Τετάρτη 27 Αυγούστου 2025

Η πολιτεία αφοπλίζει τους κακοποιητές ζώων: όποιος έχει κακοποιήσει ζώο θεωρείται κοινωνικά επικίνδυνος και δεν επιτρέπεται να οπλοφορεί

 

Άρθρο της Λίνας Γιάνναρου, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 27.08.2025


  

Η βία δεν σταματάει στα ζώα. Σύμφωνα με τους ειδικούς, σε άτομα με ιστορικό κακοποίησης ζώων, υπάρχει αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης ή κλιμάκωσης και διαπροσωπικής βίας. 

 



Σε τροποποίηση της ισχύουσας νομοθεσίας σχετικά με τα όπλα προχώρησε το υπουργείο Δικαιοσύνης. Κατόπιν πρότασης της Ειδικής Γραμματείας για την Προστασία των Ζώων Συντροφιάς του υπουργείου Εσωτερικών, δεν θα χορηγούνται πλέον άδειες οπλοκατοχής και οπλοφορίας σε όσους διώκονται ή έχουν καταδικαστεί για κακουργήματα και πλημμελήματα του Ν. 4830/2021 για την κακοποίηση ζώων. Σε περίπτωση που οι προαναφερόμενες άδειες έχουν ήδη χορηγηθεί, ανακαλούνται από την αστυνομική αρχή που τις χορήγησε.


«Αφοπλίζουμε τους επικίνδυνους», είπε χαρακτηριστικά μιλώντας στην «Κ» ο Ειδικός Γραμματέας για την Προστασία των Ζώων Συντροφιάς Νίκος Χρυσάκης. Ο πρώην αστυνομικός υποδιευθυντής Ηρακλείου και συγγραφέας του εγχειριδίου «Το Νομικό Status των Ζώων στην Ελληνική Εννομη Τάξη» από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε τη θέση στην Ειδική Γραμματεία επιμένει: η βία δεν σταματάει στα ζώα. «Εχουμε διαπιστώσει ότι η ενδοοικογενειακή, η διαπροσωπική βία σχετίζεται και με την κακοποίηση των ζώων. Το ένα φαινόμενο συνοδεύει το άλλο. Αυτός που θα χτυπήσει το ζώο θα χτυπήσει συχνά μετά και τη γυναίκα του, το παιδί του, αλλά και τον ηλικιωμένο. Το φάσμα της βίας είναι ενιαίο, δεν περιορίζεται σε μια κακοποίηση».

Γνωρίζει καλά για τι μιλάει. Στην Κρήτη όπου υπηρετούσε, το φαινόμενο της κακοποίησης ζώων είχε επί χρόνια λάβει μεγάλες διαστάσεις. Ο Χρυσάκης είχε δώσει αγώνα για να αλλάξει τη νοοτροπία των Αρχών γύρω από την αντιμετώπιση αυτών των περιστατικών. «Τα ζώα είναι μια αδύναμη και απροστάτευτη κοινωνική ομάδα. Δεν έχουν μπουτόν όπως ο άνθρωπος να πατήσουν για να έρθει η αστυνομία, ούτε μπορούν να χτυπήσουν την πόρτα του αξιωματικού υπηρεσίας. Εμείς ως πολιτεία έχουμε υποχρέωση να τα προστατεύσουμε».

Ακόμη και η συσχέτιση της κακοποίησης των ζώων με την ενδοοικογενειακή βία, γεγονός που προκύπτει τόσο από την καθημερινή εμπειρία ενός αστυνομικού αλλά και από τη διεθνή βιβλιογραφία, δεν ήταν ενίοτε αρκετή. Η πρωτοβουλία πάντως της Ειδικής Γραμματείας του υπουργείου Εσωτερικών βρήκε ευήκοα ώτα στο υπουργείο Δικαιοσύνης. «Τα θεμέλια της διάταξης τέθηκαν στις αρχές του έτους σε συνάντησή μας με τον γ.γ. του υπουργείου Πέλοπα Λάσκο, στον οποίο καταθέσαμε την πρότασή μας», λέει ο κ. Χρυσάκης.

«Ηταν ιδιαίτερα θερμός. Είπε προχωρούμε. Κάπως έτσι μετουσιώθηκε σε νόμο. Με τη νομοθετική αυτή αλλαγή, η φαρέτρα μας εμπλουτίζεται ώστε να προστατεύουμε όχι μόνο τα ζώα, αλλά και τους πιο ευάλωτους και ανυπεράσπιστους συμπολίτες μας. Γιατί όποιος κάνει το ένα έχει ήδη κάνει ή θα κάνει το άλλο».

Ή καμιά φορά κάνει και τα δύο ταυτόχρονα. Χαρακτηριστικό υπήρξε το έγκλημα στα Γλυκά Νερά. Ο Μπάμπης Αναγνωστόπουλος καταδικάστηκε πρωτοδίκως για τη δολοφονία της Καρολάιν Κράουτς στις 11 Μαΐου 2021 σε ισόβια και σε επιπλέον 10 χρόνια και χρηματικό πρόστιμο για τη θανάτωση του σκύλου της οικογένειας. Θυμίζεται ότι είχε χρησιμοποιήσει τη θανάτωση του σκύλου για να σκηνοθετήσει «ληστεία».

Στις 29 Σεπτεμβρίου 2023, το Μεικτό Ορκωτό Εφετείο της Αθήνας επικύρωσε ομόφωνα τις ποινές: ισόβια για την ανθρωποκτονία, συνολικά 11 έτη και 6 μήνες για τα λοιπά αδικήματα (μεταξύ των οποίων και η θανάτωση ζώου συντροφιάς) και συνολικό πρόστιμο 21.000 ευρώ. Θυμίζεται ότι από τον Νοέμβριο 2020 η βασανιστική κακοποίηση ή θανάτωση ζώου έχει αναβαθμιστεί σε κακούργημα με ανώτατη ποινή κάθειρξης έως 10 έτη.


