Διαδικτυακό οδοιπορικό στην διαχείριση της ευλογιάς των αιγοπροβάτων, και τον κίνδυνο εξαφάνισης της παραδοσιακής προβατοτροφίας στην παραδοσιακή μορφή που υπήρχε μέχρι σήμερα (με αφορμή μια φάρμα που μας συγκίνησε)
Λίγα χιλιόμετρα έξω από την Θεσσαλονίκη, στον Δήμο Χαλκηδόνας και κοντά στις όχθες της αποστραγγισμένης πλέον λίμνης των Γιαννιτσών, βρίσκεται ένα χωριό που το συναντάμε και "Στα Μυστικά του Βάλτου" της Πηνελόπη Δέλτα, το Μικρό Μοναστήρι ή Ζορμπάς. Η ύπαρξη του χωριού αυτού χρονολογείται από την εποχή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Σήμερα, η πλειονότητα των κατοίκων του είναι αγρότες που καλλιεργούν κυρίως ρύζι, βαμβάκι, καλαμπόκι, ντομάτες και μηδική, ενώ μερικοί ασχολούνται επίσης με την κτηνοτροφία.
Αποτελούμενοι από άτομα μικρόσωμα, σκληρόμαλλα, μερικές φορές σκουρόχρωμα ή στικτά, προσαρμοσμένα στον τόπο τους και ανθεκτικά, οι τελευταίοι εκπρόσωποι αυτής της φυλής απειλήθηκαν από την πρόσφατη επιδημία της ευλογιάς, κατάφεραν όμως να θεραπευτούν. Τα πρώτα κρούσματα παρουσιάστηκαν στις αρχές του φθινοπώρου. Από τα 700 ζώα, τα 450 έχουν θεραπευτεί και σήμερα είναι καλά, χωρίς κανένα απολύτως σύμπτωμα.
"Δεν θα τ' αποχαιρετήσω... Θα φύγω και θα τ' αφήσω να με περιμένουν. Κι' αν μου τα θανατώσουν, θα πάω σ' άλλο κράτος", λέει στην κάμερα του ΑΝΤ1 ο δημιουργός της επιχείρησης.
Μόλις εμφανίστηκε το πρώτο κρούσμα, οι ιδιοκτήτες προσέφυγαν στην νομοθεσία για την προστασία των αυτόχθονων φυλών, και έτσι το κοπάδι δεν θανατώθηκε. Στην αρχή ήλπιζαν ότι το κοπάδι τους θα εξαιρεθεί.
Δυστυχώς όμως, όπως επισημαίνει και ο καθηγητής του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Γιώργος Χριστοδουλόπουλος, κτηνίατρος (και πρώην καθηγητής στην Κτηνιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας), σε ανάρτηση του στο Facebook, "το ελληνικό κράτος εφαρμόζει μόνο τους ευρωπαϊκούς κανόνες που το ίδιο αποφασίζει να εφαρμόσει, και δεν σκοπεύει να σεβαστεί ούτε την εξαίρεση που προβλέπει η Νομοθεσία για τις προστατευόμενες φυλές". "Καμία νομοθεσία δεν προβλέπει την θανάτωση ζώων που έχουν αναρρώσει και δεν μεταδίδουν την νόσο", λέει στο Focus FM και τον Στέφανο Δαμιανίδη*. Όπως αναφέρουν οι ιδιοκτήτες, η θανάτωση των 450 υγιών προβάτων αναβλήθηκε προσωρινά λόγω της κακοκαιρίας των περασμένων ημερών, και αναμένεται να πραγματοποιηθεί από στιγμή σε στιγμή.
"Παρόμοιο περιστατικό", γράφει στην ανάρτηση του ο καθηγητής, "αντιμετώπισα πριν από λίγους μήνες στην Πιερία". Εκεί, η πολιτεία καθυστέρησε 3 έως 4 μήνες να θανατώσει τα κοπάδια, επειδή η προβλεπόμενη διαδικασία αποτέφρωσης είχε μεγάλη αναμονή. Οι κτηνοτρόφοι παρέμειναν επί μήνες με τα ζώα τους απολύτως υγιή, και με τον φόβο ότι κάποια στιγμή το "κράτος-δυνάστης" θα ερχόταν να τους τα θανατώσει.
