοντά"... σημειώνει. Το θέμα όμως δεν είναι αν τα "πιστοποιημένα ζωολογικά πάρκα της EAZA" πραγματοποιούν αγοραπωλησίες ή όχι. Το ζήτημα δεν είναι μόνο αν υπάρχουν πιστοποιημένοι και μη, "καλοί" και "κακοί" ζωολογικοί κήποι. Το πρόβλημα είναι ότι η αιχμαλωσία  -την οποία οι επιχειρηματίες αποκαλούν "φροντίδα"-  είναι εντελώς ασύμβατη με την ευζωία των θαλάσσιων θηλαστικών.  

Οι ζωολογικοί κήποι και τα ενυδρεία, επιμένουν να παριστάνουν τον Νώε επικαλούμενοι την "διατήρηση των ειδών", όμως η διατήρηση των ειδών δεν μπορεί να συμβαδίζει με την λεηλασία των βιοτόπων τους, και η κατανόηση της πολυπλοκότητας που εμπεριέχει η φύση προϋποθέτει σεβασμό, όχι γελοιοποίηση ούτε υποταγή. Η αναπαραγωγή κητωδών στην αιχμαλωσία (δελφίνια, όρκες και μπελούγκες) δεν μπορεί να εξυπηρετήσει καμία διατήρηση, εκτός από την διατήρηση της ίδιας της αιχμαλωσίας και της ζήτησης ενός κοινού που δεν επισκέπτεται τα δελφινάρια για να μορφωθεί αλλά για να διασκεδάσει. 

Ένα δελφίνι δεν μαθαίνει να φέρνει πίσω τη μπάλα ή να "ζωγραφίζει" επειδή είναι "έξυπνο", αλλά επειδή κάποιοι άνθρωποι φαντάστηκαν πως μπορούσαν να μετρήσουν την ευφυία του μετατρέποντας το σε ανθρωπόμορφη καρικατούρα. Αν κάποτε επιχειρήσαμε να υποβιβάσουμε τα άγρια ζώα σε κατοικίδια, γιατί νομίζαμε πως δεν είχαμε άλλον τρόπο να τα μελετήσουμε και να τα γνωρίσουμε, σήμερα αυτό δεν ισχύει, όσο κι' αν ο υποβιβασμός αρέσει στο ευρύ κοινό, άρα "πουλάει". Σήμερα ξέρουμε ότι, για τα κητώδη, η μετάβαση από την θάλασσα στην δεξαμενή είναι μια διαδικασία πάρα πολύ κακοποιητική, γι' αυτό και τα αιχμάλωτα δελφίνια δεν μπορούν να γίνουν "ambassadors", προκειμένου να συμφωνήσουν με την ρητορική των ζωολογικών πάρκων και ενυδρείων. Τα αιχμάλωτα δελφίνια δεν είναι  πρεσβευτές, είναι θύματα της ανθρώπινης αλαζονείας που τους έχει προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη, και δεν μπορούν να αντιπροσωπεύσουν με κανέναν τρόπο τους άγριους συντρόφους τους που διασχίζουν τις θάλασσες και τους ωκεανούς. Εκείνο που μονάχα αντιπροσωπεύουν είναι μια φύση που έχει σακατευτεί και παραμορφωθεί. 

Δυστυχώς, κάποιες αντιλήψεις για την αντιμετώπιση της άγριας ζωής έχουν μείνει πολλά χρόνια πίσω, και κάποιες από τις δυστυχίες που δημιουργήσαμε δεν είναι εύκολο να διορθωθούν. Η μετάβαση από την δεξαμενή στην θάλασσα είναι μια διαδικασία πάρα πολύ δυσκολη, εξαιρετικά δαπανηρή και συχνά ακατόρθωτη. Τα κητώδη που έχουν μείνει πολλά χρόνια στην αιχμαλωσία ή έχουν γεννηθεί μέσα σε αυτήν, δεν είναι (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) απελευθερώσιμα και έτσι, όταν κλείνει ένα δελφινάριο, τα δελφίνια μεταφέρονται σε κάποιο άλλο. Μέχρι να δημιουργηθούν και να λειτουργήσουν, σε διάφορες χώρες του κόσμου, αληθινά καταφύγια που θα μπορούν να  προσφέρουν μια ελάχιστη "αποζημίωση" σε πρώην αιχμάλωτα κητώδη, χωρίς να παραπλανούν αυτούς που ενδιαφέρονται να τα γνωρίσουν πραγματικά, η εκμετάλλευση των ζώων θα εξακολουθεί να συνοδεύει την παραπληροφόρηση (και την εκμετάλλευση) των ανθρώπων. 