Το 2021 θεσπίστηκε νέο πλαίσιο για την ευζωία ζώων συντροφιάς, ο Ν. 4830/2021). «Τι δείχνει αυτή η υπόθεση;», λέει η σύμβουλος επικοινωνίας της Ειδικής Γραμματείας για την Προστασία των Ζώων Συντροφιάς, κοινωνική ψυχολόγος, εξειδικευμένη σε θέματα προστασίας θυμάτων βίας, Αφροδίτη Στάθη. «Η ανθρωποκτονία και η ταυτόχρονη θανάτωση του ζώου στο ίδιο περιστατικό αναδεικνύει τυπικά μοτίβα ενδοοικογενειακής/συντροφικής βίας, όπου η κακοποίηση ζώου χρησιμοποιείται για εκφοβισμό, έλεγχο ή συγκάλυψη – μοτίβο που έχει καταγραφεί συστηματικά στη διεθνή βιβλιογραφία».

«Πολύ συχνά οι θύτες εκβιάζουν τα παιδιά να μη μιλήσουν χρησιμοποιώντας το κατοικίδιο. Ακόμη και στις γυναίκες θύματα θα πουν “αν φύγεις, θα σκοτώσω το σκυλί”», επισημαίνει η κοινωνική ψυχολόγος Αφροδίτη Στάθη.

Χαρακτηριστικό της συσχέτισης των εγκλημάτων, λέει η ίδια, είναι το γεγονός ότι στη διαδικασία δικανικής συνέντευξης/διερεύνησης περιστατικών με υποψία κακοποίησης σε ανήλικα θύματα στα Σπίτια του Παιδιού (σ.σ. δομές υποδοχής παιδιών-θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας, όπου λαμβάνουν ψυχολογική υποστήριξη αλλά και καταθέτουν τα όσα βίωσαν) στην Αμερική, έχει προστεθεί συγκεκριμένη ερώτηση για την κακοποίηση των ζώων της οικογένειας.

«Σε μια πρόσφατη εκπαίδευση που παρακολούθησα με εκπροσώπους της εισαγγελίας της Νέας Υόρκης, μας τόνισαν ότι τα παιδιά είναι πιο εύκολο να ανοιχτούν και να μιλήσουν για την κακοποίηση που ασκεί ο θύτης π.χ. μπαμπάς στο κατοικίδιό τους παρά για κάποιο άλλο θύμα της οικογένειας και έχει πια ενταχθεί ως διαδικασία στη δικανική συνέντευξη». Σύμφωνα με την κ. Στάθη, επίσης, πολύ συχνά οι θύτες εκβιάζουν τα παιδιά να μη μιλήσουν χρησιμοποιώντας το κατοικίδιο.

«Ακόμη και στις γυναίκες θύματα θα πουν “αν φύγεις, θα σκοτώσω το σκυλί”. Σημαντικό ποσοστό επιζησάντων αναφέρει απειλές ή/και κακοποίηση κατοικιδίων από τον θύτη· αυτό συνδέεται με καθυστέρηση αποχώρησης από τον κακοποιητή και αυξημένο κίνδυνο. Γι’ αυτό εμείς ζητούμε όταν οι γυναίκες απομακρύνονται από το σπίτι για να προστατευθούν στα καταφύγια, να μπορούν να πάρουν και το ζώο τους μαζί. Είναι κομμάτι της οικογένειας κι αυτό, και αυτό θύμα βίας». Σε πολλές χώρες επιτρέπεται πλέον η ένταξη ζώων σε περιοριστικά μέτρα.

«Συστηματικές ανασκοπήσεις συνδέουν την κακοποίηση ζώων, ειδικά σε παιδική/εφηβική ηλικία, με μελλοντικές εκδηλώσεις διαπροσωπικής βίας. Το FBI από το 2016 καταγράφει την κακοποίηση ζώων ως Group-A offense στο NIBRS (σ.σ. National Incident-Based Reporting System, το εθνικό σύστημα καταγραφής εγκληματικών περιστατικών στις ΗΠΑ), ακριβώς λόγω του συσχετισμού με άλλα βαριά εγκλήματα και για να διευκολυνθεί η προληπτική ανάλυση κινδύνου. Φυσικά ο σύνδεσμος δεν είναι ντετερμινιστικός, αλλά αποτελεί ισχυρό δείκτη κινδύνου και εργαλείο έγκαιρης παρέμβασης. Υπάρχει αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης/κλιμάκωσης διαπροσωπικής βίας σε άτομα με ιστορικό κακοποίησης ζώων. Και δεν είναι ανάγκη να έχει κάποιος κατοικίδιο, ούτε καν να αγαπάει τα ζώα για να αντιληφθεί το πρόβλημα», επισημαίνει Αφροδίτη Στάθη.

Η Ειδική Γραμματεία για την Προστασία των Ζώων Συντροφιάς φιλοδοξεί να παίξει σημαντικό ρόλο σε όλο το φάσμα, από την πρόληψη μέχρι και την καταστολή των συγκεκριμένων εγκλημάτων. «Θέλουμε συνεργασία με όλους τους φορείς, να σταματήσουμε να δίνουμε μάχες με ανεμόμυλους. Να αντιληφθούν όλοι ότι αυτό που θα προσπεράσουμε σήμερα θα το βρούμε αύριο μπροστά μας», καταλήγει η κ. Στάθη. Εντός του 2026 πρόκειται να οργανωθεί επιστημονικό συνέδριο ακριβώς με αυτό το θέμα, ενώ προγραμματίζεται και η εκπόνηση σχετικής μελέτης σε συνεργασία με πανεπιστήμιο.


Η νέα ρύθμιση, πάντως, αποτελεί σημαντικό όπλο στη φαρέτρα τους. Οπως λέει ο κ. Χρυσάκης, «σε ένα κράτος δικαίου, η πολιτεία χαράσσει τον νομικό πολιτισμό, τον οποίο θα πρέπει να τιμά και να εφαρμόζει. Αφουγκράζεται και εναρμονίζεται με τις ανάγκες της κοινωνίας που υπηρετεί. Δεν επιτρέπει στην κουλτούρα της βίας να κυριαρχήσει και να εμφιλοχωρήσουν στην κοινωνία η ανισότητα, η κακοποίηση και ο φόβος».