Στο σημείο αυτό, είναι απαραίτητο να τονιστεί ένα βασικό επιστημονικό δεδομένο που φαίνεται να αγνοείται από εκείνους που λαμβάνουν τις αποφάσεις: Τα ζώα που επιβίωσαν από την ευλογιά και παραμένουν υγιή για πάνω από δύο μήνες μετά τα τελευταία κρούσματα, δεν αποτελούν πλέον κίνδυνο και δεν μεταδίδουν την νόσο. Η ευλογιά δεν δημιουργεί χρόνιους φορείς. Τα ζώα που ανάρρωσαν εξουδετερώνουν τον ιό και αποκτούν ισχυρή και σταθερή ανοσία. Σε αντίθεση με άλλες οικογένειες ιών που δημιουργούν χρόνιους φορείς και ασυμπτωματικές λοιμώξεις (όπως για παράδειγμα οι ερπητοιοί), οι ιοί του γένους Capripoxvirus, στον οποίο ανήκει και ο ιός της ευλογιάς των προβάτων, μπορούμε να πούμε κατηγορηματικά ότι δεν δημιουργούν χρόνιους φορείς.
Σε κείμενο του Παγκόσμιου Οργανισμού για την Υγεία των Ζώων και στο κεφάλαιο "Epidemiology" διαβάζουμε: "Chronically infected carriers do not occur"**, δηλαδή χρόνιοι φορείς της μόλυνσης δεν υπάρχουν. Και βεβαίως, όλα τα συγγράμματα ιολογίας αναφέρουν ακριβώς το ίδιο.
*Η επιστήμη απαντά: δεν υπάρχει λόγος να σφάζονται ζώα με μόνιμη ανοσία [video]
**SHEEP AND GOAT POX: https://www.woah.org/app/uploads/2021/03/sheep-goat-pox.pdf
Εικόνες
Η πρώτη φωτογραφία είναι από την εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ. Η δεύτερη είναι η γκλίτσα του τσοπάνη, σε απεικόνιση οθόνης από το πραγματικά σπαρακτικό βίντεο που ανέβηκε στο Youtube από την οικογένεια Θεοφίλου, και μπορείτε να το δείτε εδώ:
Για την αντιμετώπιση της ευλογιάς, ο αείμνηστος καθηγητής της Κτηνιατρικής του ΑΠΘ, Ορέστης Παπαδόπουλος, στο εγχειρίδιο του "Λοιμώδη Νοσήματα" αναφέρει ότι: Η απομόνωση του ποιμνίου πρέπει να γίνεται αμέσως μόλις τεθεί υποψία ευλογιάς, και η θανάτωσή του αμέσως μόλις τεθεί η διάγνωση. Όλα τα πρόβατα της πληγείσας περιοχής πρέπει να εμβολιάζονται. Η μέθοδος του stamping out (δηλαδή θανάτωση όλου του ποιμνίου) γίνεται επιζήμια όταν η επιζωοτία έχει πάρει μεγάλη έκταση [βλ. και σχετικό άρθρο στην ιστοσελίδα του ΠΚΣ].
Update
%20(2).png)
Η αλήθεια είναι πως, στην σημερινή ψηφιακή πραγματικότητα, οι λιγότερο σκεπτόμενοι ακολουθούν τους πολλούς και όλοι τους περισσότερο "επιδραστικούς"... Κάποιοι περισσότερο σκεπτόμενοι ζητούν την κατάργηση της κτηνοτροφίας στο σύνολό της, κάτι όμως που, προς το παρόν, δεν μπορεί να γίνει. Δεν έχω εύκολη απάντηση, όμως έχουμε σκεφτεί ποτέ πως μηδενική κατανάλωση ισοδυναμεί με την ανυπαρξία τους; Κι' αν δεν συμφωνούμε για τον τρόπο με τον οποίον τα έχουμε καταδικάσει να ζούν, πως γίνεται σήμερα να μην αντιδρούμε στον ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ ΤΡΟΠΟ με τον οποίον τα αναγκάζουμε αυτή τη στιγμή να πεθαίνουν;
Οι φιλόζωοι των "μικρών ζώων", όπως και οι περισσότεροι άνθρωποι της πόλης, ίσως δεν καταλαβαίνουν πως, αν η εκτατική κτηνοτροφία εκλείψει, τότε όλους (ανθρώπους, περιβάλλον και βεβαίως τα ίδια τα ζώα) μας περιμένει κάτι πολύ χειρότερο. Διεθνής τάση είναι η καταστροφή των μικρών μονάδων της παραδοσιακής κτηνοτροφίας, όπου τα ζώα μπορούν ακόμα να έχουν μια κάποια ποιότητα ζωής. Αν αυτές εκλείψουν, όλα θα γίνουν πολύ χειρότερα και, στην Ελλάδα, αυτό κινδυνεύει να συμβεί τώρα με την αφορμή και της ευλογιάς των προβάτων. Δεν καταλαβαίνουν επίσης πως η παραδοσιακή κτηνοτροφία, που μπορεί να εξασφαλίσει ευζωία για τα ζώα και ποιοτικά προϊόντα για τους καταναλωτές, δεν συνάδει με τις (ευπαθείς) καθαρόαιμες εισαγόμενες φυλές, αλλά με τις (ανθεκτικές και προσαρμοσμένες στις τοπικές συνθήκες) εγχώριες.