Προκειμένου για ζώα της στεριάς, σε διάφορες χώρες του κόσμου υπάρχουν, εδώ και πολλά χρόνια, κέντρα περίθαλψης και αποκατάστασης, όπως καταφύγια για αρκούδες, πρωτεύοντα, ελέφαντες και μεγάλα αιλουροειδή. Η δημιουργία καταφυγίων για ζώα της θάλασσας είναι μια πολύ μεγάλη αναγκαιότητα, μια νέα  προοπτική και ένα νέο όραμα για πολλούς, και μακάρι να γινόταν να διακριθεί η χώρα μας με μια τόσο σπουδαία πρωτοπορία. 

Αν και η Ελλάδα είχε προηγηθεί (από το 2012) θεσμοθετώντας την απαγόρευση της χρησιμοποίηση ζώων σε θεάματα, η Γαλλία έκανε πρόσφατα ένα βήμα παραπέρα, απαγορεύοντας εντελώς την κατοχή κητωδών σε αιχμαλωσία από τις 31 Δεκεμβρίου 2026 και μετά. Μακάρι και οι χώρες που υπολείπονται να ακολουθήσουν. Μακάρι να κάνει ένα βήμα παραπέρα και η Ελλάδα, όπου αποδεικνύεται πως ένας Νόμος, ψηφισμένος πριν από 13 χρόνια, δεν κατάφερε να προστατέψει κανένα δελφίνι τελικά...

Παραπομπές: 

*You can comment here: https://www.regulations.gov/commenton/NOAA-NMFS-2024-0140-0001  /  Example comment you can use or edit, here: "I strongly oppose the application to transfer up to five bottlenose dolphins from Greece to Florida. Transporting these dolphins such a long distance poses significant risks to their health and well-being, including stress, dehydration, injury, and even death during transit. These dolphins have already endured lives of exploitation and deserve the opportunity to live out their remaining years in peace. A more compassionate and humane alternative exists relocating the dolphins to one of the planned dolphin retirement facilities in Greece, on the islands of Lipsi or Crete. These locations are less than 200 miles away and would provide a safe and natural environment for the dolphins to recover and thrive. Approving this transfer would only perpetuate the exploitation of these sentient and intelligent beings for public display. I urge NOAA Fisheries to deny this application and prioritise the welfare of these dolphins above commercial interests". 

**Παραθέτω ενδεικτικά: 

• Αρχιπέλαγος [rosa, dnews, avgi]
• ANIMAL ACTION GREECE  [Fb]
• ΠΦΠΟ: Fb, Fb Photo -- post
• EΡΤ Open
• ΑΥΓΗ 
• ROSA 
• newsbomb
• irafina
  
• My Dolphin Club: Fb1, Fb Photo1, Fb2, Fb Photo2
• greekreporter (Fb)
• neoskosmos.com
  

Zoosos: Το ΑΖΠ, μετά τις καταδίκες, αναγκάζεται να δώσει τα δελφίνια...

Σχετικοί σύνδεσμοι - πηγές: 

• Animals 24-7
• BN9
• Clearwater Marine Aquarium Fb 
• Comment NOW and Say NO to Dolphin Transfer: Dolphin Project [Fb 1, 2 Twitter] 
• NOOA [To comment go at  1-> 2-> 3]

From The Dolphin's Point of View

Φωτογραφίες: 

• Photo1: "Buonjiorno"
• Photo 2 και 2α: screenshot από ceta base
• Photo3: Πότε θα λειτουργήσει επιτέλους το Καταφύγιο Θαλάσσιων Ειδών στους Λειψούς; [το οποίο, κατά την άποψη του διευθυντή του ΑΖΠ "δεν υπάρχει"!]
• Photo4: Ο Sunset, το πρώτο δελφίνι που, διασώθηκε από εκβρασμό στον Κόλπο Τάμπα το 1985, αλλά δεν απελευθερώθηκε ποτέ, εκβράζεται ξανά κατόπιν εντολής.
• Photo5 [Winter story]: Η Winter το δελφίνι με την ακρωτηριασμένη ουρά, προσπαθεί να κρυφτεί από τα φώτα, τον κόσμο και τις φωνές.
• Photo6
• Photo7
• Photo8: το Clearwater Marine Aquarium
  