Η συσχέτιση ανάμεσα στην κακοποίηση ζώων και στη βία κατά ανθρώπων έχει αναδειχθεί σε πολλές διεθνείς υποθέσεις. Μεταξύ άλλων:

Λούκα Μανιότα (Καναδάς, 2012): Η υπόθεση συγκλόνισε τον Καναδά το 2012. Ο Μανιότα δολοφόνησε τον φοιτητή Τζουν Λιν στο Μόντρεαλ, καταγράφοντας τη δολοφονία σε βίντεο. Πριν από το έγκλημα, είχε τραβήξει την προσοχή του Διαδικτύου με βίντεο κακοποίησης και θανάτωσης γατών, τα οποία είχαν προκαλέσει παγκόσμια κατακραυγή και οδήγησαν στη δημιουργία της ομάδας «Don’t F**k with Cats», που προσπάθησε να τον εντοπίσει.  

Στίβεν Εϊβερι (ΗΠΑ, 1982): Καταδικάστηκε το 1982 για κακοποίηση ζώου (περιέλουσε μια γάτα με βενζίνη και την πέταξε στη φωτιά) και πολλά χρόνια αργότερα (2007) καταδικάστηκε για τη δολοφονία της Τερέζα Χάλμπαχ. Η υπόθεση έγινε παγκοσμίως γνωστή μέσω της σειράς του Netflix «Making a Murderer». Εγκληματολογικές μελέτες συχνά αναφέρονται στο περιστατικό του 1982 ως πρώιμο προειδοποιητικό σημάδι.

State v. Abdi-Issa (ΗΠΑ, 2022): Υπόθεση-ορόσημο για τον τρόπο που οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν τη σχέση ανάμεσα στην κακοποίηση ζώων και στην ενδοοικογενειακή βία. Ο Αμπντι-Ισα σκότωσε τον σκύλο της συντρόφου του, έχοντας προηγουμένως απειλήσει ότι θα σκοτώσει και την ίδια. Το Ανώτατο Δικαστήριο της πολιτείας έκρινε ότι η κακοποίηση ζώου μπορεί να επισημανθεί ως έγκλημα ενδοοικογενειακής βίας.  

Τζίμι Σμιθ (Ηνωμένο Βασίλειο, 2023): Καταδικάστηκε έπειτα από πολυετή κακοποιητική συμπεριφορά, που κλιμακώθηκε στη θανάτωση των κουταβιών της συντρόφου του – χαρακτηριστική υπόθεση όπου η βία σε ζώα χρησιμοποιήθηκε ως εργαλείο εξουσίας/εκφοβισμού στο πλαίσιο ενδοοικογενειακής βίας. 


Πηγή: https://www.kathimerini.gr/society/563781445/i-politeia-afoplizei-toys-kakopoiites-zoon/


 








 
























Τετάρτη 28 Μαΐου 2025

Πάνε τα ζώα στον Παράδεισο;


Κείμενο του Πέτρου Κατσάκου στο .rosa.gr και τις ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΧΩΡΙΣ ΦΩΝΗ 


 Έξω από το ΕΜΣΤ, στη λεωφόρο Συγγρού, μια αφίσα στέκεται σαν κατηγορώ: «Πάνε τα ζώα στον Παράδεισο;». Κάποιος μπορεί να την προσπεράσει βιαστικά. Κάποιος άλλος να χαμογελάσει σαν να ‘ναι ρητορική ερώτηση, ή ρομαντική φαντασία. Μα για όποιον έχει ζήσει τη σιωπηλή οδύνη των ζώων, για όποιον έχει κοιτάξει κατάματα το βλέμμα μιας αγελάδας που οδηγείται στη σφαγή, ή έχει ακούσει το κλάμα ενός κουταβιού δεμένου σε μια αυλή, η ερώτηση αυτή δεν είναι θεωρητική. Είναι κραυγή.

Η έκθεση «Why Look at Animals?» δεν αφορά απλώς την αισθητική θέαση των ζώων. Μιλά για τη δικαιοσύνη. Για το βλέμμα που πρέπει να πάψει να είναι αφ’ υψηλού, κυρίαρχο και ιδιοτελές. Για την ανάγκη να αναγνωρίσουμε τη μη ανθρώπινη ζωή ως κάτι ιερό, όχι επειδή μας ωφελεί, αλλά επειδή υπάρχει. Ζει. Αισθάνεται. Πονά. Μας κοιτάζει.

Μα εμείς τι κάνουμε; Κατασκευάζουμε εργοστάσια θανάτου. Μετατρέπουμε το χάδι σε παγίδα. Υποτάσσουμε τη ζωή στην παραγωγή και το συναίσθημα στο κέρδος. Φοράμε το δέρμα τους σαν λάφυρο, δοκιμάζουμε επάνω τους τις φόρμουλες της ματαιοδοξίας μας, γελάμε με το φόβο τους σε τσίρκα και θεάματα. Τα ζώα δεν ζουν στον κόσμο μας· επιβιώνουν μέσα στον εφιάλτη μας. Και αν υπάρχει μια κόλαση επί γης, αυτή είναι το παρόν τους. Κι αν υπάρχει διάβολος, δεν έχει κέρατα και ουρά, μα χέρια ανθρώπινα και βλέμμα που δεν βλέπει.

Η ερώτηση λοιπόν αντιστρέφεται: Όχι αν πάνε τα ζώα στον Παράδεισο, αλλά αν αξίζουμε εμείς να πάμε. Γιατί ίσως εκείνα να είναι ήδη πιο κοντά του από εμάς. Όχι επειδή είναι «αθώα» με την παιδική έννοια, αλλά επειδή ζουν σύμφωνα με τη φύση τους. Δεν βασανίζουν για διασκέδαση. Δεν φυλακίζουν για ευκολία. Δεν καταστρέφουν το περιβάλλον τους για ιδιοτέλεια. Δεν τιμωρούν το διαφορετικό. Αν ο Παράδεισος είναι τόπος αθωότητας, ίσως να είναι γεμάτος με μάτια που ποτέ δεν είπαν ψέματα, με πόδια που ποτέ δεν ποδοπάτησαν από εξουσία, με φωνές που ποτέ δεν διέταξαν.

Κι εμείς; Θα σταθούμε έξω από τις πύλες, κρατώντας στο χέρι τις αποδείξεις της κυριαρχίας μας, κι εκεί μέσα, στον ακήρυχτο Παράδεισο των σιωπηλών υπάρξεων, δεν θα χωρούμε.