Οι περισσότεροι υπέρμαχοι της αστικής φιλοζωίας (χωρίς βιωματική γνώση για τις προκλήσεις που υφίσταται σήμερα η παραγωγή τροφίμων σε σχέση με το περιβάλλον, την εξημερωμένη και την άγρια ζωή) βάζουν όλους ανεξαιρέτως τους κτηνοτρόφους στο ίδιο "τσουβάλι", κι' αυτό είναι άδικο. Ήδη από το 2009, στο βιβλίο του "Τρώγοντας ζώα", ο Αμερικανός συγγραφέας Jonathan Safran Foer, αν και ο ίδιος αποφάσισε να γίνει vegan, δεν παρακινεί τους αναγνώστες να κάνουν το ίδιο. Τους παρακινεί να υποστηρίξουν τους τελευταίους μικρούς παραγωγούς, οι οποίοι κινδυνεύουν να εξαφανιστούν κάτω από την τεράστια πίεση του "Factory Farming". Εκτός όλων των άλλων, ενώ στην παραδοσιακή κτηνοτροφία υπάρχουν αρκετές δυνατότητες παρέμβασης για την υπεράσπιση των ζώων, στην εντατικοποιημένη δεν υπάρχει καμία.
Το όλον ζήτημα αξίζει να αποτελέσει μεγάλο θέμα συζήτησης για μια άλλη μέρα. Μεγάλο θέμα συζήτησης αξίζει επίσης να αποτελέσει τόσο η εκ των υστέρων αμφισβήτηση [βλ. protothema] ύπαρξης της φυλής Ρουμλουκίου, όσο και ο ρόλος των κτηνιάτρων, στα πλαίσια των δυνατοτήτων τους και των πιέσεων τις οποίες υφίστανται.
"Το αρνάκι στη φωτογραφίας γεννήθηκε το βράδυ 8 Δεκεμβρίου 2025. Η φωτογραφία τραβήχτηκε το πρωί της ενάτης Δεκεμβρίου, όπου ο πατέρας μου το βοηθά να πιει γάλα. Στις 10 Δεκεμβρίου η μαμά και το κοριτσάκι της θανατώθηκαν μαζί με τα υπόλοιπα ζώα μας.
Θέλω να πω πολλά -ίσως σε κάποιο άλλο ποστ- για τις προκλήσεις μας και όλα όσα καταφέραμε τελικά, αλλά θα βγει πολύ μεγάλο και ίσως κουράσει. Θέλω να αναφερθώ όμως, οπωσδήποτε, σε σκληρά λόγια που ακούστηκαν για κάτι που έντιμα παλέψαμε μια ολόκληρη ζωή:
Υπάρχει μια μικρή διαφορά ανάμεσα στις λέξεις κτηνοτρόφος και βοσκός. Πολύ ωραία λέξη επίσης είναι ο 'τσέλιγκας', που χρησιμοποιείται κυρίως πιο ανεπίσημα από βοσκούς μεταξύ τους, για να χαρακτηρίσουν κάποιον ο οποίος είναι άξιος να κρατήσει ένα κοπάδι. Ο μπαμπάς μου ήταν κτηνοτρόφος, τσέλιγκας όμως θα είναι μια ολόκληρη ζωή. Τα πρόβατά μας δεν ήταν άλλη μια μονάδα γαλακτοπαραγωγής και κρεατοπαραγωγής, ήμασταν διατηρητές μιας φυλής, και πάντα είχαμε πρώτο στόχο την ευζωία του κοπαδιού.
.jpg) |
| Fb |
Ο μπαμπάς μου δεν ήταν ποτέ εκεί, είπε με λυγμό 'προβατίνες μου υπερήφανες' και έφυγε τελείως από το χωριό".