• Photo9 at wiki/Sunset_Sam: Ο Sunset, το δελφίνι που εκπαιδεύτηκε να ζωγραφίζει με πινέλα και μπογιές στο Clearwater Aquarium 

Video: Ο Ric O'Barry, στα ογδονταπέντε του, παλεύει ακόμα να "αποζημιώσει" τα δελφίνια, για ένα λάθος που έγινε πριν τα τριάντα του. 

Δείτε επίσης:  

• Ποιος θυμάται την Veera το δελφίνι;
• Δελφίνια: Προστασία ή εκμετάλλευση; (αναγνωρίζοντας παραπλανητικές πινακίδες)  /  SANCTUARY OR MARINE PARK?
• Πότε θα λειτουργήσει επιτέλους το Καταφύγιο Θαλάσσιων Ειδών στους Λειψούς;
• Καταφύγια για πρώην αιχμάλωτα δελφίνια: το όνειρο που γίνεται πραγματικότητα
• Pioneering Dolphin Sanctuary in Greece Remains in Limbo at greekreporter /reposted at filikaki

Καταχωρήθηκε 

Τα "πιστοποιημένα" ζωολογικά πάρκα της EAZA θανατώνουν έως και πέντε χιλιάδες υγιή ζώα κάθε χρόνο, καθ' υπόδειξη των επιστημόνων τους

Πριν από ακριβώς έντεκα χρόνια, στις 9 Φεβρουαρίου 2014, μια εντελώς ασυνήθιστη είδηση από τον ζωολογικό κήπο της Κοπεγχάγης έκανε (με ΦΡΙΚΗ) τον γύρο του κόσμου. Ο Marius, ένας αρσενικός καμηλοπαρδαλάκος 2 χρονών, πυροβολήθηκε με stun gun, και στην συνέχεια σφαγιάστηκε, τεμαχίστηκε, και το κρέας του ταΐστηκε στα λιοντάρια. Όλη αυτή η διαδικασία  διαδραματίστηκε ενώπιον φιλοθεάμονος κοινού και μικρών παιδιών, σε μια προγραμματισμένη (και -υποτίθεται- "εκπαιδευτική") επίδειξης σκληρότητας. 

Η ιστορία του Marius δεν ξεχάστηκε ούτε ξεπεράστηκε, γιατί ήταν σύμπτωμα μιας πρακτικής που παραμένει, και όχι ένα μεμονωμένο συμβάν. Και, όπως στην συνέχεια έγινε ευρέως γνωστό, το σοκαριστικό γεγονός αποτελεί την ορατή κορυφή ενός πολύ μεγάλου (και αόρατου για τους ανυποψίαστους) παγόβουνου. Η συγκεκριμένη επιχείρηση παραδέχτηκε τότε ότι, κάθε χρόνο, θανατώνει 20-30 ζώα, ενώ, στον ίδιο ζωολογικό κήπο, την ίδια χρονιά, θανατώθηκαν επίσης τέσσερα απολύτως υγιή λιονταράκια μωρά. Γνωστό είναι πλέον επίσης ότι, ο ζωολογικός κήπος Borås Djurpark zoo της Σουηδίας έχει θανατώσει κατ' επανάληψη μικρά λιονταράκια, ενώ δεν είναι πια μυστικό το ότι όχι μόνον η Αμερικανική (AZA) αλλά και η Ευρωπαϊκή Ένωση Ζωολογικών Κήπων και Ενυδρείων (EAZA) συνιστά ρητώς την θανάτωση απολύτως υγιών ζώων, κατά την διάρκεια προγραμμάτων αναπαραγωγής ορισμένων ειδών. 