Η αφίσα έξω από το μουσείο είναι ερώτηση, αλλά και κάλεσμα. Να κοιτάξουμε τα ζώα ξανά – όχι ως διακοσμητικά, όχι ως μηχανές παραγωγής, όχι ως κατώτερα όντα – αλλά ως ισότιμες μορφές ζωής. Κι ίσως έτσι, αν ποτέ υπάρξει Παράδεισος για τον άνθρωπο, να μας περιμένει ένα βλέμμα ζεστό, ένα γάβγισμα χαράς, μια ουρά που κουνιέται σαν συγχώρεση. Γιατί αν δεν είναι εκεί τα ζώα, τότε… δεν είναι Παράδεισος.


Πηγήhttps://www.rosa.gr/istories-choris-foni/pane-ta-zoa-ston-paradeiso/

Δευτέρα 5 Μαΐου 2025

Δίωξη SLAPP και σε θέματα σχετικά με τα ζώα συντροφιάς;


Μετά από τις δικαστικές ενέργειες της ΜΚΟ Zero Stray Pawject (ZSP) κατά της δημοσιογράφου και δημιουργού της ιστοσελίδας zoosos.gr,  Ελένης Ηλιοπούλου, εγείρεται κατ' αρχήν το εξής εύλογο ερώτημα: τι ακριβώς είναι αυτό το οποίο θίγει την εν λόγω ΜΚΟ και συνιστά (κατά την άποψή της) "συκοφαντική δυσφήμιση"

Μήπως είναι οι συχνές αναφορές στις στενές σχέσεις της συγκεκριμένης οργάνωσης με υπουργούς της Κυβέρνησης, και τον ίδιο τον Πρωθυπουργό αυτοπροσώπως;

Ή μήπως είναι η αναπαραγωγή της άποψης ότι η υποχρεωτική λήψη γενετικού υλικού (DNA) των αστείρωτων δεσποζόμενων ζώων (με σκοπό την δήθεν ταυτοποίηση των γεννητόρων των εγκαταλελειμμένων κουταβιών) αποτελεί μέτρο άκρως αμφισβητούμενο;

 

Οι στενές σχέσεις της ZSP με την Κυβέρνηση είναι προφανείς. Η ίδια μάλιστα η ZSP τις υπενθυμίζει συνεχώς, με φωτογραφίες και ανακοινώσεις, κατά την υπέρμετρη προβολή της στα ΜΜΕ. 

Η ΜΚΟ ZSP είναι σύμβουλος του Πρωθυπουργού στα θέματα των ζώων συντροφιάς και ο βασικός συνεργάτης της κυβέρνησης στην δημιουργία και την εφαρμογή του Νόμου 4830/2021, τη στιγμή που οι Ομοσπονδίες και οι λοιπές επιδραστικές οργανώσεις της φιλοζωικής κοινότητας τήρησαν και τηρούν κριτική στάση απέναντι στον Νόμο αυτό. Η εγγύτητα μάλιστα με τον κυβερνητικό πυρήνα τεκμηριώνεται και από τη μαζική συμμετοχή στελεχών της Νέας Δημοκρατίας και δηλωμένων υποστηρικτών της, στην διοίκηση και τις δράσεις της. 

Στους "καθηγητές" ("professors") της "Ζero Stray Αcademy" βλέπουμε (το 2021) ότι περιλαμβάνονται με καταγεγραμμένες τις ιδιότητές τους τα εξής πρόσωπα: Ο επί πεντέμισι χρόνια Προϊστάμενος του Οικονομικού Γραφείου του Πρωθυπουργού, κ. Αλέξης Πατέλης, ο σημερινός Υπουργός κ. Δημήτρης Παπαστεργίου, ο σημερινός Ειδικός Γραμματέας για την Προστασία των Ζώων Συντροφιάς κ. Νίκος Χρυσάκης, η τότε Ειδική Γραμματέας για την Προστασία των Ζώων Συντροφιάς κα Μάρσα Δημοπούλου, ο τότε Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης κ. Λεωνίδας Χριστόπουλος, και η επί Δημαρχίας Κώστα Μπακογιάννη εντεταλμένη για τα ζώα συντροφιάς στο Δήμο Αθηναίων και μετέπειτα υποψήφια Ευρωβουλευτής της ΝΔ, κα Σεραφίνα Αβραμίδου. 

Για όσους δεν γνωρίζουν, το ZSP έχει βαφτίσει τη βασική του δράση «Ακαδημία», με «Πρόγραμμα Σπουδών» που έχει «βασικό κύκλο» και «εξειδικευμένα προγράμματα» (άραγε θα δούμε και μεταπτυχιακά;) όπου παρουσιάζονται ως «καθηγητές» τα παραπάνω πολιτικά πρόσωπα. Η δε φωτογραφία στην ιστοσελίδα τους απεικονίζει καπέλα στον αέρα, παραπέμποντας σε τελετή αποφοίτησης αμερικάνικου πανεπιστημίου. 


Σε κάθε περίπτωση, είναι τουλάχιστον παράδοξη η μαζική συμμετοχή στελεχών και υποστηρικτών της κυβερνώσας παράταξης στη βασική δράση μιας ΜΗ Κυβερνητικής Οργάνωσης. 


Ως προς το θέμα του DNA, η Ελένη Ηλιοπούλου δεν εκφράζει μόνον τη δική της άποψη αλλά και την θέση της συντριπτικής πλειοψηφίας των φιλοζωικών οργανώσεων. Ο δε υπ’ αριθμόν ένα θεσμικός φορέας που ισχυρίζεται ότι το μέτρο είναι αντιεπιστημονικό, άχρηστο, ανεφάρμοστο και φοροεισπρακτικό, είναι ο Πανελλήνιος Κτηνιατρικός Σύλλογος, με ομόφωνη Απόφαση της Διοικούσας Επιτροπής του, κινητοποιήσεις εδώ και πάνω από ένα χρόνο, και άρνηση της εφαρμογής του. 