Με βάση την στρατηγική που υιοθετείται για επιζωοτίες όπως αυτή η τελευταία της ευλογιάς, ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΕΝΑ πρόβατο αν αρρωστήσει σε μια εκτροφή, θανατώνεται ολόκληρο το κοπάδι. Αυτό κρίνεται αναγκαίο, μεταξύ άλλων, και λόγω της κακής πρόγνωσης, βάσει της οποίας υποστηρίζεται ότι ΟΛΑ τα ζώα θα αρρωστήσουν και ΚΑΝΕΝΑ δεν θα σωθεί (βλ. τελευταίο ηχητικό εδώ). Όπως όμως φαίνεται, στην φάρμα Θεοφίλου, η ευλογιά έκανε τον κύκλο της και πέρασε. Στην θεωρία, η πρόγνωση είναι καταδικαστική, στην πράξη όμως, 450 από τα 700 πρόβατα της φάρμας Θεοφίλου έγιναν εντελώς καλά, γεγονός που κανένας δεν έλαβε υπ' όψιν, και κανένας δεν μπήκε στον κόπο να αποδείξει ή να διαψεύσει, αφού κανένας επανέλεγχος δεν έγινε και τα πρόβατα θανατώθηκαν, αντί να διαφυλαχθούν ως αντικείμενο μελέτης και πολύτιμος θησαυρός.
"Εγώ είμαι από πρόβατα, λέει η Ελένη Θεοφίλου. Είμαι εντόπια. Αυτό το χώμα είναι η Μακεδονία. Αυτά τα πρόβατα είναι φτιαγμένα από αυτό το χώμα. Όπως και εγώ είμαι φτιαγμένη από αυτό το χώμα. Αν αυτό το χώμα βρέξει και τραβήξει νερό, εγώ το νιώθω, αυτό το πρόβατο το νιώθει. Αν εγώ πάθω κάτι, και η γη το νιώθει και το πρόβατο το νιώθει. Είμαστε ένα και το αυτό ακριβώς. Και αν πάθει κάτι αυτό το πρόβατο, και εγώ το νιώθω και η μάνα γη το νιώθει. Σαν να το έκανες σε εμένα",
Οι καθηγητές Κτηνιατρικής του ΑΠΘ, Γιώργος Αρσένος και Σπύρος Κρήτας είχαν τεθεί εξαρχής εναντίον του εμβολιασμού (βλ. απόψεις αναλυτικά εδώ και εδώ). Εκ των υστέρων μάλιστα, ο Γιώργος Αρσένος ισχυρίζεται πως εγχώρια φυλή προβάτων Ρουμλουκίου ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ (βλ. video). Την θέση αυτή αντικρούει ο πρόεδρος του ΓΕΩΤΕΕ Μακεδονίας, Θανάσης Σαρόπουλος, αναφερόμενος στο ΠΔ 434/95 (ΦΕΚ Α΄ 248) που τα συμπεριλαμβάνει στις υπό εξαφάνιση φυλές (στο άρθρο 5, παρ. α΄), και προβλέπει την απαγόρευση σφαγής τους (στο άρθρο 7, παρ. 2, β και γγ). Βλ. video.