Η αλήθεια είναι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση Ζωολογικών Κήπων και Ενυδρείων EAZA δεν σπεύδει πάντοτε να δημοσιοποιήσει τα πεπραγμένα της, αν και σε άρθρο του BBC με τίτλο "How many healthy animals do zoos put down?" διαβάζουμε ότι η τότε εκτελεστική διευθύντρια, Dr. Lesley Dickie, εκτιμά πως ο αριθμός των θυμάτων της λεγόμενης "ευθανασίας διαχείρισης" στους ευρωπαϊκούς ζωολογικούς κήπους ανέρχεται σε τρεις έως πέντε χιλιάδες υγιή ζώα ετησίως [βλ. salon.com/2018].

Καθώς μάλιστα (στις μέρες μας και όχι μόνο) η ανθρώπινη σκληρότητα επιχειρεί να μεταφράσει την αλαζονεία σε άποψη και την ιδιοτέλεια σε επιστημονικά (ή τουλάχιστον επιστημονικοφανή) επιχειρήματα, δεν είναι περίεργο που, την προτελευταία ημέρα του χρόνου που πέρασε, εμφανίστηκε στην επιστημονική επιθεώρηση PNAS μια μελέτη* με τίτλο "Zoos must embrace animal death for education and conservation", οι συγγραφείς της οποίας εισηγούνται στους ζωολογικούς κήπους να σκοτώνουν τα ζώα τους προτού γεράσουν. 

"Η αντισύλληψη στερεί τα ζώα από ένα θεμελιώδες ένστικτο, και τους ζωολογικούς κήπους από τον εκπαιδευτικό τους ρόλο σχετικά με την αναπαραγωγή των ειδών. Οι ζωολογικοί κήποι πρέπει να υιοθετήσουν τον θάνατο για τον έλεγχο των πληθυσμών τους, όπως άλλωστε κάνει και η ίδια η φύση. Δεν θέλουμε μια συλλογή γερασμένων ζώων και κτηνιάτρους που θα ασχολούνται με την παρηγορητική τους αγωγή", λέει σήμερα ο συνδιευθυντής της Κλινικής Ζώων Ζωολογικών Κήπων του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης, και ο κτηνίατρος του ζωολογικού κήπου της Κοπεγχάγης προσυπογράφει.

Οι συγγραφείς** της μελέτης λένε ότι οι περισσότεροι άνθρωποι φαντάζονται πως όλα τα ζώα ενός ζωολογικού κήπου θα γεράσουν. Δεν λένε όμως ότι οι επισκέπτες (σχεδόν 700 εκατομμύρια κάθε χρόνο σε όλον τον κόσμο) δεν πηγαίνουν στους ζωολογικούς κήπους για να μορφωθούν αλλά για να διασκεδάσουν. Λένε ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν συνειδητοποιούν τον ρόλο του θανάτου στην οικονομία της φύσης, δεν λένε όμως τίποτα για τον ρόλο των γεννήσεων στην οικονομία των ζωολογικών κήπων, ότι δηλαδή τα ζώα που "κόβουν" τα περισσότερα εισιτήρια δεν είναι τα γέρικα αλλά τα μωρά. 

Το 2018, η οργάνωση για την υπεράσπιση των ζώων "In Defense of Animals" που δραστηριοποιείται διεθνώς με έδρα την Καλιφόρνια, σε συνεργασία με τον επίτιμο καθηγητή Εξελικτικής Βιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο, Dr. Marc Bekoff, ανακήρυξε την 9η Φεβρουαρίου ως Παγκόσμια Ημέρα ""Ζωοθανασίας"" - Word Zoothanasia Day (google,  Fb). 

Η λέξη "zoothanasia" (από τις λέξεις zoo και euthanasia) -σε αντιπαράθεση με την λέξη "euthanasia" (από την ελληνική λέξη ευ-θανασία, που σημαίνει καλό θάνατο που επέρχεται με τρόπο ανώδυνο και συμπονετικό, για λόγους μη αναστρέψιμης και επώδυνης βλάβης στην υγεία ή ανίατης νόσου), υποδηλώνει την άνευ λόγου θανάτωση των ζώων στους ζωολογικούς κήπους. Η παγκόσμια αυτή ημέρα είναι αφιερωμένη στην μνήμη όλων των αθώων και άτυχων ζώων που, κάθε χρόνο, θανατώνονται στους ζωολογικούς της Ευρώπης και της Αμερικής, για λόγους που δεν σχετίζονται απαραιτήτως με την υγεία ή την ευζωία τους. 