To ερώτημα λοιπόν είναι: κατά ποιόν τρόπο "συκοφαντείται" μια Μη Κυβερνητική Οργάνωση (ΜΚΟαπό την κριτική αμφισβήτηση ενός κυβερνητικού μέτρου; Είναι μέρος της Κυβέρνησης η συγκεκριμένη ΜΚΟ ή είναι δικό της το μέτρο; 


Και ποιο είναι αλήθεια το έργο αυτής της ΜΚΟ; Διότι οι ισχυρισμοί της ότι "έχει βοηθήσει 902.916 ζώα και επηρεάσει 3.452.184 ανθρώπους" δεν τεκμηριώνονται. Ποια και πού είναι αυτά τα ζώα; Ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι και πώς επηρεάστηκαν; 

Όσο για την "εκπαίδευση 446 αστυνομικών και 135 δήμων", πώς γίνεται οι "εκπαιδευμένοι" δήμοι να συνεχίζουν να μη στειρώνουν τα αδέσποτα; Και γιατί δεν βρίσκονται ποτέ στις αστυνομίες οι "πτυχιούχοι" αστυνομικοί όταν οι φιλόζωοι ζητούν βοήθεια για ζητήματα κακοποίησης; 

Ποιος μπορεί να καυχιέται για τέτοια κατορθώματα χωρίς αποδείξεις και να παραμένει πάντα στο απυρόβλητο, αν δεν έχει εκτεταμένη πολιτική κάλυψη; 


Αυτό είναι το προφίλ που προβάλλει το ZSP και με αυτό αναμφίβολα, αναζητά και εξασφαλίζει τις χρηματοδοτήσεις του. Μήπως λοιπόν είναι δικαιολογημένη η αγανάκτηση που εκφράζεται μέσα από τα άρθρα και τις δημοσιεύσεις της Ελένης Ηλιοπούλου στο διαδίκτυο και η μαζική στήριξή της από τη φιλοζωική κοινότητα* στην υπόθεση αυτή; 

Μήπως δεν είναι η Ελένη Ηλιοπούλου αυτή που εξαπολύει ψέματα, αλλά το ίδιο το ZSP, με υπερβολικά διογκωμένα στοιχεία ή μυθεύματα; 

Μήπως η συγκεκριμένη ΜΚΟ με έδρες εκτός Ελλάδας, λειτουργεί τελικά στην Ελλάδα ως Γραφείο Δημοσίων Σχέσεων του Πρωθυπουργού σε θέματα φιλοζωίας


Οι φιλοζωικές και περιβαλλοντικές ομάδες και οργανώσεις, μεταξύ των οποίων και η Πανελλήνια Φιλοζωική Ομοσπονδία (ΠΦΟ) στηρίζουν την Ελένη Ηλιοπούλου στην επίθεση που δέχεται. "Αναμένουμε με ενδιαφέρον τη συνέχεια -πόσα δηλαδή ακόμα δικόγραφα SLAPP (Strategic Lawsuit Against Public Pparticipation) θα καταθέσει το ZSP σε όσους επισημαίνουν τα γνωστά, τα αυτονόητα και τα οφθαλμοφανή", δηλώνει η ΠΦΟ.


Πηγήhttps://hellenicanimalwelfare.org/i-panellinia-filozoiki-omospondia-stirizei-ti-dimosiografo-eleni-iliopoyloy-2/ [Fb]

Αναδημοσιεύσεις (ενδεικτικά): trihesprotothemarosadocumento


Περισσότερες λεπτομέρειες, εδώ: https://tvxs.gr/news/ellada/slapp-agogi-se-dimosiografo-oi-minytes-moy-einai-filoi-kai-koymparoi-me-ton-prothypoyrgo/, εδώ και εδώ: https://www.efsyn.gr/ellada/dikaiosyni/470940_dromologoyn-slapp-kata-tis-elenis-iliopoyloy 


*Παραπομπήhttps://www.facebook.com/photo/?fbid=10161832440003710&set=a.500389593709

Update εδώ, εδώ: https://www.zoosos.gr/mia-ofeilomeni-apantisi-stous-koubarous-tou-prothypourgou/ και εδώ: https://www.facebook.com/photo?fbid=10233172700472361


Photo 





Σάββατο 22 Μαρτίου 2025

Η Γαλλία παρεμβαίνει για να υποστηρίξει το πρωτοποριακό καταφύγιο δελφινιών της Ελλάδας


Σε άρθρο  που δημοσιεύτηκε την περασμένη Δευτέρα (17/03/2025) στο Greek Reporter, με τίτλο "France Steps in to Boost Greece’s Innovative Dolphin Sanctuary", γίνεται λόγος για τις εξελίξεις που αφορούν στο υπό δημιουργία Καταφύγιο Θαλάσσιας Ζωής Αιγαίου από το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας "Αρχιπέλαγος, καθώς και στο ενδιαφέρον από το Υπουργείο Περιβάλλοντος της Γαλλίας και ειδικούς επιστήμονες του εξωτερικού για το θέμα αυτό. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην πολυετή κωλυσιεργία και στοχευμένη γραφειοκρατική παρεμπόδιση [βλ.ΤΑ ΝΕΑ, 21/03/25]* της αδειοδότησης αυτού του  έργου, που κρίνεται αναγκαίο και υλοποιείται στο κέντρο του Αιγαίου χωρίς δημόσιους πόρους.

Η Γαλλίδα υπουργός Οικολογικής Μετάβασης, Agnes Pannier-Runacher, υποστηρίζει δημοσίως την ιδέα των καταφυγίων για πρώην αιχμάλωτα δελφίνια, έχει δηλώσει μάλιστα πως σκοπεύει να έρθει σε συνεννόηση με τους ομολόγους της στην Ελλάδα, την Ιταλία και την Ισπανία, με σκοπό την δημιουργία ενός καταφυγίου από κοινού. 