https://youtu.be/85bN4oVStHI?si=z8VRrRWA6Gft-Q_dΤην θέση υπέρ των εμβολιασμών έχει εκφράσει επανειλημμένως και ο τεχνικός σύμβουλος του Συνδέσμου Ελληνικής Κτηνοτροφίας (ΣΕΚ), μέλος Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων ECVC, κτηνοτρόφος και κτηνίατρος, Χρίστος Μόσχος. Στην τηλεόραση της Ναυτεμπορικής, λέει: "Η Ελλάδα έχει δηλωμένα στο Υπουργείο 18μιση εκατομμύρια αιγοπρόβατα. Στην Ευρώπη έχει δηλωμένα 11 εκατομμύρια. Ο πραγματικός αριθμός των ζώων είναι λίγο πάνω από 5 εκατομμύρια, από τα οποία γύρω στα 3 και κάτι εκατομμύρια πρόβατα, και 2 εκατομμύρια αίγες. Είμαστε λοιπόν γύρω στα 5μιση εκατομμύρια αιγοπρόβατα. Στην Ευρώπη δηλώνουμε τα διπλάσια. Στο Υπουργείο έχουμε γύρω στα τετραπλάσια δηλωμένα. Έτσι εξηγείται και όλο το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, που πήγαιναν οι επιδοτήσεις τόσον καιρό. Έτσι λοιπόν, ακόμα κι' αν δεν εμβολιαστεί το ζωικό κεφάλαιο, θα εξολοθρευτεί λόγω της ευλογιάς, οπότε πάλι δεν θα έχουμε φέτα και άλλα τυριά, αυτό εννοείται. Προσωπικά εγώ συμμετείχα στο συνέδριο που έγινε πέρισυ στις 20 Νοεμβρίου στις Βρυξέλλες, κι' όταν έκανα την ερώτηση για το αν θα μας κλείσουν τις εξαγωγές, μου είπαν ότι ήδη η χώρα έχει ευλογιά, δεν είναι καθαρή και όποιος ήτανε να σας κλείσει σας έχει κλείσει. Με βάση το καθεστώς που υπάρχει, αν κάποια χώρα έχει ευλογιά, δεν μπορεί να πουλήσει νωπό κρέας, μαλλί, και νωπό γάλα. Εμείς στηριζόμαστε στις εξαγωγές της φέτας. Όλες οι εξαγωγές της φέτας, από την Ελλάδα, είναι από παστεριωμένο γάλα. Στην ουσία δεν μπορεί καμιά χώρα να μας σταματήσει, και όποια χώρα ήταν να μας σταματήσει ήδη μας σταμάτησε, όπως για παράδειγμα η Σερβία".
Δείτε το video εδώ
Επίλογος
Παρακολουθώντας διάφορες απόψεις, ομολογώ πως παιδεύομαι με αυτό το "οδοιπορικό" - κολάζ - "ανθολόγιο", μέρες τώρα.
.png)
Τον ρώτησαν και είπε την ηλικία του, φαίνεται όμως μεγαλύτερος. Σημαδεύει η ύπαιθρος τα πρόσωπα των ανθρώπων, κάποτε το ήξερα αυτό, και το είχα ξεχάσει. "Στον ουρανό ο θεός και στη γη η προβατίνα", λέει ο Κώστας Θεοφίλου. Και σε άλλο σημείο: "Είχα ζώα 13–14 χρονών, μεγαλωμένα στο χέρι... Αυτό δεν ήταν κοπάδι, ήταν μια ιστορία ζωής". Γενιές ανθρώπων μεγάλωσαν τα πρόβατα, έθρεψαν ανθρώπους, έχτισαν σπίτια, έστησαν νοικοκυριά, σπούδασαν παιδιά.
Για τι θρηνούν οι κτηνοτρόφοι, για τα ζώα ή για την περιουσία τους; Κι' εμείς για τι θρηνούμε πιο πολύ, για τα ζώα, για τους ανθρώπους, για το άδικο ή για το παράλογο; Μας παρηγορεί να λέμε πως θα τα σκότωναν έτσι κι' αλλιώς; Θέλουμε να καταργηθεί η κτηνοτροφία; Θα μπορούσαμε να είχαμε επιβιώσει χωρίς αυτήν; Και τι θα άξιζε να γίνει από δω και πέρα; Που μπορούμε να φτάσουμε, και πόσο σχιζοφρενική μπορεί να γίνει η σχέση μας με τα ζώα;
Αναρωτιέμαι: Δηλαδή τώρα τι κάνουμε; Σκοτώνουμε τα ντόπια ζώα, αυτά που πέρασαν την ευλογιά, έγιναν καλά και απέκτησαν ανοσία, για να φέρουμε αλλά ευπαθή από το εξωτερικό, και να επαναληφθεί πάλι το ίδιο απ' την αρχή;;
Προσπαθώ να βγάλω άκρη με τούτη εδώ τη φρίκη. Ανάμεσα στα τόσα που λέγονται και τόσα που γράφονται, προσπαθώ να καταλαγιάσω το συναίσθημα και να καταλάβω, όμως η φρίκη δεν συνηθίζεται. Ο φρικτός τρόπος θανάτωσης των ζώων έχει γίνει ήδη αντικείμενο εισαγγελικής έρευνας, και η απουσία παρέμβασης φιλοζωικών οργανώσεων δημιουργεί πολλές απορίες και ερωτηματικά.