Η σχέση του σημερινού δυτικού ανθρώπου με τον θάνατο (τον οποίο τόσο λίγο αντέχει και τόσο πολύ προξενεί) είναι μάλλον περίεργη και αντιφατική (όπως περίεργη και αντιφατική είναι και η σχέση του με τα ζώα). Προκειμένου για την σκοπούμενη και αναπόφευκτη θανάτωση ζώων συντροφιάς, οι αγγλόφωνοι χρησιμοποιούν ηπιότερες φράσεις, όπως "put it to sleep". Όταν αναφερόμαστε σε σκύλους και γάτες, στα ελληνικά χρησιμοποιούμε την λέξη "ευθανασία", ενώ για τα "παραγωγικά" ζώα προφέρουμε άνετα την λέξη "σφαγή". Για τα ζώα των ζωολογικών κήπων, η λέξη "zoothanasia" είναι σκληρή και αμετάφραστη, όπως σκληρή και αμετάφραστη είναι και η λέξη "culling". 

Προκειμένου για πληθυσμούς "παραγωγικών "("ζωικό κεφάλαιο" - αγγλιστί "livestock") και άγριων ζώων, το culling (κοινώς "ξεσκαρτάρισμα") αναφέρεται στην απομάκρυνση (και θανάτωση) ορισμένων ατόμων, με βάση κάποιες ανεπιθύμητες ιδιότητες ή ατομικά χαρακτηριστικά που έχουν σχέση με την αποδοτικότητα και την χρήση (είδος, φύλο, συμπεριφορά, ιδιοσυγκρασία, παραγωγική ικανότητα, ασθένειες κλπ). Για την θανάτωση ζώων στους ζωολογικούς κήπους ειδικότερα, το culling είναι η διαδικασία του διαχωρισμού από μια ομάδα  ορισμένων ατόμων, εξ αιτίας κάποιων ανεπιθύμητων χαρακτηριστικών  και ιδιοτήτων, (όπως πχ ηλικία, ασθένειες, αλλά και γονίδια που πλεονάζουν ή "υπερεκπροσωπούνται" σε μια συγκεκριμένη ζωική συλλογή), καθώς επίσης και εξαιτίας κάποιων εξωτερικών συνθηκών (όπως πχ έλλειψη χώρου ή χρημάτων) [Βλ. culling animals in zoos]. Διότι περί αυτού πρόκειται: ο ζωολογικός κήπος δεν είναι ένας φυσικός βιότοπος αλλά μια ανθρωπογενής συλλογή που οδηγεί σε ανεπίλυτα αδιέξοδα.

Σε όλους τους ζωολογικούς κήπους -ακόμα και αυτούς του λεγόμενου "πολιτισμένου" κόσμου- υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός ζώων που θανατώνονται, κάθε φορά που η διατήρηση τους κρίνεται "άσκοπη" ή ασύμφορη για τις επιχειρήσεις οι οποίες τα στεγάζουν. Σε πληθυσμούς αιχμαλώτων, αυτό μπορεί να συμβαίνει επειδή τα γονίδια κάποιων ατόμων κρίνεται ότι βρίσκονται σε "πλεόνασμα", ή επειδή κάποια άτομα θεωρείται σκόπιμο να απομακρυνθούν, προκειμένου να δώσουν την θέση τους σε άλλα, νεότερα, που έχουν την δύναμη να προσελκύσουν περισσότερους επισκέπτες. Τα ζώα μπορεί επίσης να πέσουν θύματα αυτού που αναφέρεται ως "ευθανασία διαχείρισης" ("management euthanasia"), όταν πάσχουν από κάποια ασθένεια, για την θεραπεία της οποίας οι επιχειρηματίες δεν είναι διατεθειμένοι να ξοδέψουν τα απαιτούμενα χρήματα. 

Θύμα "ευθανασίας διαχείρισης" έπεσε, στις 9 Φεβρουαρίου του 2017, και ο Packy, ένας ασιατικός ελέφαντας που γεννήθηκε και έζησε αιχμάλωτος στον ζωολογικό κήπο του Όρεγκον. Ο Packy είχε προσβληθεί από φυματίωση και θανατώθηκε σε ηλικία 54 ετών, παρά το γεγονός ότι δεν φαινόταν να υποφέρει, ενώ οι αρμόδιοι δεν μπήκαν στον κόπο να κρατήσουν -έστω- κάποια προσχήματα και να επικαλεστούν λόγους δημόσιας υγείας. "Πόσον αξίζει ένας πενηντατετράχρονος ελέφαντας σε σύγκριση ένα τετράχρονο παλληκαράκι που έχει καλύτερη δυνατότητα αναπαραγωγής"; δήλωσε ο υπεύθυνος της επιχείρησης, λίγο πριν την εκτέλεση της θανατικής ποινής του Packy.

Σημειωτέον ότι το Όρεγκον συμπεριλαμβάνεται στην μαύρη λίστα των δέκα χειρότερων ζωολογικών κήπων, σύμφωνα με καμπάνια για τους ελέφαντες. (4ος κατά σειρά στην έκθεση του 2019 της οργάνωσης In Defense of Animals)

Για τους ανυποψίαστους απίστευτο, κι' όμως αληθινό: Στους ζωολογικούς κήπους της Ευρώπης σήμερα, υπολογίζεται ότι, κάθε χρόνο, τρεις έως πέντε χιλιάδες τρόφιμοι, καταλήγουν στην "ευθανασία" ως πλεόνασμα ("surplus")***. Όμως η αφαίρεση της ζωής υγιών ζώων δεν μπορεί να θεωρηθεί "ευθανασία". Η απόφαση ενός πρόωρου, αναίτιου, βίαιου και αφύσικου θανάτου είναι το τελευταίο κεφάλαιο μιας θλιβερής ιστορίας αισθανόμενων πλασμάτων που αιχμαλωτίστηκαν ή και γεννήθηκαν στην αιχμαλωσία, έγιναν "πρεσβευτές" παρά την θέληση τους, και καταδικάστηκαν -χωρίς να έχουν διαπράξει κανένα απολύτως αδίκημα- σε ισόβια δεσμά, αφού πρώτα τους αφαιρέθηκε η ελευθερία και η εγγενής αξιοπρέπεια. Τέτοιες αποτρόπαιες πρακτικές είναι το αναπόφευκτο αποκορύφωμα ενός συστήματος που αντιμετωπίζει τα άγρια ​​ζώα ως ιδιοκτησία, και εκμεταλλεύεται κάθε πτυχή της ζωής τους, προκειμένου να τα θέσει στην υπηρεσία της διασκέδασης και του κέρδους των ανθρώπων. 

"Η ίδια θλιβερή ιστορία θα συνεχίσει να γράφεται μέχρις ότου έρθει μια ημέρα που αυτή η μορφή εκμετάλλευσης θα σταματήσει, και οι ζωολογικοί κήποι θα μετατραπούν σε αληθινά καταφύγια****. Γιατί τα αληθινά καταφύγια φιλοξενούν μόνο ζώα που έχουν την ανάγκη ανθρώπινης φροντίδας, και  αποτελούν πρότυπο σεβασμού για όλα τα αισθανόμενα όντα", λένε οι εκπρόσωποι της οργάνωσης In Defense of Animals. 

Επιλεκτικές αναφορές: 

• Zoothanasia: the cruel practice of killing healthy zoo animals (2023)
• Honoring Animals Purposely Killed by Zoos On World Zoothanasia Day (2020) 
• Dispensable lives, zoos and culling (2023)

• Dispensable Lives: Killing Healthy Animals in Zoos Must Stop  (2023)
• Killing Healthy Animals in Zoos: "Zoothanasia" is a Reality  (2017) 

• Marius ή αλλιώς σκοτεινή πλευρά των ζωολογικών κήπων (2014)

• Έτσι εκπαιδεύουν οι ζωολογικοί κήποι τα παιδιά σας (2014)

• Ζωολογικοί κήποι: μύθος και πραγματικότητα (κείμενο πριν το 2014)

• Αιχμάλωτα ζώα στο Inside Story  (2016)

• Η αναγκαιότητα και ο εκπαιδευτικός τις των καταφυγίων για πρώην αιχμάλωτα ζώα (2021)

Photo1 

Photo2

Photo3 

Photo4 (από bt.dk/danmark)

* pnas, researchgate, skai, lifo

** colab

*** BBC, zoosos (2014) 

****  (real sanctuaries)

Animal Maters [https://www.facebook.com/photo/?fbid=560469946125137&set=a.473799251458874]

Κοινοποιήθηκε