Καθώς η αιχμαλωσία των κητωδών έχει απαγορευτεί και στην Γαλλία, η Γαλλίδα υπουργός θεωρεί ότι η μοίρα των κητωδών (2 όρκες και 12 δελφίνια) που έχουν απομείνει στο Marineland είναι προσωπική της υπόθεση. Σκοπεύει μάλιστα να συνεργαστεί και με την Ελληνική Κυβέρνηση, ούτως ώστε να αρθούν τα εμπόδια που καθυστερούν την αδειοδότηση και λειτουργία του Aegean Marine Life Sanctuary. Τώρα που η βιομηχανία της αιχμαλωσίας των κητωδών (τουλάχιστον στην Ευρώπη) πνέει πλέον τα λοίσθια, θα ήταν πολύ σπουδαίο για την Ελλάδα να γίνει η πρώτη χώρα στον κόσμο που θα προσφέρει στα δελφίνια μια συμπονετική διέξοδο. Το περασμένο Σαββατοκύριακο, το Υπουργείο της έστειλε στο νησί των Λειψών μια εμπειρογνώμονα, συνοδευόμενη από ειδικούς επιστήμονες και δημοσιογράφουςγια να δουν επί τόπου την πρόοδο και να εξετάσουν τα εμπόδια που δεν επιτρέπουν στα καταφύγια (στην Ελλάδα και την Ευρώπη) να γίνουν πραγματικότητα. 

 Η πρόεδρος της οργάνωσης Sea Shepherd France, Lamya Essemlali, που συνεργάζεται με την Γαλλίδα υπουργό, λέει ότι η δημιουργία του πρώτου καταφυγίου θα σημάνει την αρχή μιας νέας εποχής στη σχέση μας με τα δελφίνια, καθώς επίσης και την αρχή του τέλους μιας παγκόσμιας βιομηχανίας που πολύ θα ήθελε να εκμεταλλευτεί και την τελευταία ρανίδα της αιχμαλωσίας τους. Η επιτυχία αυτού του εγχειρήματος θα καταρρίψει έναν από τους κυριότερους ισχυρισμούς των εκμεταλλευτών τους, που υποστηρίζουν ότι, για τα ζώα αυτά, δεν υπάρχει άλλη λύση πλην της μεταφοράς από δεξαμενή σε δεξαμενή μέχρι το τέλος της ζωής τους. Γι' αυτό και η παρεμπόδιση της δημιουργίας τέτοιου είδους καταφυγίων είναι ζήτημα ζωής και θανάτου για τα δελφινάρια και τους συνεργάτες τους. 

Δείτε ολόκληρο το άρθρο μεταφρασμένο στα ελληνικά εδώ: facebook/Archipelago.gr/posts και στην ιστοσελίδα του Αρχιπελάγους, εδώ: https://archipelago.gr/i-gallia-paremvainei-gia-na-enischysei-to-protoporiako-katafygio-ton-delfinion-tis-elladas/ 

Ακολουθεί η αναδημοσίευση του άρθρου από το Greek Reporter:


In ancient Greece, the cradle of Western civilization, dolphins were revered as demi-gods. Roaming the seas and oceans undisturbed by humans, dolphins have been depicted throughout ancient Greek culture and mythology as divine creatures, and the act of killing one, according to many historical sources, was punishable by death. Today, over 2.500 dolphins are held in captivity across the globe, including in Greece, feeding a multi-billion dollar industry, where these highly-intelligent animals are used for commercial purposes in man-made marine parks. But stricter government laws on the protection of cetaceans in Europe and the dramatic decline of visitors to parks hosting dolphin and orca shows has been forcing many to shut down their operations, leaving their animals’ futures up in the air. 


Two facilities, one in France and one in Greece, have announced that they will be both emptying their tanks this spring. With no option other than rehoming their animals to another tank somewhere in the world and amid a public outcry, France, saying that the well-being of its captive animals is a priority, has been stepping up efforts to look into the alternative of transferring them to a sanctuary. One option might be Greece’s almost complete dolphin sanctuary in the Aegean Sea, whose operational permits have remained in limbo for years because of the Greek government’s inexpediency and bureaucratic delays.


The French government is engaged in a race against time to find the best relocation solution for Marineland’s 12 dolphins and two orcas, Wikie and her son Keijo, since Marineland, Europe’s largest marine zoo, shut down in January 2025 due to a forthcoming 2021 law banning shows featuring cetaceans and their use for breeding after 2026. In a statement issued in December 2024, the park said it was shutting its doors because 90 percent of the visitors to the park came to watch the orca and dolphin shows. The fate of the two orcas, France’s last two performing killer whales, has been of particular concern. As of now, they are expected to go to Loro Parque, a controversial marine zoo in Spain, while animal rights campaigners want them housed in a sanctuary. 


The idea of sanctuaries for formerly captive marine mammals has been gaining momentum in recent years worldwide. Agnes Pannier-Runacher, Minister at France’s Ministry for Ecological Transition, has publicly supported the creation of sanctuaries and in February, according to the BBC, said she would speak to colleagues in Greece, Italy and Spain about creating a sanctuary together. 

Last weekend, France’s Ministry of Ecological Transition sent an expert to Greece and the island of Lipsi, where the sanctuary, founded by Archipelagos Institute of Marine Conservation, is located in a remote and peaceful bay away from any human interference. The aim was to witness the progress on site and understand the obstacles that prevent sanctuaries in Greece (and Europe) from becoming a reality. The French ministry says it “wishes to use its full weight to bring the projects currently under development to fruition.”

Greek Reporter was at the sanctuary during the French government representative’s visit, along with an international team of experts on marine mammals and their rehabilitation, who discussed in depth the sanctuary project with the French expert.

Lamya Essemlali, President and co-founder of Sea Shepherd France, one of the largest non-profit marine conservation organizations, was also present to assess the project and has been working closely with the French minister on the issue. Essemlali tells Greek Reporter that the ministry’s expert sent to Lipsi will make a report on the sanctuary upon her return to France. The fate of Marineland’s captive dolphins has become a “personal issue” for the French minister, who “wants to be the minister who wants to offer a better life for those animals. The minister wants to coordinate with the Greek government to work together in order to lift the obstacles to this project and I think it would be absolutely amazing for Greece to be the first country in the world that offers to dolphins a way out from the captivity industry, because we know that this industry is dying now and sanctuaries are going to be of essence,” Essemlali says.

The group also visited the institute’s research headquarters on the island of Samos and discussed the sanctuary project along with marine conservation on the deck of the institute’s sailboat “Triton,” with wild dolphins swimming by from time to time as the boat sailed softly through the Aegean’s blue waters. On a research trip aboard “Triton,” those on board were able to witness wild dolphins freely swimming in the Aegean Sea, as nature intended them to. 


Aboard “Triton” Dr. Jan Schmidt-Burbach, a German veterinarian from World Animal Protection Denmark, who also leads the scientific expert advisory board of the Archipelagos sanctuary, explains to Greek Reporter that dolphins are animals with high intelligence, with a very complex social structure and communication system that allows them to hunt for their prey. They can make dives hundreds of meters deep and reportedly reach swimming speeds of up to 64 kilometers per hour. All these abilities, which have been gifted to them by nature in order to thrive in the complex of ocean environment, are muted in captivity. In fact, dolphins born in captivity might struggle to survive in the wild, unless they are carefully prepared to live in that environment again. While most captive dolphins will not be able to live as nature intended them, with proper and gradual long-term preparation before and after their move to a sanctuary, they can still thrive in a natural environment. What makes the Lipsi sanctuary so fit for such an endeavor he says, is that while it is part of the sea, by being a cove, among other things, it will allow the dolphins to be in a natural setting while at the same time provide them with the safety of an “enclosure” such as they have been used to for years.


Thodoris Tsimpidis, Founder and Head of Conservation Actions of Archipelagos, who was also aboard “Triton,” says the French government’s visit is of critical importance. On a political level, France leads the way internationally for a real solution on the problem of captive dolphins and the abuse of marine mammals for commercial exploitation and we believe that this initiative will give a pan-European push to solve this problem, for which pressure from the public intensifies.” CMA is offering visitors a number of “dolphin experiences” that can cost as much $549/person. Dolphins are animals with high intelligence, with a very complex social structure and communication system. In the wild, they can make dives hundreds of meters deep and reportedly reach swimming speeds of up to 64 kilometers per hour. 


At the same time, more marine parks are scheduled to close. In Belgium, the Flemish government ruled in November 2024 that the dolphinarium at Boudewinj Seapark in Bruges must close by 2037. The decision has been framed as a step toward improving animal welfare but the park’s management argues that it breaches prior agreements. When a dolphinarium closes in a country, there is no other option than [for the dolphins] to be sent to another dolphinarium. And that’s how they perpetuate the industry,” Essemlali says, adding that the creation of the first dolphin sanctuary would be the beginning of a new era for the dolphins and also the beginning of the end for the captivity industryThe captivity industry is dying in Europe anyway and I think we shouldn’t underestimate the importance of the first sanctuary when it happens because it will shut down one of the captivity industry’s main arguments, which is to say ‘there’s no way out for those dolphins.’ For the captivity industry, this is almost a matter of survival. That no sanctuary ever opens.”


In contrast with France’s interest in the pressing need for the operation of the Archipelagos sanctuary, which has been almost complete for some time, Greece’s Ministry of the Environment and Energy, responsible for issuing the relevant permits, has been failing to do so for seven years. The issue of the sanctuary’s operation came to the spotlight again, after Attica Park, Greece’s main zoo near Athens, announced on January 22 that it would send five of its captive dolphins to a Florida aquarium in the United States by May 2025. Animal activists in Greece and all over the world have been calling for the animals to be transferred to the Lipsi sanctuary, instead of spending the rest of their lives in another concrete tank. According to Archipelagos, the institute has been applying for a permit to operate the marine mammal care center, which is a prerequisite in order to get the dolphin sanctuary permit, since 2018. Documents seen by Greek Reporter, reveal that the institute got the first, written response from the ministry six years later and almost five months after the fifth request.

While Greece is notorious for its unrelenting bureaucracy, Tsimpidis says that in the case of the sanctuary, the problem goes far beyond that. He insists that the delay comes from two ”specific, lower-level ministry employees,” who are members of the ministry’s committee for the relevant licensing and who he alleges are “part of a system that opposes the establishment of the sanctuary.” He further says that none of the committee members have ever visited the sanctuary in Lipsi nor have they requested any information on the project. Moreover, one of them, who is also a partner at Attica Park, has already cleared the park’s dolphins for the long air trip to Florida. (The names of the ministry employees, along with the allegations against them have been disclosed to Greek Reporter by Archipelagos through an official letter of protest the institute sent to the Greek Ministry of the Environment and Energy in early March 2025). The dolphin sanctuary on the island of Lipsi is the first of its kind worldwide. 


In a question by Greek Reporter to Greece’s Ministry of the Environment and Energy in late January 2025 regarding the delays for the dolphin sanctuary and the allegations against some of its employees, the ministry said in a statement that the relevant authorities are looking into the case and that a decision will be made soon. However, Archipelagos says nothing has changed since and they have yet to be contacted by the ministry.

Meanwhile, on February 13, 2025, a number of MPs from Greece’s PASOK socialist party (Manolis Christodoulakis, Manolis Chnaris and Giorgos Nikitiadis) put a question in Greece’s parliament and, addressing Theodoros Skylakakis, then Minister of the Environment and Energy, questioned him on the ministry’s “inexplicable” delay in granting the permit to the Lipsi sanctuary. They also questioned the dolphins’ transfer to the Florida aquarium, which, “according to American media reports, has a high mortality rate among its resident dolphins.” The hope for Archipelagos now is that with a new minister at the helm after last week’s cabinet reshuffle, the case of the sanctuary will be reviewed by authorities with a renewed sense of urgency.


The transfer of Greece’s captive dolphins to an aquarium across the Atlantic Ocean fueled  a controversy along with an outcryThe Clearwater Marine Aquarium has applied for a federal permit to import the dolphins from Greece under File No. 28233 to be used “for public display.” The application was submitted in December 2024 to the National Oceanic and Atmospheric Administration Fisheries, an American scientific and regulatory federal agency, and was open to public comment until February 3, 2025. However, due to a high volume of comments from all over the world, including Greece and the United States objecting to the transfer, the deadline was recently extended until March 20, 2025. As of March 17, NOAA Fisheries had received 1,679 comments. As seen in Clearwater’s application file photos, the aquarium’s dolphin complex is a massive concrete enclosure where dolphins are kept indoors. 


In a letter dated February 14, 2024 (which is included in Clearwater’s public application for the import of Greece’s dolphins) sent by Attica Park’s director and CEO Jean Jaques Lesueur to Clearwater Marine Aquarium, he mentions that Robert Gojceta (the park’s marine mammal curator, according to the park’s website) held talks at Clearwater during his visit to Florida. “From what Robert described to us you have outstanding facilities and this makes this move a very positive outcome,” the letter reads towards the end.

Two years ago, according to animal activists and reports in local media, four of nine bottlenose dolphins died at the Clearwater Marine Aquarium, which originally was the water treatment plant for the city, within 16 months. The four dolphin deaths followed the 2021 completion of the $80 million Ruth J. & O. Stone Dolphin Complex, tripling the aquarium dolphin habitat, which can now hold up to 20 dolphins. There are currently five dolphins at the facility.

Moreover, in September 2024, Florida, which is an area prone to extreme weather and hurricanes, was hammered by Hurricane Helene, which caused extensive destruction to the Clearwater Marine Aquarium facilities, reaching millions of dollars. According to local media, animals had to be temporarily moved, vital equipment was damaged and in January 2025, administrators began dramatic cost-saving measures, including cutting salaries and the “temporary furloughs” of several of its 175 employees. While currently not at 100 percent and with attendance already down even before the hurricane, according to several local media reports, Clearwater Aquarium says it hopes to make a comeback in 2025.


Greek Reporter reached out to Attica Park’s CEO via email to ask whether it still considers the Clearwater facilities “outstanding.” Jean Jaques Lesueur responded that “The weather damaged occurred in early October last year, and Clearwater reopened to the public in November after a $1.5 million damage refit and that there are no staff on furlough today.” Asked whether Attica Park has a plan B in place, should the US government does not grant Clearwater the import permit, Lesueur said: “We are confident that the permit will be granted.


The Clearwater Marine Aquarium has applied for a federal permit to import the dolphins from Greece under File No. 28233 to be used “for public display.” 
Clearwater Marine Aquarium isn’t a dolphin sanctuary other than in name,” Ric O’ Barry, Founder of the Dolphin Project, told Animals 24-7 via email in January. “It’s a huge concrete building with concrete and glass holding tanks inside the belly of the facility,” dominated by a souvenir store and a restaurant.

The chief zoological officer for the Florida aquarium, James Powell told Josh Rojas of the local ABC news affiliate that “We need additional animals there with our current animals to pθrovide the social makeup that you would typically see in a wild population. So that’s kind of driving this.” Dr. Powell explained that the aquarium would not be “buying” the Attica Zoo dolphins but would be paying for their relocation expenses. We’re trying to do the right thing here in terms of providing these animals a forever home,” insisted Dr. Powell. “This potentially is a very positive situation. We want to provide the best care that we can. We’re a science-based research conservation base.” O’ Barry, along with many other animal activists and organizations worldwide, dismisses those claims, suggesting “a much more humane alternative would be to take the dolphins directly to the Greek island of Lipsi,” a maximum distance of under 200 miles, “where they can live out the rest of their lives in peace and dignity.” 


Πηγήhttps://greekreporter.com/2025/03/17/france-boost-greece-innovative-dolphin-sanctuary/


Καταχωρήθηκε


                                                                                               

*Στις μέρες μας, πολλοί ζωολογικοί κήποι ανά την Ευρώπη αναστέλλουν τη λειτουργία των δελφιναρίων, είτε λόγω χαμηλής επισκεψιμότητας, είτε λόγω νομικών μέτρων που πρόσφατα έλαβαν κυβερνήσεις, όπως αυτές της Γαλλίας και του Βελγίου. Καθώς περιβαλλοντικοί και φιλοζωικοί φορείς ανά τον κόσμο, αλλά και μεγάλο μέρος των πολιτών θεωρούν πλέον αδιανόητο να εγκλωβίζονται τα δελφίνια σε τσιμεντένιες δεξαμενές, περίπου 3.000 δελφίνια φυλακισμένα σε δεξαμενές, σε διάφορες χώρες του κόσμου (στην Ευρώπη είναι περίπου 300) ψάχνουν "σπίτι". 

Το Κέντρο Περίθαλψης Θαλάσσιας Ζωής έχει, από την πρώτη μέρα, την στήριξη του δήμου και της τοπικής κοινωνίας του νησιού. Το Ινστιτούτο Αρχιπέλαγος έχει ανακατασκευάσει και εξοπλίσει ένα πρώην εγκαταλελειμμένο κτίριο του Δήμου Λειψών, ενώ η έκταση 7 στρεμμάτων γύρω από αυτό έχει παραχωρηθεί από το ΥΠΕΝ για τον συγκεκριμένο σκοπό. Πρόκειται για ένα πρότυπο πράσινο κτίριο 800 μ² που ήδη λειτουργεί με πλήρη ενεργειακή αυτονομία (ΑΠΕ), καθώς και με αυτονομία υδροδότησης (πρότυπο σύστημα αφαλάτωσης μικρής κλίμακας με χαμηλή ενεργειακή κατανάλωση), σύστημα θέρμανσης με βιομάζα, και σύστημα διαχείρισης και επεξεργασίας νερού. Έχει αναγνωριστεί από πολυάριθμους φορείς του εξωτερικού ως πρότυπο αειφόρου λειτουργίας. Ο σχεδιασμός έχει γίνει από την Αρχιτεκτονική Σχολή του Πανεπιστημίου Τορόντο του Καναδά, ενώ, κατά τη διαδικασία κατασκευής του, το έχουν επισκεφτεί επιφανείς προσωπικότητες από την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Την περασμένη Κυριακή (16 Μαρτίου), ολοκληρώθηκε επιτόπια συνάντηση στο νησί των Λειψών, από εμπειρογνώμονα που απέστειλε η Γαλλίδα υπουργός Περιβάλλοντος Agnès Pannier-Runacher, συνοδευόμενη από ειδικούς επιστήμονες και δημοσιογράφους. Η συγκεκριμένη επίσκεψη είναι ενδεικτική του ενδιαφέροντος της γαλλικής κυβέρνησης, να δώσει ένα οριστικό τέλος στα δελφινάρια και να πρωτοστατήσει διεθνώς στη μετάβαση σε μία νέα εποχή με πραγματικό σεβασμό στην ευζωία των ζώων. 

facebook.com/Archipelago.gr/posts/ -- https://kirkinews.gr/articles/ermaio-tis-grafeiokratias-to-thalassio-katafygio-stous-leipsous/ -- https://www.tanea.gr/editor/ntinos-siotis/