"Μας εμπιστεύονταν. Όταν κατάλαβαν το θάνατο πήγαν να το σκάσουν. Τα φωνάξαμε και γύρισαν για να πεθάνουν. Τα χτύπησαν με ένα πιστόλι με ακίδα στην άκρη στον αυχένα. Όπως έπεφταν τα έγκυα γένναγαν αρνιά. Οι μήτρες τους πέταγαν έξω τα μωρά τους. Όλα μαζί με φαγάνα τα πέταγαν στο λάκκο. Η πολιτική της δήθεν εκρίζωσης του ιού φέρνει εκρίζωση της κτηνοτροφίας και της ανθρωπιάς μας. Οι μαζικές θανατώσεις ζώων εδώ και πάνω από έναν χρόνο είναι απολύτως απαράδεκτες", έγραψε η Καλλιόπη Ευαγγελίδου στο ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΒΗΜΑ Σερρών.
Αυτήν την πέρα από κάθε φαντασία βαρβαρότητα και προχειρότητα περιγράφει στον 98.4 και τον Γιώργο Σαχίνη (βλ. video) ο πρόεδρος του Αγροτικού και Κτηνοτροφικου Κόμματος Ελλάδας (ΑΚΚΕΛ), Βάκης Τσιομπανίδης. "Αν η θανάτωση ζώων είναι ιατρική πράξη και θεραπεία για νόσους των ζώων, τότε οι κτηνιατρικές υπηρεσίες δεν θα έπρεπε να στελεχώνονται από κτηνιάτρους, αλλά από νεκροθάφτες", επισημαίνει.
Επισυνάπτω το απόσπασμα, όπως το βρήκα στην σελίδα του Fb "Αντιθέσεις στην ΚΡΗΤΗ TV":
Κάποτε ο άνθρωπος άρχισε να εκμεταλλεύεται τα ζώα που εξημέρωσε, με αντάλλαγμα να τους προσφέρει τροφή και ασφάλεια. Εδώ και μερικές δεκαετίες όμως, η εντατικοποίηση της εκτροφής δεν παρέχει στα ζώα τίποτα άλλο εκτός από κακοποίηση. Πέρα όμως από την βαρβαρότητα, προκύπτει και ένα άλλο ζήτημα, κατά την άποψη μου εξ ίσου τρομακτικό: αυτό της σπατάλης, μιας σπατάλης ασύστολης που βαδίζει χέρι με χέρι με την απαξίωση της ζωής στο σύνολό της. Σύμφωνα με την κοσμοθεωρία των αρχαίων Ελλήνων, όταν κάποιος, υπερεκτιμώντας την δύναμή του (κυρίως την πολιτική και οικονομική) συμπεριφερόταν με βίαιο, αλαζονικό και προσβλητικό τρόπο απέναντι στους ανθρώπους, την φύση και την ζωή, διέπραττε ύβρη που επέσυρε την οργή των θεών. Αυτή η συμπεριφορά συνιστούσε παραβίαση της παγκόσμιας ισορροπίας, που τελικά οδηγούσε στην πτώση και την καταστροφή (νέμεση).
Δείτε επίσης:
- Όταν καίγεται το σπίτι μας...
- Υπό εξαφάνιση
- Οι σπάνιες αυτόχθονες φυλές προβάτων και η τεκμηρίωση της ύπαρξης τους
- Ερωτήματα, εγκλήματα, σκοπιμότητες και παραλογισμοί...
- Η σφαγή των αμνών και η σιωπή των κτηνιάτρων
- Ανοικτή επιστολή προς τους κτηνιάτρους του Δημοσίου
- Η σφαγή των αμνών και η απουσία των φιλοζωικών οργανώσεων
- Ο αφανισμός της ελληνικής κτηνοτροφίας
- Απαξιώνοντας το επάγγελμα του αγρότη
- Ενημέρωση πολιτικών συντακτών από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Παύλο Μαρινάκη
- Γιατί αποσιωπήθηκε η παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με την αναγκαιότητα του εμβολιασμού των αιγοπροβάτων για την ευλογιά;
- Η ευλογιά των αιγοροβάτων ως ευκαιρία για την εξαφάνιση της παραδοσιακής κτηνοτροφίας
- Γιατί αποσιωπήθηκε η παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με την αναγκαιότητα του εμβολιασμού των αιγοπροβάτων για την ευλογιά;
- Αυτό το κακό πρέπει να τελειώσει!
- Δεν γίνεται να θανατώσουμε όλα τα πρόβατα της Ελλάδας για να εξαλείψουμε την ευλογιά!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου